Yummy Sunday: Vegan Pesto 

Ik was een echt Hollands kaasmeisje. Voor een stukje oude kaas kon je mij wakker maken. Met een koemelk-allergie kom je nog wel weg met een lekker schapenkaasje maar nu met de lactose intolerantie zit dat er ook niet meer in. Maar oh, oh wat mis ik het! 

Opeens zag ze ergens staan: Edelgistvlokken! Mijn redding, het is niet hetzelfde natuurlijk maar het heeft echt wel iets weg van een harde Italiaanse kaas en het stopt mijn enorme craving een beetje. 

Edelgist of Nutritional Yeast, wordt gemaakt van een gist met de naam, saccharomyces cerevisiae, een microscopisch klein eencellig organisme, dat op veel plekken in de natuur voorkomt. Edelgist vermeerdert zich op een voedingsbodem van een melasse van rietsuiker (check, voor de bietsuikerallergie), aangevuld met een oplossing van minerale zouten. Eenmaal geoogst, worden de gistcellen door een korte verhitting gedood en gedroogd. Het betreft dus een inactieve gist (yeah, histamine intolerantie). 

Ik ben zo blij met deze vinding en gooi het dan ook overal over of doorheen. Zo maakte ik bijvoorbeeld deze heerlijke vegan pesto. 

Ingrediënten:

– 2 handen basilicumblaadjes

– 75 gram pijnboompitjes

– 1 teentje knoflook

– een flinke scheut goede milde olijfolie 

– een snufje zout

– 2 eetlepels edelgistvlokken 

Extra benodigdheden:

Een keukenmachine, staafmixer of een vijzel

Werkwijze:

– rooster de pijnboompitjes in een droge hete koekenpan lichtbruin

– doe de basilicum, pijnboompitjes en knoflook in je keukenmachine maal het flink fijn 

– voeg nu de olijfolie, zout en de edelgistvlokken toe laat de machine wel even doordraaien 

– als je de pesto wat dunner wilt hebben voeg je gewoon nog wat extra olijfolie toe 

Deze pesto komt echt dichtbij de “the real deal” ik kon mijn lief er zelfs eventjes mee voor het lapje houden.

Yummy sunday,

Liefs MR

Pastorale

Als Vlielanders “om utens ” kunnen we natuurlijk niet voorbij gaan aan het feit, dat deze maand, op 12 december een van de allergrootste vedettes van ons land vijfenzeventig jaar is geworden.
Liesbeth List. 

Zij deed onder andere mee aan de talentenjacht Nieuwe Oogst en het Knokke Songfestival, maar haar carrière raakte in een stroomversnelling door haar samenwerking met Ramses Shaffy in Shaffy Chantant.
In 1968 brachten ze samen een duet uit: “Pastorale”, wat eigenlijk van oorsprong een herderslied is, maar in deze versie een enorme hit werd.
Ramses is hierin de arrogantie ten top; de zon: “Kometen, manen en planeten, alles draait om mij…”

Liesbeth is de ontvangende aarde, het zonaanbiddende kind: ” De nacht is te koud, de maan te grijs. ..”
De bijna psychedelische teksten zijn van Lennart Nijgh; de muziek is van Boudewijn de Groot; de single stond 14 weken in de Top 40 en scoort nog elk jaar hoog in de Top 2000 van Radio 2.
Op 15 oktober 2016 werd dit lied door de luisteraars van NPO 1 en 5 zelfs verkozen tot mooiste nummer van de Lage Landen, als dat geen toefje op de verjaardagstaart is geweest!?!
Fijne avond, 

Groet SH
Bronnen: Wikipedia, Encyclo. nl, Google, omroep Max

Things to buy: Kerst


Ik vind het zo heerlijk als je zo rond een uurtje of vijf naar je warme huisje fiets en je bij alle huizen ongegeneerd naar binnen kan gluren. De gordijnen zijn nog net niet dicht maar de kerstbomen met hun fonkelende lichtjes staan aan! Wat een gezelligheid!! 

Ben jij nog niet helemaal tevreden met je versiering? Wij hebben nog steeds een aantal postzakken op voorraad dus materiaal genoeg voor deze customized kerstsokken of prachtige kersthangers, vredesduiven of kerstbomen met mefrouwstammetjes. So sweet!



Vredesduiven en kerstbomen €4,50


Kerstsokken v.a. €8,50

Wil je meer informatie of een bestelling plaatsen vul dan ons contactformulier in. 

Liefs, 

MR & FR

NB Prijzen zijn exclusief verzendkosten. 

Ps. Op deze foto staat mijn hertje nog alleen maar gelukkig heb ik het stel kunnen herenigen. Weten jullie nog

Naar de film! SOOF 2

Sinds jaar en dag ga ik met mijn dochters naar de bioscoop.  

Naar, zoals zij het noemen, een echte film, met; als het even mee zit, popcorn, chocolade en al. Het is niet elk jaar, alhoewel het soms meerdere keren per jaar kan zijn. Het kan ook weleens een tijdje overslaan of we gaan wat anders doen. Echter van tijd tot tijd spreken we af en dan gaan we weer. Met z’n allen, of met z’n tweeën of drieën in wisselende samenstellingen.

We treffen elkaar natuurlijk ook vaak in het theater, voor een concert, een musical of een dansvoorstelling. Dat kunnen dan optredens zijn van mensen binnen of buiten de familie. Het principe en de hoofdlijn is: Samen iets leuks doen en er van genieten. Mijn jongste kind is er zogenaamd jaloers op, alhoewel voor hem ook al die dingen open staan en met hem heb ik meer musea bezocht, dan met de eerste drie te samen.

” Ik weet nog goed wanneer het ooit begon” zong Rob de Nijs, die onlangs voor zijn gehele carrière de Oeuvre Award 2016 ontving, vroeger al.

En ik weet het inderdaad nog, hoe en waarmee het begonnen is; met vrijkaarten voor de preview van : “The Birdcage” , en dat ik toen in mijn onschuld opmerkte, dat we dit wel vaker konden doen en hoe gretig mijn toen nog jongste kinderen, daarop ingingen. Sindsdien ben ik om.

We hebben dus een rijke historie, maar vorige week lukte het maar niet, om alle neuzen dezelfde kant op te krijgen. Mijn oudste dochter en ik wilden er echter heel graag, voorafgaande aan onze operaties, toch nog even tussenuit, dus dat hebben we gisteravond gedaan.

Soof Twee is net zo pretentieloos als de eerste film al beloofde en mijn stiekeme hoop dat Dan Karaty zijn rol als mysterieuze “sekskabouter” zou gaan waarmaken, werd helemaal bevestigd.

Lies Visschedijk speelt als de Nederlandse tegenhanger van Bridget Jones weer de sterren van de hemel; dit karakter is haar op het lijf geschreven.

De recensent van de Telegraaf noemt deze film een slappe hap en die van het AD vindt het een waterige soep, maar hij is, dankzij een goed bezochte “Lady’s Night” wel bekroond met een Gouden Film.

Het was precies wat wij nodig hadden. Een lekker ontspannen avondje, met als afsluiting een biertje in café Fire, maar deel drie hoeven we niet te zien.

“Break- a- leg! ” riep Mirelle mij toe, bij het wegfietsen en natuurlijk wens ik haar voor maandag hetzelfde toe.

Groet SH