About books and reading: Jeugdsentiment 2

Tegen misschien wel beter weten in neem ik een boek mee naar huis van een van mijn jeugdhelden, Erich von Daniken. In 1968 schreef hij: ‘Waren de goden kosmonauten?’ en ooit heb ik dat boek stukgelezen.

Hij is een aanhanger van de theorie, dat de aarde in het verleden bezoekers uit de ruimte zou hebben gehad en dat zonder hun hulp en kennis bepaalde projecten, zoals bijvoorbeeld de Egyptische Piramiden of de standbeelden op Paaseiland, niet gerealiseerd hadden kunnen worden. In de prehistorische kunst en in talrijke oude geschriften zijn volgens de Paleo-SETI*- theorie overvloedig veel verwijzingen, aanwijzingen en bewijzen te vinden voor deze buitenaardse invloeden op de menselijke ontwikkeling en cultuur en voor de “Hemelse Oorlog” die hier ooit uitgevochten zou zijn.
Het zal duidelijk zijn dat hier vanuit de gevestigde wetenschap met enig sceptisme tegen aan wordt gekeken.
Ondertussen heeft Von Daniken een indrukwekkende lijst van boeken over dit onderwerp op zijn naam staan, met intrigerende titels, zoals: ‘De dag dat de goden kwamen’ en ‘Zijn wij godenkinderen?’,
zoals ook het boek dat hier nu voor me ligt:
‘De goden waren kosmonauten!’

Ik kon het niet weerstaan. Ha! dacht ik. Eindelijk antwoord op de vragen die in zijn eerste boek, zijn grote bestseller, gesteld werden. Maar wat een teleurstelling. Het is alleen maar meer van hetzelfde.
Von Daniken draaft een beetje door en lijkt zijn eigen religie geschapen te hebben, wat zich vooral uit in opmerkingen als: “Ik heb het in vorige boeken al behandeld. Voor nieuwe lezers slechts het volgende..” (blz. 22) of “Die illusie moest ik in vorige boeken al verstoren.” (blz. 24) of “Al in eerdere boeken heb ik hier aandacht aan besteed” (blz. 199). Hoogst irritant, alsof iedere lezer op de hoogte moet zijn van al zijn eerdere publicaties en het niet de moeite waard is om nieuwkomers uitgebreid te informeren.

Ook laat de tegenstand van bijvoorbeeld wetenschappers als astrofysicus en kosmoloog Carl Sagan in het boek ‘The Space Gods Revealed’ van Ronald Story hem niet los, getuige zinsneden als: “Ze kunnen mij immers niet voorschrijven hoe ik iets moet zien. Ik kan zelf ook lezen.” (blz. 22), of “Nee, mijn beste sceptici, hier moeten we kleur bekennen.” (blz. 202) en ook: “Voor sceptische indologen, maar ook voor de geïnteresseerde leek die het graag wil controleren. ……”(blz. 207). Dat soort dingen stoort mij in een boek. Een auteur moet m.i geloven in zijn eigen kracht en niet op kinderachtige wijze zijn gelijk proberen te halen of op die manier in discussie gaan.

Dat neemt niet weg dat hij een briljante verteller is, die velen van de ene verbazing in de andere laat vallen en tegelijkertijd iedereen probeert te stimuleren om niet alles wat je vertelt wordt, voetstoots aan te nemen. Hij is een globetrotter, die met recht de hele wereld heeft gezien en dit alles heeft vastgelegd op talloze foto’s van archeologische vondsten en cultuurschatten en in zijn boeken dus. Hij is tevens een autodidact, die naar het schijnt beter onderlegd is, dan menige kunsthistoricus of theoloog.
Een ding is zeker, hij mag door sommigen dan wel beschouwd worden als amateur historicus of als morosoof**, maar op zijn zelfverkozen vakgebied is hij absoluut een autoriteit!

Wat als hij toch gelijk blijkt te hebben?
Voor nieuwsgierigen en fans.

Groet SH

ISBNnummer: 90-245-4493-9

NB:

*
SETI staat voor Search for Extraterrestrial Intelligence =Zoektocht naar buitenaardse intelligentie
Zie: www.aas.fig.org

**
morosoof = waangeleerde
morsofie = een evident absurde waanwetenschappelijke theorie

> The Space Gods Revealed (1976) ISBN: 0-060-14141-7

>Waren de goden kosmonauten? (1968) ISBN: 9020232525

Picture Perfect: Meeuw

Deze foto, geschoten door onze neef, geeft je het instant zomergevoel en dat kunnen we stiekum wel een beetje gebruiken. Dit gedichtje versterkt deze picture perfect!

Met mate bloot

onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit

op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling

in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing

zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten van de zomer
waar is de rust van strand
roept een verdwaalde dromer

Wil melker

 

 
Liefs mefrouw

Dieet


Eén Juli is het zover en ga ik, net zoals Linda de Mol op dieet en net zoals bij Linda de Mol hoop ik dat iedereen meedoet!!

Maar hierbij houden de vergelijkingen met Linda de Mol op. Ik onthul namelijk niet mijn huidige BMI, ik ga niet vloggen en ik heb zelfs geen streefdoel. Mijn dieet heeft namelijk niks te maken met calorieën, nee ik ga op een plastic dieet.

De Plastic Free July challenge is in 2011 in Australië als lokaal initiatief begonnen. Inmiddels is het uitgegroeid tot een Internationale actie om aandacht te vragen voor “single-use plastics” oftewel wegwerpplastic. We weten het allemaal, we leven in een “Plastic Era” en dit heeft grote gevolgen voor het milieu maar hoe maak je nou verschil om de wereld schoner te maken?

Twee jaar geleden heb ik al eens meegedaan aan de Zero Plastic Week daardoor is er bij mij een bewustwording in gang gezet maar als ik die blog nog eens doorlees merk ik dat ik nog steeds tegen veel dezelfde bezwaren aanhik. Tijd dus om dit nog serieuzer aan te pakken. Juli duurt nog een tijdje maar ik weet door mijn vorige ervaring dat je zulke acties goed moet voorbereiden. Je moet je inlezen in de materie, plannen en je vast houden aan het plan.

Weet je wat bijvoorbeeld wereldwijd de top vier is van single-use plastics? Ik schrok ervan, ik dacht namelijk dat het meer zou zitten in verpakkingsmateriaal van voedsel. Niks blijkt minder waar en tegen deze vier kun je zonder problemen nee zeggen. Snelle haalbare winst zou je denken!

  1. Plastic koffiebekertjes, dit kun je vermijden om je eigen koffie to go beker overal mee naar toe te nemen. Koop of bestel ergens een pracht exemplaar of vraag hem bijvoorbeeld voor je verjaardag.
  2. Plastic tasjes, gelukkig heeft de Nederlands overheid hier al een slag in geslagen door de verstrekking van gratis plastic tasjes te verbieden. Hier kun je net zoals bij de koffie to go beker, je eigen shopper mee nemen wat als bonus een besparing voor je eigen portemonnee oplevert!
  3. Plastic water flesjes, hetzelfde devies misschien wel eens leuk om te berekenen welke financiële besparing dit oplevert
  4. Plastic rietjes, zelf koop ik al jaren geen plastieken variant meer maar deze tip ga ik wel meenemen als ik in de zomer ergens op een terrasje zit en een appelsapje bestel; zonder rietje alstublieft!

In Nederland wordt het plastic dieet georganiseerd door Opgemärkt en je kunt je hier opgeven om ook mee te doen!

De regels zijn simpel:

⁃ Doe een poging om alle single-use plastic te weigeren in Juli
⁃ Onthoud, dat het niet makkelijk gaat zijn! Het is een challenge, niet een competitie dus maak je geen zorgen als alles niet helemaal perfect verloopt
⁃ verzamel alle onvermijdelijke single-use plastic die je hebt gekocht. Bewaar dit in een “dilemma bag” en deel deze aan het einde van het dieet
⁃ het maakt niet uit hoe lang je meedoet, een dag, een week, maand of misschien wel langer. Alles draagt bij!

” There is no such thing as away. When you throw something away, it must go somewhere.”

-Annie Leonard-

Ga jij samen met mij op het #plasticdieet?

MR

About books and reading: De jongen in het Achterhuis

Sharon Dogar heeft met dit boek een geslaagde poging ondernomen, om in de huid te kruipen van Peter van Pels, de jongen die samen met zijn ouders, Fritz Pfeffer en de familie Frank een groot deel van de Tweede Wereldoorlog zat ondergedoken in het Achterhuis van een kantoorpand in Amsterdam. Zo getrouw mogelijk probeert ze vanuit zijn gezichtspunt, de gebeurtenissen, die zich daar hebben afgespeeld, te reconstrueren; aan de hand van de dagboeken van Anne Frank. Ze geeft hiermee hem en (door middel van zijn fictieve vriendinnetje Liese) talloze weggevoerde Joden, een stem.

De rauwe beschrijvingen van de toestanden in de veewagon van de allerlaatste trein die uit Westerbork vertrok; de erbarmelijke omstandigheden in het concentratiekamp van Auschwitz en de uitputtingsslag tijdens de dodenmars naar Mauthausen tarten ieders voorstellingsvermogen en toch kun je er niet omheen dat deze dingen echt zijn gebeurd. Voor Dogar staat Peter symbool voor de ervaringen van alle mensen, die dit lot samen met hem hebben ondergaan.

Eind augustus 2015 was ik zelf in Auschwitz, in een hete Poolse nazomer en ik was verbaasd over wat ervan geworden is: Een bijna ordinaire toeristische attractie. Maar nog meer verbijsterd natuurlijk, en dat is juist waarom iedereen daarheen wil, om daadwerkelijk een glimp op te vangen van alles wat zich hier ooit heeft afgespeeld.

Fragment uit De jongen in het Achterhuis:

“ARBEIT MACHT FREI”. Dat is wat er boven de ingang staat.
Het gerucht ging dat er in een van de kampen elke dag een Jood aan het hek werd opgehangen. Elke dag een nieuwe. We geloofden het allemaal. We geloofden het omdat het al niet meer ondenkbaar was. We gaven geen commentaar. We kreunden en gingen verder, stap na stap………..We zullen in de regen en in de sneeuw staan. In de nevel en in de mist. In de zon en in het stof. In de hagel.
Ik zal met vier mannen een rij vormen, die deel uitmaakt van tien rijen, die deel uitmaken van honderd, duizend, een miljoen rijen. Hoeveel van ons worden geteld en hoeveel keer? ……..
Er was in Auschwitz slechts een weg naar de vrijheid.
Dat was je eigen keuze voor de dood……… op de enige manier die er is overgebleven-in het schrikdraad.

Maar is het mogelijk voor jou, daarbuiten, om het te begrijpen, zelfs al kloppen de woorden? Spreken we dezelfde taal? ….

“Zeg het”, fluistert Anne.
“Maar waarom? ”
“Omdat werk geen vrijheid geeft, maar woorden wel. “

Geef de vrijheid door op 5 mei!

Groet SH


ISBNnummer 978 90 261 6002 8 Uitgeverij De Fontein, Utrecht

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Heel veel dank hiervoor! —