Guestblog: Mmmmm

Ze liggen weer op het aanrecht! De ingrediënten voor de snert.  

Sinterklaas komt in het land en voor ons werd dan ook altijd het “Snert”  seizoen geopend. 
Ieder jaar weer even bedenken wat er ook alweer inging en in de loop der jaren maakte mijn man dan de snert. 
Eerst even proefdraaien en de volgende keer kreeg ook jaren lang een alleenstaande achterbuurvrouw een pannetje snert van ons. 
Ze was altijd heel enthousiast tot die keer dat we eens een pannetje bruine bonensoep brachten en na al die jaren vertelde ze toen pas dat ze dat eigenlijk lekkerder vond dan snert! Hadden we dat maar eerder geweten!

Maar ook de achterbuurvrouw is er niet meer en nu ben ik zover dat ik het voor elkaar heb om voor 2x snert te kunnen maken.
Soms komt mijn zoon langs en verdwijnt de 2e portie in zijn maag ipv in de vriezer. 
Straks ga ik de erwten en spliterwten opzetten  de groentes en het vlees snijden en snert koken. Sommige gezins tradities moet je in ere houden toch? 
Snert  eten en kijken naar de intocht van Sinterklaas! 
Met zijn Pieten, ik hoop dat het een mooie intocht wordt. 

Voor iedereen en vooral voor de kinderen. 
Op Vlieland moeten we wachten tot 5 december want dan komt de Sint hier aan. 
Maar er zullen vast wel weer een paar luister Pieten vooruit gestuurd worden, die de boel op stelten komen zetten op de school en een Pietenfeest geven in de Stoep . 

Mmmmm ik heb er zin in! 

Groet AKH 

Heerlijk avondje 

“Mam! Maar ga jij het dan niet missen?!”

Roept een van mijn dochters mij toe, als ik haar vertel, dat ik, op wat stiekeme kadootjes na, dit jaar aan (wat vroeger HET feest van het jaar was) voor de rest niets ga doen.

Natuurlijk mis ik het, maar mijn jongens zijn er niet zo van. Dus: Geen koopstress. Geen gedichten meer schrijven of speurtochten plannen. Niks inpakken. Zelfs niet gourmetten.

Zo gaat dat in het het leven, maak ik haar duidelijk voordat ik wegfiets en voor de show somber nog een traantje weet weg te pinken.

Maar stiekem verheug ik mij op het boek dat op me ligt te wachten en dat ik nu helemaal uit kan lezen.

Eindelijk.

Hij komt niet meer: Elk nadeel heeft  zijn voordeel.

Dat is het ultieme cadeau!

Groet SH

Sinterklaasinkopen

Tegenwoordig kun je vanuit je luie stoel lekker online shoppen, maar die luxe hadden wij vroeger niet.

Ja, er bestonden wel postorderbedrijven, zoals Wehkamp, Neckerman en Ter Meulen, maar daar wat bestellen was nogal omslachtig, want de handgeschreven (!) bestelbon moest je eerst naar de brievenbus brengen en aldoende duurde het soms twee weken of langer voordat je de spullen in huis had.

Betalen deed je achteraf: met een nu niet meer bestaande (?)  acceptgirokaart of gespreid: met een veel te duur krediet in termijnen.

In de jaren dat ik nog op Vlieland woonde was dat voor kleding, meubels, huishoudelijke apparatuur en dergelijke nog weleens een optie, maar voor de Sinterklaasinkopen moesten we toch echt naar de wal en daar was je dan een hele dag zoet mee.

Dat soort exercities konden ook alleen maar op een dinsdag of een vrijdag plaatsvinden, want in de wintermaanden waren dat de enige dagen dat de boot drie keer voer en van een verbinding met de snelboot was in die tijd nog lang geen sprake.

Een strakke planning was dus, zeker als ik met mijn zus(s)en ging, een eerste vereiste. Met het regelen van de oppas, dat wil zeggen: met het stallen van een stuk of wat kinderen bij Pake en Beppe en de afspraken met de respectievelijke opa’s, oma’s en echtgenoten over school ( twee keer halen en brengen, want van tussenschoolse opvang had niemand ooit gehoord), eten en slapen (want we zouden pas lang na bedtijd terug zijn) kreeg het algauw de omvang van een bijna militaire operatie.

Gewapend met grote tassen, voldoende proviand en de diverse verlanglijstjes togen wij op pad en stapten dan ’s ochtends vroeg aan boord van de Oost-Vlieland. En met een volle portemonnee, want pinautomaten bestonden nog niet eens.

Meestal ging het daarna met de bus richting Leeuwarden en daar kon de pret dan echt beginnen, want de afwegingen die je nu maakt waren vroeger niet veel anders: voor elk kind moesten er ongeveer evenveel kadootjes tegen ėėn en hetzelfde bedrag naar ieders wens gevonden worden. Binnen het tijdsbestek van de paar uurtjes die we hadden voordat de laatste boot terug ging was dat soms nog een hele opgaaf.

Aldus begaven wij ons hollend van winkel naar winkel om prijzen te vergelijken en belandden dan uiteindelijk met een kopje thee bij de nu niet meer bestaande V&D. Want daar kon je alles krijgen wat je hebben wilde.

Het meeste werd dan ook aldaar aangekocht, tenzij je nog  ergens anders iets had gezien. Dan ging je op een draf terug om te kijken, waar dat eigenlijk ook weer was.

Kortom heel veel stress, lol en nu nostalgie, maar niet bepaald iets om naar terug te verlangen.

Daarom hoop ik dat de Sinterklazen van tegenwoordig hun weg zullen weten te vinden naar mefrouw’s eco-shop, om daar op hun gemak iets leuks uit te kiezen wat in het straatje van hun dierbaren past, want dat past dan weer bij deze tijd.

Veel plezier alvast

Groet SH

P.s. De clipit (clipjes gemaakt van gerecyclede doppen die in combinatie met doppen goed zijn voor uren speelplezier (zie foto)) zijn net nieuw binnen en kan je alvast pre-orderen op contact@mefrouwsecoshop.nl

Nagenieten van een heerlijk avondje

Wat een heerlijke ongedwongen pakjesavond hebben we gisteren gevierd!

Finn deed voor het eerst mee met “lootjes trekken” en ik was de gelukkige. Ik kreeg een heel mooi vegan kookboek waarvoor hij stiekem met zijn grote zus de stad was in geweest. Voor iedereen waren er één of twee gedichtjes en zelfs één Piet bleek een uitzonderlijk, tot nog toe onbekend dicht-talent te bezitten. Iedereen had zijn best gedaan om mooie kadootjes voor elkaar te kopen en zelfs lucht-post-Piet gooide nog wat door de brievenbus. Openhaardje aan, Sinterklaas playlist op repeat en lekkere allergieproof hapjes op tafel. De afsluitende maaltijd maakte het Sinterklaasfeest compleet.

Ik had een extra grote pan gemaakt zodat ik het vandaag wat makkelijker had maar eerlijk is eerlijk, eigenlijk maakt een nachtje trekken het vlees nog lekkerder. Nagenieten dus!

Ingrediënten:

• 600 gram sukadelappen

• 1 grote ui

• 400 gram geschrapte worteltjes

• 2 teentjes knoflook

• stukje verse gember

• 1 eetlepel Ghee

• 600 ml runderbouillon

• 3 kruidnagels

• 1 theelepel piment

• 1 theelepel kardemon

• 1 theelepel foelie

• 1 theelepel gemalen anijs

• 2 laurierblaadjes

• 1 eetlepel koek en speculaaskruiden

• 1 eetlepel kaneel

• zout en peper naar smaak

Bereidingswijze:

– Snijd de sukadelappen in blokjes.

– Schil en snipper de ui.

– Maak de knoflook schoon en snijd het fijn.

– Zet een stoofpan op het vuur en laat hier de Ghee in smelten.

– Fruit de ui.

– Voeg de blokjes sukadevlees toe en bak rondom bruin.

– Schenk de runderbouillon in de stoofpan.

– Voeg de worteltjes en de overige kruiden toe en laat de stoofpot zo lang mogelijk op laag vuur pruttelen maar minstens 2,5 uur.

Dreigt het te droog te worden voeg dan wat bouillon toe en is het te nat bindt het dan met wat arrowroot.

Yummy met gekookte aardappelen.

MR

Guestblog: Traditie

Het is bijna weer zover 5 December, de dag dat Sinterklaas op Vlieland aankomt met zijn Stoomboot, bij  de school langsgaat, er pakjes avond wordt gevierd en…… Opkleden!!

Ik zit op zolder en ben bezig alle opkleed spullen op te ruimen. Tenminste dat was het plan. Maar niet alles wat wij en dan met name mijn man in de loop der jaren bij elkaar hebben verzameld heb ik weg kunnen doen. Die maskers die nog goed zijn, dat jasje met zelfgeschreven tekst en door hem omzoomd, die pruiken? Och laat dat nog maar even hier.

Terwijl ik bezig ben komen er allerlei herinneringen naar boven.

Het begon hier altijd al ergens in september dan kwamen de eerste ideeën op. Natuurlijk vertelden we elkaar nooit wie met wie ging en ja misschien gingen we ook wel raden!

In de begin jaren van ons huwelijk toen we nog op de route woonden en de kinderen klein waren hielden we open huis met familieleden/ vrienden die buiten de dorpskern woonden, nou ja ik was dan meestal thuis en mijn man ging opkleden. Ik kan de keren dat hij niet opgekleed was op 1 hand tellen.

Gaande weg kon hij zich toch niet stilhouden en wist ik hoe hij ging, maar met wie? Ook daar kwam ik vaak wel achter voordat het zover was. Of hij ging echt alleen.

1 Keer hebben we het samen gedaan. Hij was zij en zij was hij.

De kinderen mochten samen met hun vader opgekleed voordat ze zelf oud genoeg waren om op pad te gaan.

Raden ook een kunst! Een keer  herkende ik mijn eigen zus niet eens!

Hoe leuk was het als jezelf meedeed  en niet herkend werd? Al was dat vaak wel het geval!

En die keer dat man mijn niet mee kon doen na zijn liesklieroperatie en we hier  open huis hadden en er toch heel wat opkleders langskwamen?

Ineens schieten mijn gedachten een heel andere kant op: hoe kan het toch dat de vrouwen op Ameland tijdens het Sundeklazen anno 2017 nog altijd niet mee mogen doen? Hoe beleven ze dat?

Hebben de  andere Waddeneilanden  tijdens Sundrum, Klozum en Ouwe Suderklaas net zulke mooie pakken als die op Vlieland voorbij komen? Wat beelden ze in Zoutkamp uit tijdens Sinterklaas lopen? Mooi dat die traditie ook op andere plaatsen wordt gevierd.

De  dag na het opkleden  lag er overal wat  in huis! De spullen die gebruikt waren tijdens het opkleden en meer…. want vaak kwam er nog wat mee,  wat een ander niet meer ging gebruiken maar waarvan mijn man dacht: wie weet ooit….

En daarvan heb ik nu heel veel opgeruimd…..

Groet AKH