Do what makes you oh so happy

Het is bijna niet te geloven maar het is echt, echt. Nog 1 week en dan gaat mefrouw’s eco-shop open.

Deze week worden de contouren duidelijk zichtbaar en hetgeen wat we al de hele tijd in ons hoofd hadden tastbaar.

De prachtige duurzame producten waar we mee mogen werken, druppelen binnen. We zijn super dankbaar, want iedereen om ons heen helpt fantastisch mee in hetgeen waar hij of zij goed in is!

Niet alles verloopt vlekkeloos, ik noem een roll-up banner met een schrijffout of producten die niet leverbaar zijn, maar hé, dat is ondernemen.

Het is hard werken maar als je doet wat je gelukkig maakt, geeft het ook heel veel energie.

Over 7 nachtjes slapen, dan is het zondag 24 september en gaan we open. Mefrouw’s eco-shop gaat online en we staan met een pop-up kraam op de Jaarmarkt in Leeuwarden (ter hoogte van Nieuwestad 74).

Happy,

Hopelijk snel tot ziens,

Liefs mefrouw

Advertenties

Quote of the friday: mother

Zoals gezegd, zijn mijn moeder en ik, elkaars beste klant op de vrijmarkt. Maar over dit bijzondere pronkstukje hoefde ik geen onderhandeling te voeren! Ik mocht hem hebben, beschouwen als verlaat verjaardagskadootje terwijl we hadden afgesproken elkaar dit jaar geen kadootjes te geven.

Deze wereldbol is voor mij super bijzonder. Als kind kon ik er uren bij weg dromen. In elk huis dat we bewoonden stond hij weer als soort van stabiele factor en nu staat hij in mijn eigen huis.

“Love your mother”

Fijn weekend,

Liefs MR

Quote of the friday: Vrijmarkt

’s Ochtends voor dag en dauw je bed uit moeten, krijgt een heel andere betekenis als het voor je plezier is.
Fluitend fiets je dan beladen met tassen waarin je op het allerlaatste moment nog wat spullen hebt gegooid, naar de Vrijmarkt. En al staat je dochter niet op de naar wat jij dacht afgesproken plaats was, ze heeft wel een heel mooi plekje er vlakbij gevonden. In de Peperstraat.

De verkoop komt vanaf het allereerste ogenblik goed op gang. In de loop van de ochtend zien we heel veel blije mensen met onze afgedankte spullen naar huis gaan.
Wat te denken van de mevrouw, die een stapel oude Donald Ducks koopt, om haar zoontje uit te leren lezen.
Of degene die gelukkig wordt met een nooit gebruikte braadslee….
De man die een paar dikke breipennen met een knot wol te duur vond, voor één euro vijftig, komt na een uurtje terug, en de aanhouder wint: hij kan zijn vrouw gaan verrassen voor een eurootje.
Zoveel dingen waar jezelf jaren plezier van gehad hebt en die nu een nieuwe bestemming vinden. Hoe duurzaam wil je het hebben?

Sommige dingen verkoop je voor veel te weinig, soms biedt iemand meer dan jezelf in je hoofd hebt. Het hoort allemaal bij het spel; Het loven en het bieden; Het van beide kanten wikken en wegen; het etaleren om alles zo aantrekkelijk mogelijk te presenteren; je houdt ervan!

Ook van de hele entourage er omheen. Van de mensen aan beide kanten, die voor een dagje je buren zijn. Van de mensen die niets kopen, maar waar je wel een praatje mee hebt. En van de flirterige opmerkingen over je oranje zonnebril, van de man, die daar doorheen kijkt en de pretlichtjes in jouw ogen ziet. En van de mevrouw die het tafelkleed van je dochter zo mooi vindt, maar ook wel snapt dat, dat nou net niet te koop is….

Aan de botterikken storen we ons vandaag niet, wij zijn teveel onder de indruk van de vriendelijkheid van de mensen, die de woning achter ons blijken te verbouwen.
Eerst krijgen we van hen er nog een tafel bij, die uit het bovenraam naar beneden wordt getakeld en waardoor onze verkoopmogelijkheden met enkele vierkante meters worden uitgebreid. En vervolgens schenken ze ons thee, met alles erop en eraan en dan mag je daar ook nog naar het toilet. Hoe luxe wil je het hebben?
We bedanken ze dan ook uitvoerig.

Mijn dochter en ik. We zijn elkaars beste klant. We bedrijven onderling ruilhandel en onderhandelen tot op het bot. Zij neemt de Pokemonmap; ik het windlicht…… Wij hebben afgesproken dat dit de laatste keer is dat we hier samen zitten, met pijn in ons hart en met ons moverende redenen. Wel een mooie afsluiting, want we zijn er ooit ook samen mee begonnen.

Als er een schip met zure appels aan komt besluiten we om op te breken. Het is mooi genoeg geweest. De schoonzoon (die tegenover zijn schoonmoeder overigens nooit chagrijnig doet) komt de overgebleven spullen ophalen.
Een deel blijft op de gekregen tafel staan. Gratis voor de liefhebber!

Een mevrouw, die dat maar moeilijk kan geloven, geeft je nog gauw twee euro voor haar verkregen buit.
Fluitend fiets je weer terug naar huis en dan komt het besef:

“Domweg gelukkig in de Peperstraat”. *

Groet SH

NB. *Naar een gedicht van J. C. Bloem
” De Dapperstraat”
Te vinden in : dichters van deze tijd 22e druk
Amsterdam. P. N. Van Kampen & Zoon N.V.

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Heel veel dank hiervoor! —

Plastic versus papier?

Al in november 2013 presenteerde de Europese Commissie een nieuw wetsvoorstel om het gebruik van plastic tasjes ( toen in de gehele EU nog 8 miljard per jaar volgens Brussel) terug te dringen. Elke lidstaat mocht zelf een manier verzinnen om hieraan mee te werken en sinds januari 2016 zijn in Nederland de gratis plastic tasjes verboden.

Tot nu toe heeft de Inspectie Leefomgeving&Transport nog geen enkele boete uitgedeeld aan winkelbedrijven die zich niet aan dit verbod zouden houden, maar zijn er na meldingen van het winkelend publiek wel 30 bedrijven op hun tassenbeleid aangesproken.

Het verbod moet mensen dus stimuleren om zelf een tas mee te nemen als ze boodschappen gaan doen en volgens brancheorganisatie NRK Verpakkingen heeft de maatregel zeker effect gehad, al kon die in januari jl. nog geen harde cijfers geven. 

Die werden afgelopen dinsdag echter wel bekend. Een onderzoeksbureau berekende in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Milieu, dat sinds de klant er voor moet betalen 71% minder plastic tasjes over de toonbank gingen. En volgens Rijkswaterstaat eindigde 40% minder als zwerfafval. Het helpt dus wel!

Staatssecretaris Sharon Dijksma (Pv/dA), die verantwoordelijk was voor de invoering van het verbod stelde dan ook dat het al met al een grote winst voor het milieu is: “Er wordt niet alleen minder geproduceerd, er is ook een tastbare afname van plastic troep op straat en in het water. ”

Nu zijn er echter veel winkeliers overgestapt op het meegeven van papieren tassen als alternatief, want veel mensen hebben namelijk het idee dat dit veel milieuvriendelijker is. Alleen klopt daar volgens Linda Nijenhuis van Milieu Centraal helemaal niets van. 

“Als je kijkt naar de milieufactoren, dan is een papieren draagtas meestal vervuilender dan een plastic tasje. Er is veel meer materiaal nodig om dezelfde draagkracht te krijgen en hij gaat minder lang mee. ”

Oeps nooit geweten! Eigenlijk zouden gratis papieren tassen ook verboden moeten worden!

Dus een rolkarretje, een rugzak of een big shopper, alles is in de ogen van Nijenhuis goed, het materiaal maakt ook niet uit; “Zolang je het maar kan hergebruiken. ”

Al zou je het alleen maar voor je portemonnee doen, zo hadden mijn oudste dochter en ik al bedacht. Als een gemiddelde Nederlander volgens de cijfers uit Brussel 71 tasjes per jaar gebruikt, scheelt dat in een gezin van vier personen, bij een kostprijs van €0,20 per tasje op jaarbasis €56,80!

Toch een leuke boodschappenwagen vol!

Groet SH

NB. Bronnnen: NOS, Volkskrant, Nieuws.nl