Guestblog: Mmmmm

Ze liggen weer op het aanrecht! De ingrediënten voor de snert.  

Sinterklaas komt in het land en voor ons werd dan ook altijd het “Snert”  seizoen geopend. 
Ieder jaar weer even bedenken wat er ook alweer inging en in de loop der jaren maakte mijn man dan de snert. 
Eerst even proefdraaien en de volgende keer kreeg ook jaren lang een alleenstaande achterbuurvrouw een pannetje snert van ons. 
Ze was altijd heel enthousiast tot die keer dat we eens een pannetje bruine bonensoep brachten en na al die jaren vertelde ze toen pas dat ze dat eigenlijk lekkerder vond dan snert! Hadden we dat maar eerder geweten!

Maar ook de achterbuurvrouw is er niet meer en nu ben ik zover dat ik het voor elkaar heb om voor 2x snert te kunnen maken.
Soms komt mijn zoon langs en verdwijnt de 2e portie in zijn maag ipv in de vriezer. 
Straks ga ik de erwten en spliterwten opzetten  de groentes en het vlees snijden en snert koken. Sommige gezins tradities moet je in ere houden toch? 
Snert  eten en kijken naar de intocht van Sinterklaas! 
Met zijn Pieten, ik hoop dat het een mooie intocht wordt. 

Voor iedereen en vooral voor de kinderen. 
Op Vlieland moeten we wachten tot 5 december want dan komt de Sint hier aan. 
Maar er zullen vast wel weer een paar luister Pieten vooruit gestuurd worden, die de boel op stelten komen zetten op de school en een Pietenfeest geven in de Stoep . 

Mmmmm ik heb er zin in! 

Groet AKH 

Guestblog: Piere Pauwe

Behalve het opkleden waar ik eerder over schreef is ook 2 november de dag waarop een traditie gevierd wordt. Deze dag is voor de kinderen altijd een feest. Ze mogen dan met een lampion en een tas langs de deuren, zingen hun  liedje en krijgen dan iets lekkers. 
Niemand organiseert het, niemand last het af als het te slecht weer is. 
Iedereen weet op 2 november is het weer zover. 
Er wordt snoep, fruit, iets te drinken in huis gehaald. 
Op school worden de lampions gemaakt en tussen 18.00 en 19.00 uur kun je de allerkleinsten aan de deur verwachten. De oudere kinderen houden het 
meestal  langer vol en zijn zo rond 20.30 wel het hele dorp rond geweest. 
Uiteraard is de Dorpsstraat waar de winkels zijn het meest populair ! 
Waarom het op 2 november gevierd wordt? Dat is niet te achterhalen. 
Vroeger liepen wij met lampionnen met echte kaarsjes erin. De volgende dag vond je menig uitgebrande lampion op straat terug. Als het hard waaide was je kaarsje ook snel uit! 
Vaak is het slecht weer op die dag en toen onze kinderen zover waren pakten we ze dik in en gingen we op pad. Toen ze groter werden gingen ze uiteraard zelf bij de deuren langs met vriendjes  en neefjes en nichtjes. Thuis gekomen werd de buit bekeken en mochten ze elke dag iets uit hun trommel pakken als ze uit school kwamen. 
Nu komen de kleinkinderen en zo zijn er al vele generaties met hun lampion langs de deuren gegaan.

Piere Piere Pauwe 
Jongens en meisjes gaan trouwen
Jongens met witte overhemden aan 
En meisjes met korte mouwen
Sinte Sinte Maarten 
de koeien dragen staarten 
De ossen dragen horens 
De kerken dragen torens 
De torens dragen klokken 
De meisjes dragen rokken  
De jongens dragen broeken 
Het zijn allemaal vuile doeken

Groet AKH 

Cranberry’s

Vanaf half september mogen we weer los.

Cranberry’s plukken !

Voor het plukken met een bak heb je tegenwoordig een vergunning nodig. 
Vroeger plukte mijn man ook altijd met een bak voor de plaatselijke vergunninghouder en verdiende daar een aardig zakcentje mee in de herfstvakantie. 


Maar de laatste jaren plukten we altijd met de hand en ook nu ga ik nog het veld in om te plukken vergezeld door zonen, kleinzoon, zus en honden. 
Soms heb je leuke ontmoetingen tijdens het plukken en zo hebben we ooit eens mensen horen praten over mijn vader gelukkig alleen maar positief ! 
Ik ben een selectieve plukker, zoek de mooiste, grootste en meest donkere cranberry’s.
Daar krijg je de lekkerste jam van, ze zien er altijd prachtig uit zo met zijn allen in je emmer en daarna hoef ik thuis niet meer al die blaadjes en grasjes tussen de bessen uit te vissen.  
Voor die tijd spaar ik altijd lege potjes met een goed afsluitbaar deksel geholpen door familieleden en zorg ik dat ik de gelei suiker in huis heb. Want daar is uiteraard een run op in deze tijd. 

Dan komt het moment van de jam maken. De potjes worden in kokend heet water schoongemaakt met soda , de bessen afgewogen en schoongemaakt. 
Dan in de pan, beetje water erbij en na een tijdje hoor je de bessen knappen, flink roeren en even later de suiker erbij, zeven en in de potjes gieten.
Als alles schoon is, is het zo lekker om een schaaltje vla met nog een restje warme jam te eten! 
Altijd afhankelijk van de hoeveelheid potjes die ik gemaakt heb gaan er potjes naar mijn vader, kinderen en ook de oudste kleinzoon is dol op oma’s cranberry jam. 
Een paar zakjes met een handjevol bessen in de vriezer voor door de hachee en stoofpotjes rodekool is ook altijd lekker. 

Er staat weer een aardige voorraad klaar voor deze winter. 

Volgend jaar half september maar weer lekker los! 

Groet AKH 

Guestblog: Zwerfafval Waarom?

In het 3e kwartaal van 2019 heb ik me weer regelmatig verbaasd over wat er  allemaal weer lag in de natuur. De vraag:  waarom? kwam dan ook regelmatig bij mij op.

Zoals deze plastic tas met plastic flesjes en wijnflessen waarom verstop je die onder een boom? Waarom neem je dat niet gewoon mee? En dan heb ik het meegenomen, in de daarvoor bestemde container gegooid en bedenk me dan in al mijn onschuld en vertrouwen in de mens  ook nog: of zouden ze het nog van plan zijn om het de volgende dag op te halen?

Maar uit ervaring weet ik dat dat niet altijd gebeurd helaas.

Zoals die stukjes papier , die er al een paar dagen lagen en nu volgt een onsmakelijk verhaal, dus als je dat niet wilt weten en eigenlijk had ik het ook liever niet geweten, lees dan maar niet verder 😉.

Uiteindelijk dacht ik nu moeten ze er toch maar eens weg, dus opgeruimd. Een paar dagen later loop ik met een dorpsgenote en hadden we het over wat je zoal tegen komt onderweg en vertelde ze me dat ze iemand had zien zitten poepen en ja precies op de plek waar die papieren lagen! Vol verbazing keek ik haar aan en ja dat heb ik dus opgeruimd! Hmmm….. waarom?

Maar eerlijkheidshalve moet ik nu wel bekennen dat het condoom wat ik zag liggen er nog steeds ligt brrr… de verpakking is door iemand anders opgeruimd zag ik. 👍🏼

Dat je gezellig met een paar blikjes bier bovenop het duin met een prachtig uitzicht gaat zitten snap ik, maar dan die blikjes half  onder het zand verstoppen? Waarom?

De herfst is net begonnen en overal zie je alweer paddestoelen, ik was dan ook in eerste instantie zeer verheugd dat ik het kopje van een vliegenzwam zag, dacht ik, want  wat bleek? het was een rood plastic bekertje! Teleurstelling en ergernis . Waarom?

Het is al met al weer een aardige lijst geworden dit kwartaal:

75 Stukjes Plastic

56 Snoeppapiertjes

13  Stukjes Touw

7 Stukjes Glas

1 Stuk Ijzer

2 Plastic Plantenbakjes

14 Blikjes

1 Ballon  

1 Bal

4 Stukjes Piepschuim

1 Zakdoekjes verpakking

2 Vloeiverpakking

2 Sigaretten verpakking

1 Theezakje

2 Salade bakjes

4 Bierdopjes

4 Plastic Bekertjes

4 Bierflesjes

6 Tairibs

10 Plastic Flesjes

8 Plastic Dopjes

4 Oude lappen

1 Plastic Tas

4 Plastic lepeltjes

4 Wijnflessen

3 Plastic Rietjes

1 Fietslampje

13 Stukjes Papier

1 Laars

1 Sok

1 Zonnebril

1 Papieren Bekertje

1 Papieren Rietje

3 Vuurwerkresten

Totaal:  243 Stuks Zwerfafval Waarom?

Groet AKH

Foto’s

Regelmatig kijk ik ze terug.

De foto’s die gemaakt zijn in mijn leven. Wat een mooie, waardevolle, dierbare  herinneringen zijn er in al die jaren vastgelegd!

Uit mijn jeugd zijn er niet zo heel veel en het fotoalbum uit die tijd is zo langzamerhand een rommeltje geworden doordat er voor reünies ed wel eens foto’s uitgehaald werden en nee niet weer terug gezet. Misschien moet ik dat toch maar weer eens doen? Voor de kinderen heb ik altijd fotoalbums gemaakt waarin de mooiste foto’s kwamen, wat over bleef kwam in onze albums. Anders dan nu was je heel zuinig op de foto’s die op je rolletje stonden en waarop je weken moest wachten voordat ze afgedrukt waren. 

In het begin van mijn digitale tijdperk, waarin een wereld voor mij openging, was ik ook heel zuinig op de foto’s , als er ook maar een armpje van de kleinkinderen op de foto  stond bewaarde ik hem. Dat is nu wel anders, foto’s waar ik niet tevreden over ben worden “opgeruimd”. 
En toch heb ik er nog heel veel. 
Want het is zo leuk,
om samen met mijn zus, zoon,  of alleen, met  de camera tijdens het honden uitlaten op pad te gaan. Mijn man riep altijd: ” help mijn vrouw heeft een hobby”. We kunnen tijdens die wandelingen met compleet andere foto’s thuiskomen en volledig opgaan in het maken van onze foto’s.  
Om  foto’s van elkaar te maken, zonder dat de ander dat door heeft uiteraard, als we weer eens in onmogelijke houdingen zitten/ liggen tijdens het fotograferen van bv paddestoelen of destijds van de puppy’s. 
Om foto’s tijdens familie feestjes/uitjes te maken. 
Om foto’s van de kleinkinderen te maken, vooral als ze het niet in de gaten hebben. 

De laatste jaren is het een hobby geworden om de dierbaarste, mooiste foto’s zodanig dat ze allemaal tot hun recht komen in een jaarboek te plaatsen zodat we weer terug kunnen kijken op mooie, waardevolle, dierbare herinneringen. 

Groet AKH