Guestblog: Proost

Proost!!

Dat moeten ze wel tegen elkaar gezegd hebben toch? Dacht ik toen ik deze borrelglaasjes vond. Maar wie waren het? Ging het om een huwelijksaanzoek? Of werd er een jubileum gevierd? Weten zal ik het nooit, maar het is wel jammer dat de glaasjes zijn achtergebleven in de natuur. Plastic vergaat niet!

Dan moet ik nu ook een bekentenis doen. Er zijn namelijk een paar dingen die ik nooit opraap! Dat zijn:

Papieren zakdoekjes, ik weet dat die niet alleen gebruikt worden om neuzen te snuiten en we weten allemaal wel waarvoor ook wel!Inlegkruisjes, Maandverband, tampons en sigarettenpeuken. Ja, ik weet, ik stop alles in hondenpoepzakjes maar dit pak ik zelfs daar niet mee op, dat gaat me net iets te ver. Toevallig weet ik dat een dorpsgenoot wel altijd sigaretten peuken opraapt en tot voor kort ( misschien nu nog ? ) stond er altijd een pot vol voor het raam. Bewustwording!

Neemt niet weg dat  ik een heleboel wel heb opgeraapt.

Zo komen mijn zus en ik regelmatig in de tuin van het Zorgcentrum zwerfafval tegen. Van plastic plantenbakjes tot verwaaide stukken papier en plastic.

Af en toe maak een ik een rondje langs de glooiing of over het strand en elke keer weer vind je wel weer wat. Zoals die mondharmonica: hoelang heeft die al rondgezweefd? Het was er zo een waar wij vroeger ook mee speelden. Daar vond ik de meeste plastic flesjes. Nu heeft het de laatste tijd veel geregend en zo heel groot was de verbazing dan ook niet dat er een complete verpakking van een wegwerp regencape in de berm lag. Maar toch….

Het is ook weer de tijd dat we allemaal met een goede verlichting op onze fietsen rond moeten rijden en ja die kleine lampjes ben je zo verloren!

De paden die ik bijna dagelijks loop, zijn nu op af en toe een verdwaald snoeppapiertje of blikje na redelijk schoon en er zijn dan ook regelmatig wandelingen bij dat ik niets tegen kom. Maar als ik dan weer eens een andere route neem verbaas ik me weer over wat ik allemaal tegenkom.

De lijst van dit kwartaal:

– 48 Stukjes Plastic

– 48 Snoeppapiertjes

– 4 Handschoenen

– 8 Plastic rietjes (een alternatief koop je hier)

– 1 Bal

– 5 Plastic dopjes

– 2 Bierdopjes

– 1 Vloeipakje

– 3 Aanstekers

– 3 Sigaretten verpakkingen

– 5 Plastic Flesjes (een alternatief koop je hier)

– 2 Spuitbussen

– 1 Ijs krabber

– 1 Mondharmonica

– 1 Stukje glas

– 3 Plastic Plantenbakjes

– 16 Stukjes papier

– 2 Zakdoek pakjes

– 1 Uitzet ijzer

– 5 Ballonnen

– 1 Medicijn strip

– 4 Blikjes

– 4 Plastic bekertjes (een alternatief koop je hier)

– 4 Drinkpakjes (een alternatief koop je hier)

– 1 Chips zak

– 2 Fietslampjes

– 1 Tairib

– 1 Plastic salade bakje (een alternatief koop je hier)

– 2 Plastic borrelglaasjes

– 5 Stukjes touw

– 1 Plastic tas (een alternatief koop je hier)

Totaal 184 stukken Zwerfaval

913 stukken Zwerfaval in 2017

Proost!

Op een schoon 2018!

Groet AKH

Advertenties

Guestblog: Traditie

Het is bijna weer zover 5 December, de dag dat Sinterklaas op Vlieland aankomt met zijn Stoomboot, bij  de school langsgaat, er pakjes avond wordt gevierd en…… Opkleden!!

Ik zit op zolder en ben bezig alle opkleed spullen op te ruimen. Tenminste dat was het plan. Maar niet alles wat wij en dan met name mijn man in de loop der jaren bij elkaar hebben verzameld heb ik weg kunnen doen. Die maskers die nog goed zijn, dat jasje met zelfgeschreven tekst en door hem omzoomd, die pruiken? Och laat dat nog maar even hier.

Terwijl ik bezig ben komen er allerlei herinneringen naar boven.

Het begon hier altijd al ergens in september dan kwamen de eerste ideeën op. Natuurlijk vertelden we elkaar nooit wie met wie ging en ja misschien gingen we ook wel raden!

In de begin jaren van ons huwelijk toen we nog op de route woonden en de kinderen klein waren hielden we open huis met familieleden/ vrienden die buiten de dorpskern woonden, nou ja ik was dan meestal thuis en mijn man ging opkleden. Ik kan de keren dat hij niet opgekleed was op 1 hand tellen.

Gaande weg kon hij zich toch niet stilhouden en wist ik hoe hij ging, maar met wie? Ook daar kwam ik vaak wel achter voordat het zover was. Of hij ging echt alleen.

1 Keer hebben we het samen gedaan. Hij was zij en zij was hij.

De kinderen mochten samen met hun vader opgekleed voordat ze zelf oud genoeg waren om op pad te gaan.

Raden ook een kunst! Een keer  herkende ik mijn eigen zus niet eens!

Hoe leuk was het als jezelf meedeed  en niet herkend werd? Al was dat vaak wel het geval!

En die keer dat man mijn niet mee kon doen na zijn liesklieroperatie en we hier  open huis hadden en er toch heel wat opkleders langskwamen?

Ineens schieten mijn gedachten een heel andere kant op: hoe kan het toch dat de vrouwen op Ameland tijdens het Sundeklazen anno 2017 nog altijd niet mee mogen doen? Hoe beleven ze dat?

Hebben de  andere Waddeneilanden  tijdens Sundrum, Klozum en Ouwe Suderklaas net zulke mooie pakken als die op Vlieland voorbij komen? Wat beelden ze in Zoutkamp uit tijdens Sinterklaas lopen? Mooi dat die traditie ook op andere plaatsen wordt gevierd.

De  dag na het opkleden  lag er overal wat  in huis! De spullen die gebruikt waren tijdens het opkleden en meer…. want vaak kwam er nog wat mee,  wat een ander niet meer ging gebruiken maar waarvan mijn man dacht: wie weet ooit….

En daarvan heb ik nu heel veel opgeruimd…..

Groet AKH

Guestblog: Puppy’s

Februari 2017: onze hond is loops. Op zich was het nooit een probleem als één van onze teven loops was. We hadden inmiddels ervaring genoeg. Daisy is onze 9e hond en met zowel Hovawart reuen / teven, als Vlielandse reu(tjes)en hadden we nooit honden die op de ” loop” gingen. De teven 3 weken vast houden en dan konden ze weer genieten van de vrijheid op Vlieland.

Tot die ene dag: de reu van mijn zwager ” struunde ” hier om huis heen, ik was bezig in huis. Ineens kreeg ik een ingeving: ik laat Daisy even in de tuin en dan vermaken ze zich wel ieder aan de kant van de poort.
Even later zag ik tot mijn schrik dat de poort open stond!
Daisy weg! Wat nu????!!!!
Eerst zoeken, maar al snel tot de ontdekking komen dat dat geen zin had, naar mijn zwager, die was ook zijn hond kwijt! Hij ging nog wel even een rondje doen. Ik was nog maar net weer thuis of daar had de reu onze hond weer keurig” thuis gebracht” .

Ja en toen had ik weer zo’ n moment waarop ik mijn man zo mis, dan kun je niet overleggen, niet samen delen….

Kinderen gebeld, huisarts gebeld en idd er bestaat een morning-after injectie maar, de dierenarts achtte de kans niet zo groot dat er in die korte tijd iets gebeurd zo zijn????
Even gecheckt bij vrienden: hoe snel ging dat ook alweer??? Het kan echt wel!

Gaande weg de dag dacht ik: ja maar eigenlijk was dit wel iets wat we ooit nog wel graag eens wilden: een eigen nestje en wat vind mijn weer thuiswonende, reizende zoon ervan? Maar in New Zeeland was het nacht! Na een telefoontje met hem hebben we besloten om af te wachten.

Spannende weken volgden en ineens zagen we haar dikker worden, zou het dan toch?
Een bezoekje aan de dierenarts bevestigde ons vermoeden en dus moesten er voorbereidingen getroffen worden. De checklisten afgevinkt, alles hadden we netjes klaar staan en op 9 april vond mijn zoon een trotse honden moeder op de bank! Met 6 puppy’s , helaas was er 1 overleden.
‘S middag kwam er tot onze grote verrassing nog 1 tje (voor mijn zus en zwager)!

Na 8 geweldige, intensieve, zorgzame drukke weken, waarin we volop genoten hebben van de snel opgroeiende pups en het puppy bezoek gingen ze allemaal op 1 na ( daar genieten we nog steeds van ) naar hun blije, verwachtingsvolle, honden lief hebbende, Vlielandse nieuwe baasjes!

Mijn man had dit allemaal geweldig gevonden en stiekem denk ik nu dat hij de poort heeft opengezet…..

Guestblog: Beloond!

Dit kwartaal ben ik / zijn wij behoorlijk beloond voor het oprapen van het zwerfaval tijdens de rondjes met de hondjes.

Het begon met een dwarrelend papiertje, nu had ik dit al eens eerder meegemaakt en dacht: het zal toch niet? Maar ja hoor, na een paar passen er achteraan gelopen, het opgepakt en ontward te hebben zag ik wat het was: 5 Euro! Nu, daar heb ik samen met de kleinkinderen maar een lekker ijsje van gekocht. Immers dit kan van iedereen zijn?

Anders werd het met die Euro pas en die externe batterij die hebben we maar naar de gevonden voorwerpen gebracht op het Gemeentehuis. Volgens mijn zoon zijn die batterijen nogal duur en ja je zal hem maar kwijtgeraakt zijn na je feestje in het duin? Tenminste die link leg ik dan weer. Want mijn kleinzoon en ik hadden tijdens dat rondje ook nog 20 (!) lege bierflesjes gevonden! Ja en toen kwam de vraag hoe krijgen we die mee naar huis? We hadden onze handen al vol aan 2 honden en een zwieper, dus eerst als ” echte jutters” de buit verstopt in de bosjes, de honden thuisgebracht, de fietsen gepakt en weer terug! Kleinkinderen weer blij met een extra zakcentje.

Feit blijft natuurlijk wel dat het niet klopt: je gaat met volle flesjes het duin in en laat vervolgens de lege, + chips verpakking, de dopjes enz achter.
Net als zoveel mensen nog doen met Snoeppapiertjes, maar: van die groene vind ik bijna niets meer!?!

En dan nog het rode tasje: al een paar dagen hing het aan de fietsenstalling. Wat zou daar toch inzitten? Wie heeft dat vergeten? Maar ja toch maar keurig laten hangen wie weet komt iemand het nog ophalen? Totdat het op de grond lag en de inhoud verspreid ernaast en wat bleek? Iemand had er keurig zijn afval in gedaan, maar vervolgens het tasje vergeten. Ja, toen heb ik het maar opgeraapt en opgeruimd.

Wat mij ook opviel tijdens het ITGWO weekend dat er heel weinig zwerfafval lag, tenminste aan deze kant van het dorp! Ik zag ook vrij veel mensen met een herbruikbare drinkfles* lopen.

Al met al vind ik dat de “oogst ” gelukkig wel meeviel na een druk zomerseizoen. Maar mijn droom is: een compleet zwerfaval vrij Vlieland! Dus voorlopig ga ik nog even door!

De lijst van het derde kwartaal 2017:
⁃ 48 Stukjes Plastic
⁃ 53 Snoeppapiertjes
⁃ 6 Plastic dopjes
⁃ 12 Blikjes
⁃ 11 Plastic Bekertjes*
⁃ 1 Ballon
⁃ 8 Rietjes*
⁃ 4 Elastiekjes
⁃ 7 Stukjes Touw
⁃ 2 Flesjes*
⁃ 12 Stukjes Papier
⁃ 23 Bierflesjes
⁃ 5 Wijnflessen
⁃ 56 Bierdopjes
⁃ 5 Sigarettenverpakkingen
⁃ 6 Drinkpakjes*
⁃ 2 Tassen*
⁃ 4 Tennisballen
⁃ 3 Chipszakken
⁃ 1 Kauwgomverpakking
⁃ 1 USB kabeltje ( vervreten )
⁃ 1 Glas
⁃ 2 Plastic waterzakjes*
⁃ 1 Zadelhoesje
⁃ 2 Statiegeldflessen
⁃ 1 Medicijnstrip
⁃ 1 T shirt

Gevonden voorwerpen:
⁃ 1 pinpas
⁃ externe batterij

Groet AKH

*Wil je ook een herbruikbare drinkfles? Of ben je op zoek naar andere duurzame alternatieven? Kijk dan even op mefrouw’s eco-shop.

Reist u met de OV chipkaart? Vergeet dan niet om uit te checken!

Nou dat gaat bij mij nogal eens mis! Vooral als ik uit de bus stap! OV kaart in de hand, rolkoffertje en handtas in de andere en dan komt het moment dat ik uit moet stappen.
Ben ik bij de goede halte? Heb ik alles? Oh die mevrouw eerst maar en dan kan ik erachteraan. Sta ik buiten en dan blijk ik toch nog vergeten te zijn om uit te checken.

Nu komt dat meestal wel goed als ik onder “begeleiding” reis van mijn zoon of zussen. Met veel gelach en koffers die over de straat rollen ren ik of iemand naar de chauffeur en gaat de deur weer open zodat ik nog kan uitchecken. Maar als ik alleen reis gaat dat toch anders! Dan heb ik keurig mijn reisschema uitgeprint, nee ik heb nog geen app, ben al blij dat ik een OV op naam heb. Zodat ik niet meer elke keer dat ding op moet laden ergens op een Station. Dat deed ik altijd bij de balie en 1 keer onder toeziend oog van een paar dorpsgenoten bij een automaat. Wat een gedoe! Trouwens je OV kaart op naam doet het ook niet “zomaar ” als je hem in huis hebt die moet ook nog weer geactiveerd worden. Gelukkig was daar mijn schoondochter weer behulpzaam bij. En dan mag ik over 5 jaar weer een nieuwe aanvragen.
Maar goed als ik naar de Achterhoek moet reizen naar mijn oudste zoon dan ben ik dus wel even onderweg en zitten er een aantal overstap momenten in de reis. Geen probleem als ik alleen met de NS reis, maar als ik doorga op Arriva is het uit en inchecken geblazen. Met niet veel tijd en heel veel drukte hoop ik dan maar dat alles goed gaat. Want dan zijn we net mieren met zijn allen! Allemaal rondom dat ene paaltje en dat ding maar bliepen. Ja, ook mijn arm zwaait dan ergens tussen al die andere armen door richting het schermpje, want ik wil toch ook de volgende trein halen.

En dan sta ik uiteindelijk na een reis die volgens mij helemaal goed is verlopen op het eindpunt, checkt uit en dan verschijnt er op het beeldschermpje: incheck oké. Incheck oké? Dat vind ik niet oké! Ik stap zo op de boot naar Vlieland! Nu ben ik door schade en schande en een aardige conducteur zo wijs geworden dat je dan 2 minuten moet wachten en dan weer een nieuwe poging kunt wagen. En die 2 minuten regel heb ik in de tussentijd weer aan andere onwetende reizigers van mijn generatie door kunnen geven.

Wat was het een luxe toen ik naast mijn man in de auto kon gaan zitten en hij me overal naar toe reed. Al was autorijden niet zijn hobby. Maar helaas zal dat nooit meer gebeuren, hij is vorig jaar overleden.
Ik zal nog wel vaker mijn eigen reizen met het OV maken, want nee een rijbewijs heb ik niet.

Groet AKH