De lift

Het kleine mannetje met de veel te grote rugzak, drukt voor mij op de knop van de derde verdieping. Ik prijs hem omdat hij dat zo goed weet en vraag hoe zijn dag op school is geweest.

Er komt een heel verhaal los, hij gaat er zelfs zo in op, dat hij per ongeluk met mij de lift uitstapt.

Snel herstelt hij zijn fout en voordat we afscheid moeten nemen roept hij nog even wijsgerig:

” De ene keer is het leuker dan de andere, maar elke dag is er wel wat leuks! “

Deze vijfjarige weet van het leven te genieten!

Groet SH

Advertenties

De lift

De deuren van de lift sluiten zich niet onmiddellijk, want er zijn een paar buurjongetjes in de hal aan het voetballen.

De eerste glijdt voorbij: “Ik ben Fernández”.

De tweede landt net voordat de deuren uiteindelijk toch dicht gaan, vlak voor mijn voeten: “Ik ben Messi!”

Heel zuur zegt de man die tegenover mij staat: ” Meneer Messi dan toch, hè. ….?.”

Hij begrijpt de lol niet.

Groet  SH

De lift

Er stapt een man bij me in de lift en hij zucht nogal, dus vraag ik in al mijn onschuld of het een zware dag was vandaag.

Nou, ja eigenlijk niet, maar het ging allemaal ook niet zoals hij had gehoopt.

Hij blijft zuchten en kreunen totdat we op de begane grond zijn. Als ik vraag of ik hem ergens mee kan helpen, geeft hij niet thuis.

Even later fietst hij mij voorbij en het valt me op: hij zucht nog steeds alsof er iets is wat hem zorgen baart.

Ik zal nooit weten wat het was.

Groet SH

De lift

Sta ik voor het eerst van mijn leven met de huismeester in de lift; weten we vervolgens niets tegen elkaar te zeggen.

Nou, ja dat is ook niet helemaal waar, want we weten heel goed waar we het over zouden kunnen hebben, maar we hebben het niet over zijn gezondheid, zijn dagelijkse werkzaamheden of over de fiets, die ik eigenlijk niet mee naar boven mag nemen maar die nu wel, als een grote roze olifant, tussen ons in staat.

Dus zegt hij heel gewichtig, om het toch maar over iets te hebben. “Morgen wordt het mooi weer”.

Dat kan ik alleen maar beamen.

Groet SH

De lift

” De mens is de grootste vijand van de natuur” zo citeert mijn Israëlische collega, ’s ochtends tijdens het werk, zijn vader.

Op weg naar huis mijmer ik in de lift nog even over deze uitspraak na. Die vader moet als joods jongetje de Tweede Wereldoorlog nog meegemaakt hebben en geeft uiteindelijk zo’n indrukwekkende  levensles aan zijn zoon door.

Wat een rijkdom van geest.

Groet SH