De lift

De deuren van de lift sluiten zich niet onmiddellijk, want er zijn een paar buurjongetjes in de hal aan het voetballen.

De eerste glijdt voorbij: “Ik ben Fernández”.

De tweede landt net voordat de deuren uiteindelijk toch dicht gaan, vlak voor mijn voeten: “Ik ben Messi!”

Heel zuur zegt de man die tegenover mij staat: ” Meneer Messi dan toch, hè. ….?.”

Hij begrijpt de lol niet.

Groet  SH

Advertenties

De lift

Er stapt een man bij me in de lift en hij zucht nogal, dus vraag ik in al mijn onschuld of het een zware dag was vandaag.

Nou, ja eigenlijk niet, maar het ging allemaal ook niet zoals hij had gehoopt.

Hij blijft zuchten en kreunen totdat we op de begane grond zijn. Als ik vraag of ik hem ergens mee kan helpen, geeft hij niet thuis.

Even later fietst hij mij voorbij en het valt me op: hij zucht nog steeds alsof er iets is wat hem zorgen baart.

Ik zal nooit weten wat het was.

Groet SH

De lift

Sta ik voor het eerst van mijn leven met de huismeester in de lift; weten we vervolgens niets tegen elkaar te zeggen.

Nou, ja dat is ook niet helemaal waar, want we weten heel goed waar we het over zouden kunnen hebben, maar we hebben het niet over zijn gezondheid, zijn dagelijkse werkzaamheden of over de fiets, die ik eigenlijk niet mee naar boven mag nemen maar die nu wel, als een grote roze olifant, tussen ons in staat.

Dus zegt hij heel gewichtig, om het toch maar over iets te hebben. “Morgen wordt het mooi weer”.

Dat kan ik alleen maar beamen.

Groet SH

De lift

” De mens is de grootste vijand van de natuur” zo citeert mijn Israëlische collega, ’s ochtends tijdens het werk, zijn vader.

Op weg naar huis mijmer ik in de lift nog even over deze uitspraak na. Die vader moet als joods jongetje de Tweede Wereldoorlog nog meegemaakt hebben en geeft uiteindelijk zo’n indrukwekkende  levensles aan zijn zoon door.

Wat een rijkdom van geest.

Groet SH

De lift

” Nou, nu staan we eindelijk eens met jou in die lift”, grapt mijn moeder, want mijn ouders lezen ook weleens wat op Facebook en zo…

Naar haar toe ben ik altijd eerlijk:

“Nou, ja, ik verzin er soms wat bij of ik verplaats iets wat ergens anders is gebeurd naar de lift, maar in de meeste gevallen berust het wel op waarheid”.

De lift is vaak een metafoor.

Mijn vader staat er driftig bij te knikken en ik geloof zelfs dat hij naar mij knipoogt. Dat soort vondsten kan hij wel waarderen.

Als de taxi er is, zwaai ik ze met een glimlach uit.

Groet SH