Kroonjaar

‘Goh, oma ‘ zegt mijn enige kleinzoon tegen mij “Wat hebben wij elkaar allang niet meer gezien.” Dat klopt. Al een hele maand niet…

Vroeger zagen wij elkaar meerdere keren per week in de tijd dat ik nog op hem paste.

Tegenwoordig is dat veel minder. Als ik dat inzicht met zijn moeder deel, merk ik dat dat haar raakt.

Maar ik besef tegelijkertijd dat het gaat zoals het gaat.

Daarna vraag ik uit de gein aan hem of het echt waar is, of hij echt tien wordt? Want dan zou het een kroonjaar zijn.

Nou daarop legt hij iets uit: 

“Kijk, oma, als ik al moet onthouden hoe oud jullie allemaal zijn, wat voor mij al moeilijk is, dan wil ik wel dat jij weet hoe oud ik ben”.

Mijn grapje komt verkeerd aan; voor hem is dat de harde werkelijkheid.  Bij deze geef ik hem volkomen gelijk.

Tenslotte hoor ik hem fluisteren bij het weggaan:

“Oma, ik ga je missen”

En nu op vakantie zijnde mis ik hem natuurlijk helemaal. Vooral op zijn verjaardag.

Groet SH

Advertenties

Music for the soul: Michelle David and the gospel sessions

“Fem, 26 januari ga je mee?” en ik stuur haar een linkje door. Een luid en duidelijk ja is haar antwoord. Ik hoor haar enthousiasme in mijn gedachten.

Zo gaat dit met ons. Een van ons twee ziet iets leuks, we appen de ander kort en krachtig en we boeken.

Ik heb geen idee hoe leuk het is wat we vanavond gaan zien. Ik heb veel enthousiaste verhalen gehoord en Fem en ik laten ons verrassen!

Muziek en een van mijn beste vriendinnetjes; veel beter kan het niet worden.

Benieuwd waar we naar gaan toe gaan? Michelle David & the gospel sessions!

ER

Guestblog: Zwerfafval

Het laatste kwartaal van 2018 is ook alweer voorbij en dus tijd voor een blog over het zwerfafval wat ik heb opgepakt. Gelukkig is de lijst deze keer niet zo heel lang!

Ja, ik moet GELUKKIG zeggen ! Er waren namelijk wandelingen waarop ik mezelf erop betrapte dat ik het jammer vond dat ik niets tegenkwam. ????!!!! Deze gedachten moesten even omgebogen worden. Want dat is toch het streven van alle zo genoemde zap’ers ( dit blijken zwerfafvalpakkers te zijn ) : een wereld zonder zwerfafval!

En zoals ik al eerder schreef ik ben niet de enige in de buurt die opruimt.

En nu ben ik hem tegengekomen! De voor mij onbekende man, met grijper in de ene hand en een vuilniszak in de andere, klaar voor het grotere werk. Hij komt ieder jaar na het ITGWO, rondom de toch al netjes achtergelaten festival terreinen, opruimen. Was ook hij enigszins teleurgesteld ? Of had hij zijn gedachten al omgebogen? Want er lagen nog wat sigarettenpeuken en stukjes glas, de rest zat al in mijn poepzakjes en was door buurtgenoten meegenomen.

Toch blijf ik me steeds weer verbazen over wat je midden in het bos tegenkomt: tairibs en plastic plantenbakjes! Hoe komen die in het bos?

De vele stukjes plastic en snoeppapiertjes blijven toch steeds weer op de een of andere manier in de natuur terecht komen.

En hoe frustrerend is het dat ik die chipszak maar niet uit het dichte struikgewas te pakken krijg! Hoe komt die daar?

Eigenlijk zou het niet zo moeten zijn en mag het ook niet toch? Maar op 27 december al achtergelaten afgestoken vuurwerkresten ? Dat is wel erg vroeg naar mijn idee.

De laatste tijd zie ik steeds vaker dat men zijn/ haar hond leert om plastic flesjes te apporteren. Er is zelfs een hondentrainster die het heeft opgenomen in haar cursus. Dat is bij Daisy niet aan de orde, zij heeft het zichzelf aangeleerd!

Maar moeten we nu de honden daarvoor gaan trainen? Of moeten ook hier gedachtes worden omgebogen? Wat je vol meeneemt kan ook leeg weer mee toch?

Zo kunnen we ons er met zijn allen voor blijven inzetten dat de wereld steeds een beetje schoner / groener wordt! En blijven genieten van al het moois dat de natuur ons te bieden heeft.

⁃ 22 Stukjes Plastic

⁃ 4 Plastic Flesjes

⁃ 1 Blikje

⁃ 24 Snoeppapiertjes

⁃ 1 Bal

⁃ 6 Stukjes Touw

⁃ 1 Oude Lap

⁃ 1 Sigarettenverpakking

⁃ 6 Bierdopjes

⁃ 6 Stukjes Papier

⁃ 4 Tairibs

⁃ 4 Plastic Dopjes

⁃ 1 Bierflesje

⁃ 2 Plastic Plantenbakjes

⁃ 3 Rietjes

⁃ 31 Vuurwerkresten

Totaal 117 stuks Zwerfaval

817 stukken Zwerfafval in 2018!

Dat zijn 96 stukken minder dan in 2017!!!!

Ik hoop op steeds korter wordende lijstjes in 2019!

Groet AKH

Foto © WK

NB Deze blog is geschreven voor de verschrikkelijke milieuramp met de 291 zeecontainers die overboord sloegen van de MSC Zoe in de nacht van 1 op 2 januari 2019 in de vaargeul ten Noorden van de Waddeneilanden.

#minsgame part two

De dertig dagen van de #minsgame zijn om.

December bleek een goede maand om aan deze game mee te doen, ik was gedeeltelijk vrij en had daardoor voldoende tijd om het huis grondig van spullen te ontdoen. Doordat december natuurlijk ook een aantal feestdagen bevat, pak je bijvoorbeeld gelijk de kerstversiering mee en dat is niet verkeerd om daar eens met een frisse blik naar te kijken. En als die kerstboom er dan eindelijk weer uit gaat is alles dan ook echt heerlijk opgeruimd!

Hoe heb ik het aangepakt? Ik merkte eigenlijk al vrij vlot dat ik de echte minsgame (dus de eerste dag, één item en de tweede dag twee enzovoorts) al vrij snel losliet maar het uiteindelijk doel om op die 465 spullen te komen wilde ik uiteraard wel halen.

Ik ben makkelijk begonnen met het glaswerk uit te zoeken, lege potjes zijn super handig maar je kan er ook echt teveel hebben. Dat werd dus een extra ritje naar de glasbak.

Daarna had mijn lief per ongeluk mijn sleutelbos meegenomen op reis, dus moest ik op zoek naar de reservesleutel van mijn fiets. Toen ik het kistje met losse sleutels erbij pakte besefte ik dat veel van de sleutels ook onnodige balast waren en dat ik dit ook gelijk wel kon uitzoeken. Mijn vader was altijd bang dat hij zijn sleutels kwijt was of althans dat denk ik want hij had van het slot van zijn boot een grote enveloppe met, ik schat, honderd sleutels en daarvan bleek ik er ook veertien (!) in mijn bezit te hebben en verder zaten er nog heel veel sleutels in van deuren en kasten uit vorige huizen of van fietsen die allang gestolen waren. Deze konden dus allemaal zonder problemen weg. Een paar twijfelgevallen heb ik gehouden en mijn reservesleutel heb ik vooralsnog trouwens nog steeds niet gevonden.

Traditioneel orden ik jaarlijks altijd de voorraadkast als we een kerstpakket ontvangen en helaas bleken er toch weer een aantal producten over de houdbaarheidsdatum te zijn.

Qyra spaart voor haar uitzet daardoor deed mijn ronde door de servieskast en keukenkastjes iets minder zeer en ging misschien wel iets gemakkelijker omdat het een dubbel goed doel diende.

Daarna was het tijd voor een tussentijdse telling we kwamen toen al over de 200 items. Ruim de helft en eerlijk gezegd een tweede telling is er niet meer van gekomen.

Het weggooien ging namelijk steeds gemakkelijker zeker toen ook nog de show Tyding up with Marie Kondo op Netflix verscheen.

“Believe What Your Heart Tells You When You Ask, “Does This Spark Joy?”

-Marie Kondo-

Jezelf die vraag stellen, of je er blij van wordt werkt echt en hielp ook zeker toen Finn zijn slaapkamer aan de beurt was, welke ik samen met hem aanpakte.

Mijn lief bracht zijn overhemden die geen “spark” meer brachten naar het leger des Heils. En samen met Qyra stortte hij zich op de sokkenmand en wat ben ik ze dankbaar!

De woonkamer bleek al aardig op orde te zijn behalve de boekenkast. Boeken vind ik één van de lastigste zaken om weg te doen maar ook diy spullentjes is voor mij een lastige. Het kantoor annex knutselkamer moet dan ook nog samen met de gedoogde rommella.

Mijn goede voornemen om ons huis van 465 nutteloze spullen te ontdoen is ruimschoots behaald en het streven is dan ook om deze lijn voort te zetten want wat brengt het een heel blij gevoel!

Liefs MR