Guestblog: Beloond!

Dit kwartaal ben ik / zijn wij behoorlijk beloond voor het oprapen van het zwerfaval tijdens de rondjes met de hondjes.

Het begon met een dwarrelend papiertje, nu had ik dit al eens eerder meegemaakt en dacht: het zal toch niet? Maar ja hoor, na een paar passen er achteraan gelopen, het opgepakt en ontward te hebben zag ik wat het was: 5 Euro! Nu, daar heb ik samen met de kleinkinderen maar een lekker ijsje van gekocht. Immers dit kan van iedereen zijn?

Anders werd het met die Euro pas en die externe batterij die hebben we maar naar de gevonden voorwerpen gebracht op het Gemeentehuis. Volgens mijn zoon zijn die batterijen nogal duur en ja je zal hem maar kwijtgeraakt zijn na je feestje in het duin? Tenminste die link leg ik dan weer. Want mijn kleinzoon en ik hadden tijdens dat rondje ook nog 20 (!) lege bierflesjes gevonden! Ja en toen kwam de vraag hoe krijgen we die mee naar huis? We hadden onze handen al vol aan 2 honden en een zwieper, dus eerst als ” echte jutters” de buit verstopt in de bosjes, de honden thuisgebracht, de fietsen gepakt en weer terug! Kleinkinderen weer blij met een extra zakcentje.

Feit blijft natuurlijk wel dat het niet klopt: je gaat met volle flesjes het duin in en laat vervolgens de lege, + chips verpakking, de dopjes enz achter.
Net als zoveel mensen nog doen met Snoeppapiertjes, maar: van die groene vind ik bijna niets meer!?!

En dan nog het rode tasje: al een paar dagen hing het aan de fietsenstalling. Wat zou daar toch inzitten? Wie heeft dat vergeten? Maar ja toch maar keurig laten hangen wie weet komt iemand het nog ophalen? Totdat het op de grond lag en de inhoud verspreid ernaast en wat bleek? Iemand had er keurig zijn afval in gedaan, maar vervolgens het tasje vergeten. Ja, toen heb ik het maar opgeraapt en opgeruimd.

Wat mij ook opviel tijdens het ITGWO weekend dat er heel weinig zwerfafval lag, tenminste aan deze kant van het dorp! Ik zag ook vrij veel mensen met een herbruikbare drinkfles* lopen.

Al met al vind ik dat de “oogst ” gelukkig wel meeviel na een druk zomerseizoen. Maar mijn droom is: een compleet zwerfaval vrij Vlieland! Dus voorlopig ga ik nog even door!

De lijst van het derde kwartaal 2017:
⁃ 48 Stukjes Plastic
⁃ 53 Snoeppapiertjes
⁃ 6 Plastic dopjes
⁃ 12 Blikjes
⁃ 11 Plastic Bekertjes*
⁃ 1 Ballon
⁃ 8 Rietjes*
⁃ 4 Elastiekjes
⁃ 7 Stukjes Touw
⁃ 2 Flesjes*
⁃ 12 Stukjes Papier
⁃ 23 Bierflesjes
⁃ 5 Wijnflessen
⁃ 56 Bierdopjes
⁃ 5 Sigarettenverpakkingen
⁃ 6 Drinkpakjes*
⁃ 2 Tassen*
⁃ 4 Tennisballen
⁃ 3 Chipszakken
⁃ 1 Kauwgomverpakking
⁃ 1 USB kabeltje ( vervreten )
⁃ 1 Glas
⁃ 2 Plastic waterzakjes*
⁃ 1 Zadelhoesje
⁃ 2 Statiegeldflessen
⁃ 1 Medicijnstrip
⁃ 1 T shirt

Gevonden voorwerpen:
⁃ 1 pinpas
⁃ externe batterij

Groet AKH

*Wil je ook een herbruikbare drinkfles? Of ben je op zoek naar andere duurzame alternatieven? Kijk dan even op mefrouw’s eco-shop.

Advertenties

Guestblog: Ontmoeting

Hij valt op. Tussen alle andere campinggasten, juist hij. Zijn manier van lopen. Pratend in zichzelf. Zijn handen gebarend. In zijn eigen wereld. Hij lijkt geen notie te hebben van zijn omgeving. En dan toch. Op weg naar het toiletgebouw loopt hij weer langs onze camperbus. “Mag ik de hond aaien?” Jazeker, dat mag. “Hoe heet ze?” Zijn gezicht is naar mij gekeerd, maar zijn ogen schieten heen en weer. Zonder mij aan te kijken. Zijn hele lijf is in beweging, zijn gewicht gaat constant van het ene been op het andere. Ik vertel dat de hond Kicky heet. “Is ze een meisje of een jongen?” Zo gaat het nog even door. Totdat ik zijn volgende vraag “Wat is het voor ras?” beantwoord. Ik vertel dat Kicky een mix is van twee rassen, omdat haar moeder was ontsnapt toen zij loops was. “Oh”, is zijn reactie en zonder plichtplegingen zoals ik die ken, staat hij op en vervolgt zijn gang naar het toiletgebouw. Pratend in zichzelf. Herkauwend, informatie verwerkend.
Ik heb de neiging hem in een hokje te plaatsen. Dat merk ik aan de vragen die in mij opkomen. Aan de conclusies die ik denk te moeten trekken. “Is hij autistisch? Hij maakte immers geen oogcontact? Och wat zal dit kind in zijn leven sociaal gezien veel meer te bevechten hebben dan anderen.” Dat soort vragen. Dat soort gedachten.
Op de terugweg doet hij onze staplaats weer aan. “Maar hoe kon haar moeder dan ontsnappen?” “Hoe oud is Kicky nu?” Na mijn antwoorden eindigt het (wederom oog-contactloze) gesprek weer net zo abrupt als de eerste keer. Ik ben nu een soort van overtuigd van mijn waarnemingen en getrokken conclusies.
Hij komt weer langs. Nu met een teil vol met afwas. “Ik moet de afwas doen.” Het klinkt blijmoedig. Ook zijn tred is uitbundig. Na mijn reactie vraagt hij hoe ik heet. Ik noem mijn naam en vraag zijn naam. Vluchtig kijkt Steff mij na zijn antwoord aan. “Nou Grietje, een fijne dag. Ik ga de afwas doen.” En weg is hij.
Ik stel mijn conclusie over zijn leeftijd bij. Steff is geen basisschoolkind, hij heeft al baardgroei. Hij moet toch al minstens een jaar of 14 zijn. En verlegen misschien? Ik bemerk nog steeds die neiging tot hokjesdenken. En kijk daar komt hij weer aan, met lege handen vanuit de richting van het toiletgebouw. Hij doet onze plek weer aan. “Ik ben de theedoek vergeten”, zegt hij vrolijk. Voordat ik kan reageren, is hij me voor met de volgende vraag. “Hoe heet je man?” Na de uitwisseling van wat informatie is hij weer plompverloren verdwenen. Om terug te komen met een theedoek en een volgende vraag.
Vlak daarna loopt hij voor de zoveelste keer vanaf het toiletgebouw terug naar de plek waar hij met zijn ouders en broertjes en zusje (zo hij heeft verteld) in een caravan verblijft. Heen en weer. “Ik moet nog een theedoek halen, want we hebben niet genoeg”, zegt hij, nog steeds even opgewekt als de eerste keer op zijn weg terug naar de caravan. We? Ik kijk naar het toiletgebouw. Daar staat Steff zijn broer. De eerste indruk die ik van hem kreeg, veroorzaakte niet de neiging tot hokjesdenken. Nu staat die broer grijnzend Steff na te kijken. Ik krijg medelijden met Steff. Wordt onze anders begaafde vriend door zijn broer gewoon gemakkelijk gebruikt als boodschappenjongen?! Inmiddels mag ik hem vriend noemen, want Steff heeft mijn man en mij eerder al laten weten dat hij blij is met ons als vrienden.
Nog meerdere malen komt Steff met vragen en verhalen. Enthousiast geeft hij uitleg over het spel dat hij met anderen speelt op internet. En hij stelt zijn hele familie aan ons voor. Hij vindt het jammer dat wij weer gaan vertrekken. “Ik kom jullie nog wel gedag zeggen, morgenochtend. Hoe laat vertrekken jullie?” “Tien uur.” En weg is hij weer. Ook wij zullen hem missen.
En ja hoor, op de ochtend van ons vertrek is hij er. Met zijn tablet. “Dag Jan en Grietje, een goede reis!” Ik krijg een hand en kort oogcontact. Jan krijgt een knuffel. “Ik ga mijn spel spelen op de tablet! Ik hoop dat de wifi-verbinding goed is vandaag!” Pratend in zichzelf loopt hij richting de campingreceptie.
Wij pakken in en rijden richting de uitgang van de camping. En daar zit hij. Puur, zonder misleidend imago. Hurkend geleund tegen de buitenmuur van de receptie. Geconcentreerd en tevreden. Zijn spel spelend. Een koptelefoon over zijn oren. Zijn hand past nog net tussen zijn voorhoofd en de tablet, als bescherming tegen de zon. Dit beeld brengt mij tranen van geluk.

Ik ging hokjesdenken, ik kreeg medelijden. Was dat allemaal nodig? Wie zou er eigenlijk in een hokje geplaatst kunnen worden? Zijn broer? Ik? Kind je hebt me geraakt. In eenvoud, in kracht. Wat een mooi, vrij, voorbeeldmens ben je. Geen hokje voor jou, maar respect. Dank je, Steff.

GH

Reist u met de OV chipkaart? Vergeet dan niet om uit te checken!

Nou dat gaat bij mij nogal eens mis! Vooral als ik uit de bus stap! OV kaart in de hand, rolkoffertje en handtas in de andere en dan komt het moment dat ik uit moet stappen.
Ben ik bij de goede halte? Heb ik alles? Oh die mevrouw eerst maar en dan kan ik erachteraan. Sta ik buiten en dan blijk ik toch nog vergeten te zijn om uit te checken.

Nu komt dat meestal wel goed als ik onder “begeleiding” reis van mijn zoon of zussen. Met veel gelach en koffers die over de straat rollen ren ik of iemand naar de chauffeur en gaat de deur weer open zodat ik nog kan uitchecken. Maar als ik alleen reis gaat dat toch anders! Dan heb ik keurig mijn reisschema uitgeprint, nee ik heb nog geen app, ben al blij dat ik een OV op naam heb. Zodat ik niet meer elke keer dat ding op moet laden ergens op een Station. Dat deed ik altijd bij de balie en 1 keer onder toeziend oog van een paar dorpsgenoten bij een automaat. Wat een gedoe! Trouwens je OV kaart op naam doet het ook niet “zomaar ” als je hem in huis hebt die moet ook nog weer geactiveerd worden. Gelukkig was daar mijn schoondochter weer behulpzaam bij. En dan mag ik over 5 jaar weer een nieuwe aanvragen.
Maar goed als ik naar de Achterhoek moet reizen naar mijn oudste zoon dan ben ik dus wel even onderweg en zitten er een aantal overstap momenten in de reis. Geen probleem als ik alleen met de NS reis, maar als ik doorga op Arriva is het uit en inchecken geblazen. Met niet veel tijd en heel veel drukte hoop ik dan maar dat alles goed gaat. Want dan zijn we net mieren met zijn allen! Allemaal rondom dat ene paaltje en dat ding maar bliepen. Ja, ook mijn arm zwaait dan ergens tussen al die andere armen door richting het schermpje, want ik wil toch ook de volgende trein halen.

En dan sta ik uiteindelijk na een reis die volgens mij helemaal goed is verlopen op het eindpunt, checkt uit en dan verschijnt er op het beeldschermpje: incheck oké. Incheck oké? Dat vind ik niet oké! Ik stap zo op de boot naar Vlieland! Nu ben ik door schade en schande en een aardige conducteur zo wijs geworden dat je dan 2 minuten moet wachten en dan weer een nieuwe poging kunt wagen. En die 2 minuten regel heb ik in de tussentijd weer aan andere onwetende reizigers van mijn generatie door kunnen geven.

Wat was het een luxe toen ik naast mijn man in de auto kon gaan zitten en hij me overal naar toe reed. Al was autorijden niet zijn hobby. Maar helaas zal dat nooit meer gebeuren, hij is vorig jaar overleden.
Ik zal nog wel vaker mijn eigen reizen met het OV maken, want nee een rijbewijs heb ik niet.

Groet AKH

Guestblog: Snoeppapiertjes

Soms voel ik mij net kleinduimpje! Dan vind ik er wel 5/6 tegelijk. Soms zijn ze oranje maar meestal groen. Wie zou er toch zoveel last van zijn/ haar keel hebben? Of is er iemand verslaafd aan die snoepjes? Net zoals mensen verslaafd kunnen raken aan smeren met lipsticks zoals ik ooit eens gelezen heb. Is het een buurtgenoot? Een steeds terugkerende badgast ?
En dan de grote vraag waarom komen al die papiertjes in de natuur terecht? Net zoals al die stukjes plastic? 49 stuks! Die resten van snoepspenen?

Die bierflesjes gaan mee naar huis en krijgen mijn kleinkinderen zij zien net als onze kinderen vroeger er de waarde wel van. Hoe meer je spaart hoe meer extra zakgeld!
Maar zoals jullie zien heb ik meer dopjes gevonden dan flesjes dus er zijn ook mensen die keurig de flesjes meenemen.

Zo ook hulde voor de organisatie van de Vuurtorenloop Vlieland ik heb maar 3 waterzakjes gevonden na de loop. Mede dankzij mijn kleinkinderen die het geweldig vonden om ze eerst uit te knijpen en dan op een hoop gooiden, dat was makkelijk opruimen op dat stukje.

En MR en SH deze keer staat de teller op 4 sigaretten verpakkingen en 2 aanstekers !
En ja een schuursponsje! Wie zou er hebben willen schoonmaken in het bos? Wat een vragen komen er zo bij je op onderweg.
Mijn rondjes zijn dit kwartaal niet zo groot geweest doordat we een nestje met 6 pups hebben gehad en er een pup is gebleven en toch is het nog een hele lijst geworden!

49 stukjes plastic
54 Snoeppapiertjes
6 Bierdopjes
28 stukjes touw
6 oude lappen
1 vuurwerkrest
5 ballonnen
1 papierenzakdoekpakje
6 stukjes papier
2 elastiekjes 2 bierflesjes
1 reflector ( trapper)
1 stuk van een jasbeschermer
2 aanstekers
4 sigarettenverpakkingen
1 handschoen
2 tairib
2 spijkers
2 stukjes glas
7 flesjes
6 blikjes
4 snoepspenen
1 roerstok
2 plastic bekertjes
3 waterzakjes
2 tennisballen
5 plastic dopjes
1 schuursponsje
1 rietje
1 plastic tas
1 spuitbus
1 plastic deksel van een emmer
2 drinkpakjes
1 chipszak
1 riempje

Groet AKH

Guestblog: Zwerfaval


Het eerste kwartaal van 2017 is alweer voorbij en nu is het tijd om de beloofde blog voor mefrouw te schrijven. Want ook in deze eerste maanden heb ik weer bijgehouden wat ik allemaal meegenomen heb in mijn poepzakjes. Ook mijn nog thuiswonende zoon neemt het afval mee.
Soms als ik vuurwerkresten vond en deze meenam flitste het weleens door mijn hoofd: het zal toch niet ontploffen ? Onzin natuurlijk!

Of toch niet?

Je gaat er wel over filosoferen als je zo bezig bent met zwerfafval: is het nu bewust allemaal in de natuur achtergelaten? Of verloren? Naast de jaszak gevallen? Een labello stick of een aansteker stop je toch na gebruik weer in je jaszak? En die kan er dan naast vallen, net als papierenzakdoekjes of dat douche/ regenkapje? Nou daar slaat je fantasie ook mee op hol : dan zie ik een dame op leeftijd tijdens haar wandeling door het duin overvallen worden door een regenbui, haalt haar douchekapje uit haar jaszak ( je kan het maar bij je hebben) en hup een dikke windvlaag en weg is het!

Maar goed ervan uitgaande dat het verloren is, blijft wel het feit dat het daarna allemaal blijft liggen en niet snel vergaat in de natuur!

Dat is wel gebleken nu men is begonnen met uitgraven van de Bunkers op Vlieland. Daar is heel veel afval gevonden uit de jaren 70, toen wij daar een geweldige tijd in een Bunker hebben gehad onze Bar Bunker. Maar we hadden ook een afval Bunker! En daar kwam nog heel veel uit! Niet vergaan!

Dus vergaan zullen ook niet snel al die stukjes plastic. Stukjes plastic, daar valt van alles onder: plastic zakjes, harde stukjes plastic van onbekende afkomst, plastic verpakking van bierblikjes enz.
Maar ook niet die schoenzool, dat merk je toch? Of niet? Misschien zat diegene wel op een paard? Genietend van al het moois om zich heen?
Want mooi is het en daar wil ik nog graag een tijd van genieten op Vlieland tijdens mijn wandelingen met de hond! En dus blijf ik nog wel even door gaan, net als vele anderen, met zwerfafval oprapen. Goede hersengymnastiek ook! Onthouden wat er allemaal in het poepzakje zat.

Het lijstje:

  • 33 Vuurwerkresten
  • 22 Plastic dopjes
  • 46 Snoeppapiertjes
  • 50 Stukjes Plastic
  • 7 Tennisballen
  • 1 Schoenzool ( maatje 45/ 46 ? )
  • 2 Riempjes
  • 6 Bierdoppen
  • 4 Handschoenen/ wanten
  • 1 Douchemutsje/ regenkapje
  • 11 Blikjes
  • 7 Elastiekjes
  • 10 Stukjes Touw
  • 1 Chipszak
  • 1 Fietslampje
  • 1 Trapper
  • 2 Medicijnstrippen ( leeg )
  • 1 sigarettenverpakking
  • 2 Aanstekers
  • 2 Stukjes glas
  • 1 moertje
  • 2 Flesjes
  • 2 Plastic bekertjes
  • 6 Rietjes
  • 2 Oude lappen
  • 4 Balonnen
  • 1 Wijnfles
  • 1 Glazenpot
  • 2 Papierenzakdoekpakjes
  • 2 Drinkpakjes
  • 1 Zekering
  • 1 Zakdoek
  • 1 Labellostick

Groet AKH