About books and reading: Maeve Binchy

“De verhalen van deze schrijfster geven je het gevoel, alsof je een vriendin op visite hebt” 

Zo las ik laatst en dat is precies de spijker op zijn kop.

Woord voor woord, stap voor stap wordt je betrokken in de levens van de hoofdpersonen, maar daarnaast hoor je ook nog eens alle dorpsroddels, ken je hun familieleden en de hele familiegeschiedenis, weet je wat ieders ambities en tegenslagen zijn en weet je welke geheimen ze met zich meedragen.
En niet alleen die van hen, maar ook van vrienden, vriendinnen, buren, collega’s, vage kennissen, oud klasgenoten en zo voort. Je leeft mee met hun vreugde en verdriet, omdat het je verteld wordt.

Het knappe van deze manier van schrijven is dat het schijnbaar achteloos gaat. Alle personages worden op een dusdanige manier in het verhaal geïntroduceerd, dat het de lezer geen enkele moeite kost om de diverse verhaallijnen uit elkaar te houden en op geen enkel moment krijg je het gevoel dat iets bedacht of overbodig is. Ook niet aan het slot van het verhaal, het enige dat je zou willen is dat het eindeloos door zou gaan, omdat je er zelf inmiddels mee verweven bent.

Voor een auteur is het een razend knap staaltje werk om het op die manier over te laten komen. Alles moet kloppen en er mag geen jaartal, geen locatie, geen komma verkeerd staan. Dan is het fijn om over een verdomd goede redacteur te beschikken en een gedisciplineerde werkwijze. Maeve Binchy lijkt gezegend met beide.
Het maakt niet uit welk boek je van haar openslaat, elk ervan voldoet aan dezelfde kwaliteit, wat natuurlijk ook een compliment is voor de vertaling.

Wellicht wordt niet iedereen hierdoor gegrepen, maar ik ben al jaren fan.
‘Het leven is te mooi voor tranen‘, is volgens de SUNDAY TELEGRAPH ‘De meest betoverende roman sinds Gejaagd door de wind’.
Om heerlijk bij weg te dromen.

Groet SH

ISBN 90 6790 194 6

Uitgeverij Kadmos, Utrecht.

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Bij voorbaat heel veel dank hiervoor! —

Advertenties

Griezelen

Laten we vooral niet bang zijn om tere kinderzieltjes te beschadigen, door ze een keer een gruwelijk eng verhaal voor te lezen, want griezelen is van alle tijden.
Je hoeft maar aan de aloude sprookjes van Andersen of de gebroeders Grimm terug te denken en dan herinner je je het weer. Sprookjes waren, lang voordat er een Disney- sausje overheen gegoten werd, ondraaglijk spannend en soms ook bovenmatig wreed; fantasierijk en liepen lang niet voor iedereen goed af.

De wolf bij zowel Roodkapje als bij de zeven Geitjes bijvoorbeeld wordt met een buik vol stenen verdronken. De reus bij Klein Duimpje doodt per vergissing zijn eigen kinderen en eet ze op en de heks bij Hans en Grietje wordt levend in het vuur van de oven geduwd. Bij Sneeuwwitje wordt haar boze stiefmoeder ernstig gestraft voor haar gemene streken. Ze moet op gloeiend hete muilen dansen, tot ze er dood bij neer valt. De oorspronkelijke illustraties liegen er dan ook niet om.
Dolfje Weerwolfje* is er niets bij!

Bij sommige van die verhalen gaf ik er tijdens het voorlezen wel eens een mildere draai aan voor mijn kinderen, al naar gelang hun leeftijd, maar ik heb ze er niet, net als Phoebe ooit bij de comedyserie “Friends”, tot op volwassen leeftijd over in het ongewisse gelaten.

Zelf was ik als kind helemaal verslingerd aan boeken over monsters, spoken, draken en de duistere kant van het bestaan, al kan ik me geen zombies herinneren. Ook was ik gek op Blauwbaard.

Daarom sta ik helemaal achter het thema van de Kinderboekenweek 2017. Onder het motto: Gruwelijk Eng, gaan we dit jaar lekker griezelen.
Van 4 tot en met 15 oktober, worden er door het hele land weer allerlei activiteiten georganiseerd op scholen, in bibliotheken en buurthuizen. Met als bonus natuurlijk het kinderboekenweekgeschenk: “Kattensoep ” geschreven door Janneke Schotveld. Dat krijg je cadeau als je voor een tientje een kinderboek koopt bij de boekhandel.

Naar ik gehoord heb is Kattensoep, niet echt griezelig, wel spannend, maar vooral ook grappig en dat is dan eigenlijk in dit kader een gemiste kans.

Veel leesplezier,
Groet SH

*ISBN nummer:90-258-4923-7

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Bij voorbaat heel veel dank hiervoor! —

About books and reading: Geheime levens

In de meeste verhalen is een geheim verweven, maar sommige boeken bevatten daarnaast nog hun eigen verborgen dingen….
De Bruggen van Madison County, van Robert James Walter is zo’n verhaal dat niet geschreven had kunnen worden zonder de uiteindelijke bekendmaking ervan door een van de hoofdpersonen.
Francesca Johnson en Robert Kincaid beleven in de zomer van 1965 een kortstondige romance, die bepalend zal blijken te zijn voor de rest van hun leven, maar waar verder niemand weet van heeft. Pas na het verstrooien van de as van Francesca bij de Rosemanbrug vinden haar kinderen een brief, waardoor de reden voor haar vreemde verzoek over het cremeren en uitstrooien van haar as, ipv. een fatsoenlijke begrafenis naast hun vader in het familiegraf, voor hen duidelijk wordt.
Het is een verhaal over een onsterfelijke, onvervulde en onverwachte liefde die, laten we wel wezen, in deze tijd waarschijnlijk heel anders was verlopen en misschien zelfs wel een andere wending had gekregen. Onsterfelijk mooi ook verfilmd is het boek, door en met Clint Eastwood, die ook, om met Robert Kincaid te spreken: “een van de laatste echte cowboys” is; misschien sprak het verhaal hem daarom wel aan, en heeft hij het daarom ook willen verfilmen. Met de prachtige Meryl Streep als tegenspeelster. Sommige verhalen zijn tijdloos.

ISBN nummer:90-229-8662-4

Tot zover de roman en nu het eigenlijke verhaal.
In dit boek, vond ik namelijk een brief van ene Jan aan zijn Baby.
Het handschrift is onduidelijk en zeer moeilijk te lezen. Het zijn twee vodjes papier, die ik nu mijn bezit heb .De stijl waarin het geschreven werd, is ouderwets en het is een brief over ook alweer een grote liefde, maar deze is misschien onbeantwoord? Of toch wel, omdat Baby hem bewaard heeft, maar heeft Jan dat nooit geweten?
Hij spreekt van de grote fouten die hij richting haar gemaakt heeft en dat hij vanwege die fouten dienst zal nemen in het leger. Misschien zullen zij elkaar daarna nooit meer zien, maar zij moet weten dat zijn hart bij haar ligt en dat hij haar nooit vergeten zal. Hoe oud waren zij toen?
Aangezien zij de brief jaren later in juist dit boek gelegd heeft en dus aan haar hart gekoesterd, is het misschien tussen hen (n)ooit weer goed gekomen.

Mijn romantische ziel en mijn fantasie slaan op hol. Misschien zijn ze wel zestig jaar getrouwd geweest, maar misschien ook trouwde zij met een ander…..
In ieder geval zullen wij het nooit weten, want dit ene boek met deze brief erin, werd door de familie na haar dood anoniem geschonken aan een goed doel, waar het mijn lot werd om het te vinden.

De grootste schok kwam echter achteraf, toen ik ontdekte dat Baby dit boek misschien nog wel gestolen heeft ook; want de beveiligings-chip zat er nog in! Ik was stomverbaasd. Zou zij een kleptomane geworden zijn? Of had ze maar zo weinig geld, zodat ze omdat ze dit specifieke boek, met een vergelijkbare liefdesgeschiedenis als die van haar pertinent wilde hebben, het vanuit die motivatie per ongeluk met zin heeft meegenomen…?

Ik kan in alle bescheidenheid maar een ding concluderen: Het is misschien maar beter ter bescherming van de privacy van je dierbaren, dat je als nabestaanden zorgvuldig met de erfenis omgaat.
Al is het alleen maar om iets meer over ze te weten te willen komen, net als in een boek.

Uiteindelijk blijft niets geheim.

Groet SH

Yummy sunday: Celebrate


Finn kruipt naast me op de bank, en vraagt of hij de stickertjes mag plakken. Op mijn schoot ligt het nieuwste boek van Rens Kroes: The Party Edition. Dat is natuurlijk niet geheel toevallig want vanavond gaan we (weer of geen weer) met het hele gezin barbecuen om de vakantie te vieren!

Ondertussen zit het boek onder de post it plakkers, er staat dan ook zoveel lekkers in om te maken. Niet zo gek want powerfood is de ere-gast op de feestjes van Rens. De recepten zijn onderverdeeld in vijf categorieën; Cake, Drinks, Bites, Dinner, BBQ, After en Spreads. Ook aan de wensen van de gastheer/vrouw of gast met een specifiek eetpatroon is gedacht en worden duidelijk aangegeven, ideaal voor ons gezin! Bovendien, staat erin hoelang je een gerecht kan bewaren, super handig!

De ruim tachtig recepten worden “opgesmukt” met prachtige foto’s. Rens en haar hele team zijn daar zelfs speciaal voor naar Barcelona gevlogen. Daarnaast staan er ook weer een paar leuke quotes in waar ik me helemaal in kan vinden.

“The best
memories
are made
gathered
around the
table”

Voor de BBQ haalde ik de volgende recepten uit het boek. Zoete aardappelhummus, gegrilde watermeloenspiezen en wat gewoon niet mag ontbreken op een summer party, Piña Colada. Misschien zijn niet alle recepten helemaal orgineel bedacht maar ze zijn wel helemaal à la Rens en heerlijk overzichtelijk bij elkaar. Een boek met een gouden randje wat ik er zeker elke party even bij ga pakken voor inspiratie!

If you like piña coladas….

Extra benodigdheden:
⁃ Blender

Ingrediënten:
⁃ 600 ml ananassap
⁃ 300 ml kokosmelk
⁃ crushed ice
⁃ halve limoen
⁃ 1 schijf ananas
⁃ optioneel een splash (50 ml) rum per glas

Werkwijze:
⁃ Doe het ananassap, de kokosmelk en het ijs in de blender en knijp de helft van de limoen erboven uit
⁃ Mix alles even met de blender. Giet het in een longdrinkglas of een wijnglas, wat je maar in huis hebt.
⁃ Voeg optioneel de rum toe
⁃ Versier de rand van het glas met een stukje ananas

Yummy,

MR

Koop hier The Party Edition van Rens Kroes

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Bij voorbaat heel veel dank hiervoor! —

About books and reading: Jeugdsentiment 2

Tegen misschien wel beter weten in neem ik een boek mee naar huis van een van mijn jeugdhelden, Erich von Daniken. In 1968 schreef hij: ‘Waren de goden kosmonauten?’ en ooit heb ik dat boek stukgelezen.

Hij is een aanhanger van de theorie, dat de aarde in het verleden bezoekers uit de ruimte zou hebben gehad en dat zonder hun hulp en kennis bepaalde projecten, zoals bijvoorbeeld de Egyptische Piramiden of de standbeelden op Paaseiland, niet gerealiseerd hadden kunnen worden. In de prehistorische kunst en in talrijke oude geschriften zijn volgens de Paleo-SETI*- theorie overvloedig veel verwijzingen, aanwijzingen en bewijzen te vinden voor deze buitenaardse invloeden op de menselijke ontwikkeling en cultuur en voor de “Hemelse Oorlog” die hier ooit uitgevochten zou zijn.
Het zal duidelijk zijn dat hier vanuit de gevestigde wetenschap met enig sceptisme tegen aan wordt gekeken.
Ondertussen heeft Von Daniken een indrukwekkende lijst van boeken over dit onderwerp op zijn naam staan, met intrigerende titels, zoals: ‘De dag dat de goden kwamen’ en ‘Zijn wij godenkinderen?’,
zoals ook het boek dat hier nu voor me ligt:
‘De goden waren kosmonauten!’

Ik kon het niet weerstaan. Ha! dacht ik. Eindelijk antwoord op de vragen die in zijn eerste boek, zijn grote bestseller, gesteld werden. Maar wat een teleurstelling. Het is alleen maar meer van hetzelfde.
Von Daniken draaft een beetje door en lijkt zijn eigen religie geschapen te hebben, wat zich vooral uit in opmerkingen als: “Ik heb het in vorige boeken al behandeld. Voor nieuwe lezers slechts het volgende..” (blz. 22) of “Die illusie moest ik in vorige boeken al verstoren.” (blz. 24) of “Al in eerdere boeken heb ik hier aandacht aan besteed” (blz. 199). Hoogst irritant, alsof iedere lezer op de hoogte moet zijn van al zijn eerdere publicaties en het niet de moeite waard is om nieuwkomers uitgebreid te informeren.

Ook laat de tegenstand van bijvoorbeeld wetenschappers als astrofysicus en kosmoloog Carl Sagan in het boek ‘The Space Gods Revealed’ van Ronald Story hem niet los, getuige zinsneden als: “Ze kunnen mij immers niet voorschrijven hoe ik iets moet zien. Ik kan zelf ook lezen.” (blz. 22), of “Nee, mijn beste sceptici, hier moeten we kleur bekennen.” (blz. 202) en ook: “Voor sceptische indologen, maar ook voor de geïnteresseerde leek die het graag wil controleren. ……”(blz. 207). Dat soort dingen stoort mij in een boek. Een auteur moet m.i geloven in zijn eigen kracht en niet op kinderachtige wijze zijn gelijk proberen te halen of op die manier in discussie gaan.

Dat neemt niet weg dat hij een briljante verteller is, die velen van de ene verbazing in de andere laat vallen en tegelijkertijd iedereen probeert te stimuleren om niet alles wat je vertelt wordt, voetstoots aan te nemen. Hij is een globetrotter, die met recht de hele wereld heeft gezien en dit alles heeft vastgelegd op talloze foto’s van archeologische vondsten en cultuurschatten en in zijn boeken dus. Hij is tevens een autodidact, die naar het schijnt beter onderlegd is, dan menige kunsthistoricus of theoloog.
Een ding is zeker, hij mag door sommigen dan wel beschouwd worden als amateur historicus of als morosoof**, maar op zijn zelfverkozen vakgebied is hij absoluut een autoriteit!

Wat als hij toch gelijk blijkt te hebben?
Voor nieuwsgierigen en fans.

Groet SH

ISBNnummer: 90-245-4493-9

NB:

*
SETI staat voor Search for Extraterrestrial Intelligence =Zoektocht naar buitenaardse intelligentie
Zie: www.aas.fig.org

**
morosoof = waangeleerde
morsofie = een evident absurde waanwetenschappelijke theorie

> The Space Gods Revealed (1976) ISBN: 0-060-14141-7

>Waren de goden kosmonauten? (1968) ISBN: 9020232525