De lift

Op het balkon pakt mijn kleindochter er wat kussens bij, om er lekker mee te gaan liggen loungen:  “Even chillen, oma!” zegt het tevreden mens van vier jaar oud.

In de lift van boven naar beneden, alwaar haar vader haar op staat te wachten, showt ze me haar ballet moves.

In haar ogen zijn de barre en de spiegel er speciaal voor dat doel aangebracht.

Verbaasd en geamuseerd blijf ik achter; die kleine guit; die kleine artiest in wording: ze zal het nog ver schoppen .

Heerlijk om zo relaxed in het leven te staan.

Groet SH

Advertenties

De lift

Helemaal blij kondigt de jonge vrouw (die ooit mijn dwalende hond terug heeft gebracht) aan, dat ze gaat verhuizen.

Alle redenen, die ze voor deze beslissing aanvoert, zijn legitiem, want met zoveel overlast zijn de rotzooi, de stank en het lawaai voor haar inderdaad niet meer te harden.

Als ik de lift uit ga, schiet me een woordspeling op een bekend gezegde te binnen:

‘ Je kunt het meisje wel uit de flat halen; maar de flat niet uit het meisje. ‘

Zij wil het tegendeel bewijzen en vertrekt naar een dorp.

Dat geeft te denken, maar ik snap het.

De tijd zal het leren.

Groet SH

De lift

De tapijtboer trekt zijn neus op, terwijl we samen in de hal op de lift wachten.

Hij ruikt het blijkbaar al van verre.

“Ik heb er toch zo’n hekel aan, als mensen daarin wiet staan te roken” barst hij gefrustreerd uit.

Ik kan alleen maar bevestigen dat dit hier regelmatig gebeurt en dat het vooral voor kleine kinderen en baby’s niet bevorderlijk is.

Nou, hij blijkt er allergisch voor te zijn, maar sleept ondertussen al zijn spullen de lift in.

Hem krijgen ze niet klein.

Ik doe een stap terug en wacht bescheiden op de volgende.

Groet SH

De lift

Hij schrikt zich het apezuur, de kleine slanke heer in zijn mooiste outfit, als mijn hond hem wil besnuffelen in de lift.

“Nee, nee, schone kleren, gewassen, moet bidden”, in één zin weet hij duidelijk te maken, wat er voor hem zo bedreigend aan de situatie is.

“Ik hou hem vast, niets aan de hand”, stel ik ‘m in mijn ogen gerust.

Als ik later buiten achter hem aanloop, valt, zonder dat hij het in de gaten heeft, zijn vest op de grond. Daar wordt het vast heel wat viezer van.

Daarom waarschuw ik maar even en verbaasd, maar dankbaar dat ik met hond op afstand blijf, raapt hij het op.

Een goede daad verricht?  Of is zoiets vanzelfsprekend?

Groet SH