Gemak of milieu?

Ja, als we het dan toch over lichaamssappen gaan hebben, kunnen we niet voorbij gaan aan de maandelijkse cyclus van de vrouw.

Daarbij komt veel bloed en bij velen ook nog andere afscheiding voorbij, waarvoor er per persoon misschien niet zoveel inlegkruisjes, maandverband of tampons vereist zijn, maar reken het voor allemaal bij elkaar maar eens uit.

Of juist ook voor jezelf; over de jaren heen.

Mijn Gemeente deed deze week nog een oproep om geen natte doekjes ( van welke soort dan ook ) (tot snoetenpoetsers aan toe) meer in het toilet te gooien, want die verstoppen het riool. En om maar even wat te noemen; wat iedereen misschien op de feiten en de gevolgen wijst: dat verhoogt de kosten voor de rioolreiniging dan weer, die we met zijn allen moeten betalen.

Wat mij verbaasde, was dat er niet over tampons of ander verbandmateriaal voor vrouwen gesproken werd. Dat is namelijk

meestal het eerste wat de wc verstopt doet raken in discotheken en andere gelegenheden. Tenminste, dat wordt mij weleens verteld, maar, misschien bereikt het daarna het riool niet meer?

Gelukkig is er ook hiervoor een milieu- en portemonnee vriendelijk alternatief:

De menstruatiecup! In twee soorten; allebei kostenbesparend.

Deze gaan jaren mee, vervuilen niets en zijn gebruiksvriendelijk.

Wat wil je nog meer en deze zijn, met gebruiksaanwijzing, te koop bij mefrouw’secoshop.

Ik weet zelfs zeker, dat mijn oudste dochter, als je haar belt, je er nog een persoonlijk advies over zal willen geven ook.

Bovendien als je de ene, de Rubycup, shopt, gaat er ook eentje naar een vrouw of een meisje in een van de ontwikkelingslanden, waar ze meestal helemaal niets op dat gebied hebben. Stel je voor. ….

En de andere van fair squared, is helemaal vegan.

Helaas of gelukkig ben ik van de sandwichgeneratie, ook wat dit betreft. Ik hoef mijn eigen maandverband niet meer te gaan ontwerpen. Want ook dat is tegenwoordig hip en er bestaan zelfs verschillende DIY’s voor.

Mijn groot- en schoonmoeders en mijn eigen moeder hebben de tijd nog meegemaakt, dat je geen andere keuze had: maandelijks hingen jouw doeken buiten aan de waslijn en wist de hele buurt hoe laat het was. Niemand had toen een energieverslindende droger.

In mijn tijd kreeg je gewoon de keus: maandverband of tampons? Het was gewoon voorhanden. Wij hoefden verder nergens over na te denken.

Mijn (klein-) dochters staan nu voor een heel andere :

Gemak of milieu?

Groet SH

Advertenties

Guestblog: zwerfafval derde kwartaal 2018

De bewustwording van het  opruimen van zwerfaval  wordt gelukkig wereldwijd steeds groter. Dit gezien het feit dat we op 15 – 9 – 2018 de World clean up day hadden en dat op 8 – 9 – 2018 de Ocean clean up is gestart. Ook door andere organisaties zie ik steeds opschoon acties voorbij komen zoals Supporter van schoon, Doe mee verlos de zee en de jaarlijkse Boskalis Beach clean up Tour. Hier op Vlieland wordt het strand aan het begin en tijdens het seizoen  op de stukken waar de meeste toeristen zitten ook keurig schoongehouden. Zo hebben we een paar keer daar een ronde op het strand gedaan zonder een stuk zwerfaval tegengekomen te zijn! Anders was dat weer aan de andere kant.

Na de halve marathon en  ITGWO geen plastic waterzakje of ander zwerfafval  te bekennen op mijn rondes! Hulde voor de organisatie’s!

Maar…… wordt de bewustwording ook steeds groter bij degene die zo’n complete lunch verpakking achterlaat in de berm? Zou er dan enig schuldgevoel te bespeuren zijn? Of ligt het daar omdat er gedacht wordt: er is vast wel iemand die het opruimt? Of bij degene die zijn blikje / plastic flesje achteloos in de berm gooit? Het was deze zomer te warm om veel te snoepen denk ik ” maar ” 32 Snoeppapiertjes. Nee de schoenen en sokken waren niet uni.

Feit is wel dat ik van steeds meer dorps en buurtgenoten weet en zie dat ze ook regelmatig zwerfaval opruimen en toch  is mijn lijst ook dit kwartaal weer behoorlijk lang:

73 Stukjes Plastic

32 Snoeppapiertjes

1 Stoepkrijt

1 Pen

8 Stukjes Papier

16 Plastic dopjes

8 Plastic flesjes

2 Schoenen

2 Sokken

4 Ballen

13 Blikjes

3 Bierflesjes

1 Sleutelhanger

2 Plastic tassen

7 Rietjes

5 Milkshake bekers

1  Diabetes pen  ( gelukkig leeg )

1 Shag verpakking

4 Sigaretten verpakkingen

4 Vloei verpakkingen

1 Aansteker

10 Bierdopjes

1 Complete lunchverpakking

6 Plastic vorkjes / lepels

1 Plastic plantenbakje

6 Stukjes glas

3 Stuks ijzer

2 Kroegbandjes

2 Plastic bekertjes

2 Drinkpakken

9 Stukjes Touw

4 Tairibs

1 Fietsbel

Totaal 236 stuks

Groet AKH

Koffie & condooms

Wat hebben koffie en condooms met elkaar te maken? Op zich niet zoveel ware het niet dat het gisteren behalve Nationale koffiedag ook World Contraception Day was.

Wereld Anticonceptiedag is sinds 2007 in het leven geroepen door de Youth Task Force en wordt ieder jaar door seksuologen, medisch specialisten en andere belangenorganisaties jaarlijks gevierd op 26 september.

Tijdens deze dag wordt vooral het belang van wereldwijd veilige seks gepromoot. 85% van de (tiener)zwangerschappen blijkt namelijk ongepland en jaarlijks raken miljoenen mensen besmet met SOA’s omdat ze niet weten hoe zij zichzelf moeten beschermen.

Voor geboortebeperking zijn er natuurlijk meerdere wegen die naar Rome leiden maar voor SOA’s is er behalve geheel onthouding bij vaginale seks maar 1 oplossing: het condoom.

Maar wat als je vegan bent? Wat veel mensen namelijk niet weten is dat voor de productie van de meeste reguliere condooms caseïne wordt gebruikt, dit is een eiwit aandeel uit melk.

Ik zei het al, sinds mefrouw’s eco-shop hebben we het opeens opvallend vaak over lichaamssappen. Dit is er ook zo’n eentje want wij bieden de oplossing, met de condooms van Fair Squared van fair trade rubber die door de vegan society als vegan zijn gecertificeerd!

Condooms voor eerlijke liefde ❤️

Liefs MR

Shop hier Fair Squared condooms

Guestblog: Franse charme

Ze zijn dwars door de dubbele ramen hoorbaar. Een man en een vrouw. Een luidruchtig, ruziemakend echtpaar. En dan doet ook hun hond een duit in het zakje, luid blaffend. Dat maakt dat Kicky, onze hond, vanuit de achtertuin linea recta naar haar plekje in de vensterbank van de woonkamer spurt om polshoogte te nemen. We zitten op de eerste rang.

Te laat, pas nadat de man en de vrouw afzonderlijk van elkaar stomend hun weg vervolgen, herinner ik mij een ontmoeting in Frankrijk, tijdens de zomervakantie van dit jaar.

Hij blokkeert het pad tussen de weilanden, waar ik met Kicky wandel. Zijn vermoedelijke baas verzorgt in een naastgelegen weiland de schapen, in het gezelschap van twee andere niet geïnteresseerde honden. De Border Collie  staat daar maar terwijl ik nader. Roerloos met zijn kop naar beneden. Letterlijk en figuurlijk mooi van lelijkheid. Een halve staart, een zwarte vacht en een gezicht als van een blaarkop-koe. Zijn blik intens en onpeilbaar. Kicky wil hem met de staart tussen de benen ontlopen en aan de hand daarvan begin ook ik te twijfelen aan zijn bedoelingen. Vlak voordat wij passeren, komt hij in beweging. Eerst zijn gehavende staart, klein kwispelend. Vervolgens sjokt hij naar Kicky toe en inspecteert haar vergezeld van zachte lichaamstaal en Kicky ontspant. Er zit blijkbaar geen kwaad in deze hond.

Anderhalf uur later loop ik over een steil bospad omhoog richting de weg. En daar staat hij weer, tot mijn verraste verbazing. Kicky rent kwispelend op hem af. De vreugde is wederzijds. Bij de weg aan gekomen ga ik rechtsaf en hij steekt doodgemoedereerd over naar een boerderij waar de auto staat, die bij de vorige ontmoeting naast het weiland stond. Op de routebeschrijving staat dat ik het eerste pad links moet nemen. Dus aan het einde van een lange, hoge heg sla ik met Kicky linksaf. Meteen links van het pad, aan de andere kant van die heg, komt onze nieuwe vriend alweer zo verassend te voorschijn. Nog steeds zonder haast, met zijn kop naar beneden sjokt hij weer naar ons toe en staat op een paar meter afstand stil. Hij doet zijn kop omhoog en nu komt het:

“Woef”…, zegt hij. Dat is alles. Eén enkel woord. Eerder zacht dan hard en zonder agressie. Het lijkt niet eens uit zijn keel te komen. Het is slechts verbaal, het woord wordt niet vergezeld van ontblote voortanden of aangezette spieren. Gewoon rustig, zonder klemtoon. Het is niet eens een blaf, maar liever het geven van helpende feedback. Niet gemotiveerd, maar meer omdat het moet en tegelijk duidelijk: dit is niet het pad dat wordt bedoeld in de routebeschrijving. Dit is het terrein van zijn roedel. Hij heeft zich op zijn eigen vredelievende wijze van zijn taak gekweten. Ik heb door het voorbeeldige zijn van deze hond aan dat ene woord genoeg en respecteer lachend zijn grenzen.

Leerzaam voor de mensheid en een gemiste kans daarnet. Ik had naar buiten kunnen lopen en ik had op die vredelievende manier de ruziënde echtgenoten feedback kunnen geven: “Woef”.

GH

Guestblog: Die Cactus

Al 46 jaar  ” pronkt”  hij in alle vensterbanken die we in onze huizen hebben gehad.

Eerst was hij een klein cactusje in een klein geel potje, gekocht samen met mijn zus voor in ons flatje. Nu uitgegroeid tot een cactus van formaat. Mooi vind ik hem niet. Maar wegdoen is nooit een optie geweest.

Het is de enige plant die het zo lang bij mij uitgehouden heeft. De rotscactus die mijn man meenam uit zijn tijd dat hij op kamers woonde was een goede tweede, maar die konden we niet meer uit zijn emmertje krijgen waarin hij was vast gegroeid en heeft dat uiteindelijk niet overleefd. De groene vingers heb ik nu niet bepaald van mijn moeder geërfd. Als een kerstster in januari nog staat ben ik altijd zeer verbaasd. Een bijzondere behandeling krijgt hij ook niet, met zeer onregelmatig eens een beetje water en eens  in de zoveel tijd even besproeien  is hij kennelijk dik tevreden. En uiteraard is de pot ook regelmatig iets groter geworden in de loop der jaren. Dat verpotten is een tijdrovend klusje dat met enige vindingrijkheid te doen is.

Soms prikt hij een van ons venijnig in de handen met die behoorlijke stekels. Maar dat overkomt  alleen de volwassenen in ons gezin. Alle kinderhandjes van onze zonen, neefjes, nichtjes en kleinkinderen  hebben we voor zover ik me kan herinneren altijd voor die scherpe naalden kunnen beschermen, door ze te vertellen dat het “prik au” deed als je daaraan kwam. Of hij werd even aan de kant gezet als ze gingen kijken wat hun vader/ oom/ opa aan het doen was in de tuin met iets waarbij ze niet konden helpen. Ook hangt hij graag, tot ergernis van degene die ze opent, in de gordijnen.

Hij heeft nooit  gebloeid. Maar voor zover ik weet zijn er cactus soorten die dat eens in de 40 jaar doen? Dus wie weet maak ik dat nog eens mee.

Ik heb echt geen idee wat voor soort cactus het is.  Misschien de Sereus cactus? Iemand een idee? Na 46 jaar rustig en gestaag doorgroeien, ondanks alle ontberingen , wordt het nu wel eens tijd dat hij een serieuze naam krijgt in plaats van ” die cactus.” Al werden daar wel eens krachtige bijvoeglijke naamwoorden aan toegevoegd na een prik van de stekels of het tijdens het ontwarren van de stekels uit de gordijnen.

Groet AKH