Guestblog: Waardeer het. Repareer het.

IMG_2925

Dit is de nieuwe campagne van SIRE.

Hier ben ik het helemaal mee eens.

Een voorbeeld men koopt al gauw een nieuwe mobiel als er ook maar even wat aan mankeert.

Ik kom uit een tijdperk dat zelfs mijn ouders nog geen telefoon hadden.

Zelf heb ik lang vol gehouden om geen mobieltje te kopen.

Maar de kinderen vonden dat het er toch van moest komen.

Sms-jes waren goedkoper dan bellen voor hen.

Afijn toen kregen we het appen en dat kon ik niet met mijn mobieltje.

Ik kreeg een 2e hands mobiel van onze dochter en het appen werd een feit.

Naar verloop van tijd kreeg de batterij kuren.

De jeugd ‘’ach mem koop een nieuwe’’

Maar ik kon me er niet toe zetten aan de telefoon mankeert verder niets.

Ik besloot een nieuwe batterij te bestellen en was voor 10 euro weer klaar.

Sire kan trots op me zijn!
Met vriendelijke groet LA

Guestblog: Mmmmm

Ze liggen weer op het aanrecht! De ingrediënten voor de snert.  

Sinterklaas komt in het land en voor ons werd dan ook altijd het “Snert”  seizoen geopend. 
Ieder jaar weer even bedenken wat er ook alweer inging en in de loop der jaren maakte mijn man dan de snert. 
Eerst even proefdraaien en de volgende keer kreeg ook jaren lang een alleenstaande achterbuurvrouw een pannetje snert van ons. 
Ze was altijd heel enthousiast tot die keer dat we eens een pannetje bruine bonensoep brachten en na al die jaren vertelde ze toen pas dat ze dat eigenlijk lekkerder vond dan snert! Hadden we dat maar eerder geweten!

Maar ook de achterbuurvrouw is er niet meer en nu ben ik zover dat ik het voor elkaar heb om voor 2x snert te kunnen maken.
Soms komt mijn zoon langs en verdwijnt de 2e portie in zijn maag ipv in de vriezer. 
Straks ga ik de erwten en spliterwten opzetten  de groentes en het vlees snijden en snert koken. Sommige gezins tradities moet je in ere houden toch? 
Snert  eten en kijken naar de intocht van Sinterklaas! 
Met zijn Pieten, ik hoop dat het een mooie intocht wordt. 

Voor iedereen en vooral voor de kinderen. 
Op Vlieland moeten we wachten tot 5 december want dan komt de Sint hier aan. 
Maar er zullen vast wel weer een paar luister Pieten vooruit gestuurd worden, die de boel op stelten komen zetten op de school en een Pietenfeest geven in de Stoep . 

Mmmmm ik heb er zin in! 

Groet AKH 

Guestblog: Piere Pauwe

Behalve het opkleden waar ik eerder over schreef is ook 2 november de dag waarop een traditie gevierd wordt. Deze dag is voor de kinderen altijd een feest. Ze mogen dan met een lampion en een tas langs de deuren, zingen hun  liedje en krijgen dan iets lekkers. 
Niemand organiseert het, niemand last het af als het te slecht weer is. 
Iedereen weet op 2 november is het weer zover. 
Er wordt snoep, fruit, iets te drinken in huis gehaald. 
Op school worden de lampions gemaakt en tussen 18.00 en 19.00 uur kun je de allerkleinsten aan de deur verwachten. De oudere kinderen houden het 
meestal  langer vol en zijn zo rond 20.30 wel het hele dorp rond geweest. 
Uiteraard is de Dorpsstraat waar de winkels zijn het meest populair ! 
Waarom het op 2 november gevierd wordt? Dat is niet te achterhalen. 
Vroeger liepen wij met lampionnen met echte kaarsjes erin. De volgende dag vond je menig uitgebrande lampion op straat terug. Als het hard waaide was je kaarsje ook snel uit! 
Vaak is het slecht weer op die dag en toen onze kinderen zover waren pakten we ze dik in en gingen we op pad. Toen ze groter werden gingen ze uiteraard zelf bij de deuren langs met vriendjes  en neefjes en nichtjes. Thuis gekomen werd de buit bekeken en mochten ze elke dag iets uit hun trommel pakken als ze uit school kwamen. 
Nu komen de kleinkinderen en zo zijn er al vele generaties met hun lampion langs de deuren gegaan.

Piere Piere Pauwe 
Jongens en meisjes gaan trouwen
Jongens met witte overhemden aan 
En meisjes met korte mouwen
Sinte Sinte Maarten 
de koeien dragen staarten 
De ossen dragen horens 
De kerken dragen torens 
De torens dragen klokken 
De meisjes dragen rokken  
De jongens dragen broeken 
Het zijn allemaal vuile doeken

Groet AKH 

Foto’s

Regelmatig kijk ik ze terug.

De foto’s die gemaakt zijn in mijn leven. Wat een mooie, waardevolle, dierbare  herinneringen zijn er in al die jaren vastgelegd!

Uit mijn jeugd zijn er niet zo heel veel en het fotoalbum uit die tijd is zo langzamerhand een rommeltje geworden doordat er voor reünies ed wel eens foto’s uitgehaald werden en nee niet weer terug gezet. Misschien moet ik dat toch maar weer eens doen? Voor de kinderen heb ik altijd fotoalbums gemaakt waarin de mooiste foto’s kwamen, wat over bleef kwam in onze albums. Anders dan nu was je heel zuinig op de foto’s die op je rolletje stonden en waarop je weken moest wachten voordat ze afgedrukt waren. 

In het begin van mijn digitale tijdperk, waarin een wereld voor mij openging, was ik ook heel zuinig op de foto’s , als er ook maar een armpje van de kleinkinderen op de foto  stond bewaarde ik hem. Dat is nu wel anders, foto’s waar ik niet tevreden over ben worden “opgeruimd”. 
En toch heb ik er nog heel veel. 
Want het is zo leuk,
om samen met mijn zus, zoon,  of alleen, met  de camera tijdens het honden uitlaten op pad te gaan. Mijn man riep altijd: ” help mijn vrouw heeft een hobby”. We kunnen tijdens die wandelingen met compleet andere foto’s thuiskomen en volledig opgaan in het maken van onze foto’s.  
Om  foto’s van elkaar te maken, zonder dat de ander dat door heeft uiteraard, als we weer eens in onmogelijke houdingen zitten/ liggen tijdens het fotograferen van bv paddestoelen of destijds van de puppy’s. 
Om foto’s tijdens familie feestjes/uitjes te maken. 
Om foto’s van de kleinkinderen te maken, vooral als ze het niet in de gaten hebben. 

De laatste jaren is het een hobby geworden om de dierbaarste, mooiste foto’s zodanig dat ze allemaal tot hun recht komen in een jaarboek te plaatsen zodat we weer terug kunnen kijken op mooie, waardevolle, dierbare herinneringen. 

Groet AKH

Zwerfaval 


Weer een kwartaal voorbij met vele rondjes om met de honden, waarin ik gelukkig niet veel poepzakjes heb gevuld met zwerfaval. 
Met stip staat toch elke keer weer op 1 de vele stukjes plastic! Ze komen tot mijn verbazing tegenwoordig zelfs in mijn eigen tuin terecht als het flink gewaaid heeft. 
Om te genieten van het wad maak ik weleens een rondje langs de glooiing maar dan is het zo jammer dat je dan zoveel stukjes plastic tegenkomt. 
Zoals op de foto te zien is zijn de stukjes glas die ik vind niet erg groot, maar als je je sok bent verloren en op een blote voet loopt en voor de pootjes van de dieren lijkt het mij niet fijn om erin te trappen. Dus raap ik ze toch maar op. Hoe lang zou dit stukje al rondzwerven in de natuur? Het lijkt aardig versleten.
Van dat ene Bierflesje wat totaal stukgegooid was, hoop ik dat ik alle stukjes gevonden heb en nee helaas geen statiegeld voor de kleinkinderen. 
Wat mij opvalt in dit rijtje is dat ik niet 1 plastic flesje gevonden heb en daar tegenover wel statiegeld flesjes? En nog een ander glazen flesje. 
Als je dat tegenover de discussie over statiegeld op kleine flesjes gaat zetten ben ik wel benieuwd hoe die verhouding  bij andere Zwerf afval rapers ligt? Zijn er meer mensen die alles wat ze vinden bijhouden? 
Vorig kwartaal stond hier de teller op 5 plastic flesjes en 1 glazen flesje. 
En dan in het 2e kwartaal nog Vuurwerkresten! 

Al met al toch weer een aardig lijstje: 
56 Stukjes Plastic
6 Stukjes Touw
19 Snoeppapiertjes
5 Stukjes Glas
6 Stukjes Papier 
1 Chipszak
2 Stukjes Piepschuim 
7 Plastic Dopjes 
2 Tairibs 
4 Blikjes 
3 Bierflesjes 
4 Bierdopjes 
1 Elastiekje 
2 Shagverpakkingen
1 Ballon 
1 Plastic Tas 
1 Glazen flesje 
5 Vuurwerkresten
1 Zakdoekverpakking 
1 Sok 
1  Papieren Bekertje  
1 Plastic  Bekertje 
1 Plastic Kam 

Totaal  131 Stuks Zwerafval 

Groet AKH