Mooie woorden: Paraskevidekatriafobie

“Vandaag loopt alles in het honderd” vertrouwd een vrouw me toe met wie ik me om sta te kleden voor de fysio. “Het is dan ook vrijdag de dertiende vandaag” alsof dat alles verklaard.

Het schijnt dat er een specifiek fobie bestaat voor vrijdag de dertiende!

Paraskevidekatriafobie

Het is een niet overheersende angst en doorgaans treden er geen paniekaanvallen bij op, maar bij mensen die lijden aan deze aandoening is er toch een zekere onrust waar te nemen.

Zelf heb ik geen vrees voor vrijdag de dertiende maar misschien wel “een beetje” last van ander bijgeloof. Deze gebruiken zijn doorgaans wel zelf verzonnen. Mijn nieuwste is dat ik, overigens net zoals de meeste mensen, direct nadat ik uit bed stap mijn bed opmaak. Dit kwam nadat ik een hele jonge miljonair hoorde te vertellen dat zijn fortuin alles te maken had met discipline en was begonnen met elke dag zijn bed opmaken. Eitje, dacht ik maar tot noch toe zonder zonder resultaat. Maar wat niet is kan nog komen, zo ben ik dan ook wel weer.

Ook heb ik er bij mijn gezin ingestampt dat je geen schoenen op tafel mag zetten want dit brengt juist financiële rampspoed. Dat zei mijn Oma altijd.

Maar zwarte katten zijn prima en als het echt niet anders kan, loop ik gewoon onder een ladder door.

En vrijdag de dertiende? Daar schuif ik net zoals de vrouw uit de kleedkamer negatieve voorspelling graag op af.

Hoe zit het met jouw bijgeloof en hoe is deze vrijdag de dertiende je vergaan?

Fijn weekend,

MR

Hart vs Hoofd

Hart en hoofd liggen niet altijd op een lijn. Waar laat je je door leiden? Is ratio belangrijk, of doe je hetgeen waar je hart van gaat zingen?

Is het mogelijk om altijd je hart te volgen? Durf je dat? Kun jij je hart volgen, ook al lijkt het onmogelijk, is het niet logisch, of houdt het in dat je daardoor anderen teleurstelt. Wat is doorslaggevend? Wanneer ben je trouw aan jezelf? Wat kun je verkopen aan jezelf, of zet je het verstand op nummer een en zingt je hart alleen een tweede stem?

Wat zou je doen als jij je hart een podium geeft?

ER

Tatuu, tatuu

“Hallo, Sietske met David,  zegt David alsof ik hem zou moeten kennen. “Hallo. ….” zeg ik afwachtend.

” Ja, ik zit hier met je vader” zegt ie gemoedelijk, alsof ze samen in de kroeg zitten en dat verbaasd me, want voor zover ik weet ligt die in het UMCG, alwaar hij zondag geopereerd is.

Dan volgt de verklaring. David blijkt de ambulance verpleegkundige te zijn, die mijn vader vandaag begeleidt op de rit terug naar het MCL. Opluchting alom.

De eerste stap op weg naar het herstel en een stukje dichter bij huis.

Ik wens ze een goede reis toe en hoor  ’s avonds van mijn vader, dat het gezellig was. Leuke jongens die broeders.

Nou, dat geloof ik wel, ik zou David ook wel beter willen leren kennen ;-))

Groet SH

Opruimen 

Zwerfafval vindt, in tegenstelling tot dat wat mijn oudste zus er regelmatig bij ervaart en waar mijn oudste dochter tijdens de “Himmelwike” naar op zoek ging ; naar mij toe zelf altijd wel een weg.

Patatbakjes, losse handschoenen, lege bier- en frisdrankblikjes, aanstekers, sigaretten- doosjes, haarbandjes, pennen en nog persoonlijker voorwerpen zoals natte zakdoekjes en zo; alles krijgt zijn eigen  verhaal.

Daarbij denk ik ook, net als zij: Hoezodan? Hoedan? Hoekandat?

Het is mijn fietsmandje waar in dat alles belandt en dat is echt geen prullenbak. Of zou men weten, dat ik het vervolgens niet in de berm gooi? Staat er soms een  bordje bij?

Tóch  mooi, dat er tenminste een paar mensen het besef hebben om de straat niet te vervuilen.

En ja, uhm….inderdaad. Ik ruim het nog op ook.

Groet SH

Mooie woorden: Epeolatry

⁃ Epeolatry-

The worship of words.

Als blogger heb je uiteraard affiniteit met woorden. In deze rubriek lichtten we zelfs de allermooiste uit.

Maar wat als je de taal niet kent, wat als je de woorden bent vergeten, wat als je de woorden niet kan lezen, wat als het praten fysiek onmogelijk is, wat als je de woorden niet kan horen, wat als je moet zoeken naar de juiste woorden of wat als je, je niet mag uitspreken?

Gelukkig wonen wij in een vrij land! Maar helaas hebben we het al vaak van dichtbij mogen meemaken dat woorden niet altijd vanzelfsprekend zijn en ook de afgelopen dagen kwam het belang van de waarde van woorden wederom om de hoek kijken.

En dan besef je, je eens te meer dat woorden een heel groot goed zijn.

MR