Onlangs kwam ik het woord tegen en krijg het niet uit mijn hoofd. Want waarom is het woord trutje in dit geval gebruikt? Het roept nu niet bepaald een positief beeld op.

En als je het opzoekt al helemaal niet: het wordt omschreven als een trage treuzelachtige langzame saaie onaantrekkelijke harkerige vrouw en die is dan ook nog op zoek naar balans in haar leven?

Nu het zo warm is deze zomer kan ik me er aardig in vinden. Op zoek naar een balans in noodzakelijke activiteiten en vooral zo weinig mogelijk doen met deze hitte maakt dat ik op momenten dat er iets moet gebeuren  langzaam en traag ben. Met het zweet in het pasgewassen haar en klotsende oksels, nou ja het komt eigenlijk overal uit als je je überhaupt beweegt of soms zelfs als je gewoon stilzit, zie je er niet op je voordeligst uit.

Maar goed in het artikel waarin het woord balanstrutje gebruikt werd hadden ze het natuurlijk niet over deze hete zomer.

Er werd verwezen naar de vrouwen die op zoek zijn naar de balans tussen hun werk en privé. Een voor vele vrouwen (en ik denk ook mannen) in deze tijd een serieuze zoektocht die voorlopig ook nog wel even blijft, nu er bijvoorbeeld meer vraag dan aanbod is in de kinderopvang , ze moeten schipperen tussen hun werk, waarin men ook nog wil dat vrouwen een treetje hoger in de top komen en de zorg voor hun ouders of hulpbehoevende partners, hun vrijwilligers werk.

Maar ben je dan een trutje? Langzaam en saai? Misschien niet altijd even aantrekkelijk als je ’s avonds na een lange werkdag geen zin meer hebt in sporten of iets afspreken met  vriendinnen maar  lekker in je joggingbroek op de bank ploft?

Want ja houd alle ballen maar eens omhoog je hebt er niet altijd de puf voor toch?

Ik blijf er een misplaatst gevoel aan overhouden: Balanstrutje?!

Groet AKH