Brand New 

  

Daar staan ze! Ik heb mezelf getrakteerd op, brand new shoes. Echte hakken wel te verstaan. Het is zo lang geleden dat ik hakken heb kunnen dragen. Ik wil morgen op mijn nieuwe hakken het ziekenhuis uit. Zoals mijn lief het benoemde een, mooie ambitie. 

Toen ik vanmorgen ver voor de wekker wakker werd voelde het net als pakjesavond, dat gevoel dat je als kind kon hebben dat er iets groots gaat gebeuren.

Vandaag krijg ik een groot kado. Vandaag wordt ik weer geopereerd en wordt de neuromodulator in mijn rug definitief geplaatst. 

De proefperiode van twee weken is goed verlopen. De pijn is in sommige delen van mijn lichaam aanzienlijk anders geworden, als het apparaat aanstaat. Medicatie heb ik al kunnen verminderen. Ik slaap soms de nachten door! 100 % verbetering is het niet. Dit wist ik van te voren maar ik ben al blij met wat het tot nu toe opgeleverd heeft. Ik zal mijn leven opnieuw moeten inrichten. Ik zal minder pijn hebben dan de afgelopen periode maar ik mag ook minder doen. 

Ben je zenuwachtig vraagt de zuster. Nee valt mee. Gezonde spanning, het is en blijft een operatie. Ze bindt de bloeddrukmeter om mijn arm. Houd ik mezelf voor de gek? Nee, gelukkig mijn bloeddruk is normaal. 

Daar staan ze! Nieuwe echte hakken. Ik ga morgen op mijn high heals het ziekenhuis uit. Mijn “brand new future” tegemoet!! 

MR

Take a dump

IMG_4232

Vanmorgen las ik een artikel in de Volkskrant dat ging over dat mensen in het Noorden twee keer per dag zouden poepen. Als het over poepen gaat, heb je mijn aandacht. Ik heb namelijk last van spastische darmen, dus het toilet is een van mijn beste vrienden. Achteraf bleek het artikel te gaan over het slechte onderzoek. Maar dit zet me wel weer aan t denken.

Gisteravond belde mijn vriendin CW, op een gegeven moment zegt ze: wacht even Fook, ik moet een scheet laten. “Haha, ik ook. Komt gewoon omdat ik jouw stem weer hoor.” Altijd als we samen zijn hebben we t wel even over ons poepgedrag. We kunnen rustig bij elkaar scheten laten, geen probleem.

Het is erg vervelend als je in een wokrestaurant zit en je moet rennen dat je op de wc komt, of dat je er altijd rekening mee moet houden, wat je eet. Dit doe ik niet altijd en daar ondervind ik dan ook weer snel de consequenties van. Ik zou al blij zijn als ik elke dag normaal zou kunnen poepen, bij mij is het eerder andersom, vijf dagen aan de dunne en twee dagen normaal.

Er zijn ook stellen die al jaren bij elkaar zijn en die nooit een scheet in elkaars bijzijn laten. Dit gaat mij nooit gebeuren. Ik moet namelijk regelmatig een scheet laten en als ik dit niet doe, krijg ik ontzettende buikpijn.

Mijn directe omgeving weet van mijn probleem, een vriend vraagt ook altijd als ik weer naar de wc ben gegaan. “Heb je weer last van SD?” (SD= spastische darmen)

Zo ging ik een keer op een tweede date met een jongen en op een gegeven moment vraag ik hem hoe hij over scheten laten denkt. “Nee, dat kan niet, een vrouw hoort echt geen scheten te laten.” Ja, hoor, wij ruiken naar bloemetjes. Heb dus deze jongeman verteld dat we er dan meteen maar mee kunnen stoppen, want het gaat hem echt niet worden, als ik geen scheet in zijn bijzijn kan en mag laten. Het was dus ook de laatste date.

Een beetje poeppraat, ik ben er niet vies van.

FR

Complimenten aan de kok

  

Tafel 37 heeft het eten op, “heeft het gesmaakt?” Aan de lege borden te zien wel. ” Het was heerlijk, complimenten aan de kok!” Dit vind ik altijd leuk om te horen. “Ik zal het doorgeven.” Doet U dat wel? Anders ga ik het checken hoor, zegt de vrolijke meneer. “Dat hoeft niet meneer, dat geef ik altijd door, want wat is er nou leuker dan een compliment te krijgen?” Mevrouw op links is het helemaal met mij eens. ” Inderdaad, er worden tegenwoordig veel te weinig complimenten gegeven.” De vrolijke meneer haakt daar leuk op in, “jij doet je werk trouwens ook uitstekend!” Het viertal lacht, vrouw op rechts zegt tegen haar man dat hij een oude charmeur is. Waarop ik wel moet zeggen dat zij ook erg leuke gasten zijn. En loop met een glimlach naar de keuken met de lege borden en zeg:complimenten aan de kok!

FR

Bless u 

   
 

Ik zit in een lege wachtkamer van de logopedie te wachten tot Finn klaar is. Ik moet keihard niezen. Gezondheid Mirelle, denk ik bij mezelf.

Tegelijkertijd hoor ik vanuit een kamertje een vrouwen stem roepen “Gezondheid”.

Ik moet lachen en ik bedank deze onbekende stem, die mij spontaan gezondheid wenst! 

MR

Linksonhandig

  
Ik ben linkshandig. Vroeger op de lagere school had ik er niet zo veel erg in, waarschijnlijk omdat er meer kinderen in de klas zaten die linkshandig waren. Wij kregen een groene vulpen en een roze vloeipapiertje. De rest van de klas kreeg alleen een blauwe vulpen. 

Toch zijn er best wel veel situaties waar je als leftie tegenaan loopt, ondanks dat we een speciale dag hebben. Eerst heb je het niet zo in de gaten maar na een tijdje heb je het door. Je bent niet (echt) onhandig maar het is gewoon linksonhandig!

Talloze voorbeelden zijn er van te bedenken en als het kwartje eenmaal is gevallen vaak best grappig;

Schroefdraad op de borstelkop van een toiletborstel, deze draait altijd los. Bij een maatbeker zitten de cijfers of het handvat aan de verkeerdekant, het is maar net hoe je het bekijkt. Multomappen en al die leuke ringband notitieboekjes die nu in de schappen liggen, gewoon niet aan beginnen. Apparaten die rechtshandig zijn ingesteld denk maar aan een fototoestel, gereedschap of zelfs pinnen bij de kassa. Toegangspoortjes met scanpalen, die staan rechts en als je niet oppast gaat het poortje naast je open en loop jij tegen een dichte aan. Soms heb je bij een loket een vaste pen aan een te kort touwtje, rechts natuurlijk en moet je vragen om een losse pen. Naast een rechtshandige zitten aan tafel is voor beide onhandig. Congrestafeltjes deze zitten rechts, heeft geen uitleg nodig. Een blikopener of vismes gaat nooit lukken met links. Leren veters strikken is sowieso al een uitdaging. Een liniaal of geodriehoek, ik zet de streep altijd aflopend anders zie ik de cijfers niet. Blokfluit of gitaar leren spelen maar toegegeven ik heb nog een handicap ik ben namelijk a muzikaal. Bij badminton serveer ik met links, sla terug met rechts maar daar kan de maatschappij verder niks aan doen. 

Het is allemaal best komisch, helemaal niet erg maar wat ik wel echt jammer vind is dat tot nu toe niemand mij heeft kunnen leren haken. Op YouTube zijn talloze filmpjes te vinden om te leren haken voor linkshandige en mijn missie is om dit mezelf aan te gaan leren. Daar heb ik mooi de tijd voor als ik zo meteen weer geopereerd ben aan mijn rug en eventjes niet zoveel mag doen. 

Knippen, dunschillen en snijden heb ik mezelf wel met rechts aangeleerd net zoals de computermuis, reuze makkelijk want dan kan ik tegelijk aantekeningen maken!

Linkshandige worden veel creatieve eigenschappen toebedeeld, gelukkig maar dat moet ook wel in deze rechtshandig georiënteerde wereld! 

MR