Tag: ER

www.mefrouw.nl

mefrouw3 reacties


Ik zwaai de deur open en de heerlijke geur van hutspot komt me tegemoet. Mel is druk bezig geweest in de keuken en iedereen is er al. Vandaag is de dag dat http://www.mefrouw.nl de lucht in gaat! “Het ruikt lekker Mel!” Iedereen heeft trek. We besluiten eerst te eten. Zodra de laatste hap naar binnen is gewerkt. Zegt Finn: “Sante Lien, we hebben een cadeautje en ook voor Foka”. ” Oooeh leuk, Ik houd van cadeautjes” schiet het door mijn hoofd.

Dan is het nu tijd om de laatste puntjes op de i te zetten. Nah ja……. puntjes…. Mirelle heeft werkelijk een hele waslijst. We werken de lijst af, passen de laatste dingen aan, koppelen de link van Facebook en Foka maakt een slinger. Ik leg de hand aan deze laatste blog en dan is het zo ver: onze lifeblog is een feit!

We presenteren u met gepaste trots: http://www.mefrouw.nl!

Dachten we……. Het was niet zo gemakkelijk als we hadden verwacht. Na uren van stress,  puzzelen en onze grote held Mel, is het dan nu toch gelukt. Op 31 mei 2015 om 22:49 ziet http://www.mefrouw.nl dan toch echt het levenslicht!

ER

Keukenprinsen en keukendraken

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Sprookjes bestaan niet zegt men. Ik durf dit hardop te betwijfelen: in mijn leven zijn sprookjes namelijk, dagelijks, de keiharde realiteit.

“Lief, zal ik de pasta maken of jij?” Ik heb me voorgenomen om vaker te gaan koken, want om mijn keukenprins nu altijd het zware werk te laten doen, is ook weer zo wat. Dus vandaar mijn voorstel. ” Zal ik het maar doen lief keukendraakje van me” Hmmmm denk ik…… Hij geeft nu eigenlijk aan dat ik gewoon niet kan koken, maar hij wil niet lullig zijn dus gebruikt hij liefkozend zijn favoriete koosnaampje voor me. Ik ben ook de beroerdste niet en ik laat hem lekker zijn gang gaan: ” Goed kook jij dan maar, maar dan wil ik er nooit meer wat over horen dat ik niet kook”. 

Eerlijk is eerlijk. Hij heeft er nooit een woord overgerept. Jarenlang niet. Dit onderwerp was net Sneeuwwitje in de glazen kist; altijd zichtbaar maar we laten het lekker slapen. Nu jaren later is er een prinsesje geboren en moet het allemaal anders, vind ik zelf. Een moeder die de rol van keukendraak op zich heeft genomen vind ik raar. Door de jaren heen heb ik van jan en alleman allerlei kookboeken gekregen, en die heb ik allemaal netjes in de kast gezet. Belle (die van het beest) eat your heart out. Maar dan nu: de wonderen zijn de wereld nog niet uit, de geest is uit de lamp, IK KOOK. 

Zoals in elk sprookje bevecht je de moeilijkheden in het leven niet alleen; een van de heldinnen van mijn sprookje is Pauline. Met haar vrolijke lach en pollepel in de hand voorziet ze me van allerlei tips, recepten en trucs. Haar Foodblog* en haar boek inspireren me! Ik houd vooral van Fast&Fresh. Samen gaan we de strijd aan in mijn keuken. Ik aan het roer. Als een ware draak spuw ik het vuur aan. Zoals Tinkerbell strooit met haar elfenstof, zo strooi ik met mijn kruiden. Pauline laat duidelijk haar recepten zien, zegt hoeveel en hoelang, lekker duidelijk! Met klotsende oksels brengen we het recept tot een goed einde, althans dat vind ik zelf. Bedankt Pauline, ga maar weer gauw terug naar je keuken.

“Lief, het eten staat klaar! Ik heb mijn best gedaan ben heel benieuwd of je het lekker vindt. Laat je het even weten?” Ik zwaai. De deur gaat dicht. Terwijl ik naar de sportschool loop krijg ik een whatsappje: ” Het is lekker!”

ER

*http://uitpaulineskeuken.nl

The things we do for love

mefrouwEen reactie plaatsen

 

“Lief! We eten vanavond spruitjes”


Laat ik voorop stellen dat ik echt niet dol ben op spruitjes. Vroeger moesten we van m’n moeder alles proeven, maar op een gegeven moment hoefde ik geen spruitjes meer te ‘proeven’, omdat toen toch echt wel duidelijk was dat ik geen spruitjes lust. En dan tref je een man die dol is op spruitjes. Tsja….. Wat doe je dan…. Ik houd van hem en hij kookt altijd alles wat ik wil eten, dus dan moet ik maar een keer spruitjes eten, voor hem. 

Een vriendinnetje van mij is geëmigreerd naar Amerika voor de liefde van haar leven. Echt super gaaf natuurlijk. Ze gaat veel nieuwe dingen doen en ontdekken. Ze leert een andere cultuur kennen, ze leert nieuwe mensen kennen, ze gaat op avontuur, ze ziet weer iets nieuws van de wereld en als kers op de taart: ze beleeft dit alles met haar grootste liefde. Maar soms bedenk ik me dat ze ook alles achter laat: haar familie, haar vrienden, haar leven in Nederland. Bijzonder dat zeker; a true lovestory.

Het zet me aan het denken: welke dingen laat je voor de liefde en welke dingen doe je juist voor de liefde. Ik eet spruitjes. Mijn lief gaat naar het strand. Ik laat hem autorijden. Hij bakt pannenkoeken. Ik heb sushi leren eten (en ben er nu dol op). Hij laat mijn hondje uit. Kleine dingen, maar je doet het uit liefde. 
Ik denk nog eens aan mijn vriendinnetje die is geëmigreerd, of een ander vriendinnetje die met haar liefde op vakantie gaat met een boot. Weer een ander laat hem juist los en wenst hem alle geluk toe van de wereld, al is dit niet samen. Mijn lief, rijdt naar Noorwegen voor mij. Ik kom tot de conclusie dat de liefde grensverleggend is, letterlijk en figuurlijk! 

“Zullen we volgende week maar weer eens spruitjes eten Mel?”

ER

Penny for your Thoughts

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Olivia kijkt uit het raam en haar ogen worden groot. Er ontstaat een twinkeling in haar ogen. Ik vraag me af wat je denkt, wat je ziet, wat bezorgt je die twinkeling. Ik probeer te ontdekken wat je ziet en ik kijk in dezelfde richting. Helaas, ik kan niet ontdekken wat je ziet. Ik kijk naar haar en ik denk wat jammer dat je nog niet kan praten, anders zou ik je vragen: “Penny for your thoughts”.


Wanneer ik zie dat mensen in gedachten verzonken zijn, dan beginnen mijn gedachten ook te dwalen en dan neemt mijn fantasie de overhand. Ik verwaal in het leven van deze mensen en ik word nieuwsgierig naar hen. Soms is het maar even, omdat iemand mij passeert en soms duurt het langer, omdat we beide alleen in een koffietentje zitten. Met alleen onze gedachten als gezelschap. Als ik voor mezelf spreek dan is dit niet verkeerd gezelschap. Ik vind het heerlijk om mensen van een afstandje te bestuderen. Wat denken ze, wat houdt ze bezig, wat inspireert ze, wat drijft hen, wat is hun grote succesmomenten in het leven. Mijn observaties, zoals ik ze graag noem, zorgen vaak voor leuke toevallige ontmoetingen.

Ik zie iemand peinzen…. Ja, het is ook moeilijk kiezen bij de Starbucks. Ik weet er alles van. In gedachte heb ik al een keuze gemaakt voor de beste man. Ik denk dat hij het meest gebaat is bij een espresso. Het is vroeg de man ziet er moe uit. ” Een cappuccino hoor ik de man zeggen” . Jammer, verkeerd gegokt. Toch niet zo moe als ik dacht. De man krijgt z’n cappuccino. Onze blikken vangen elkaar: ” Geniet ervan”, hoor ik mezelf zeggen. De man glimlacht. Ik glimlach.


“Jeetje wat is het koud!!” Ik zeg dit tegen mijn vrienden. We zijn voor onze studie in Noorwegen en het is de hoogste tijd om op te warmen. Buiten is het koud, en we hebben er een lange wandeling op zitten. Mijn warme choc met slagroom staat in vol ornaat voor me. Ik heb geen oog voor wat de anderen hebben besteld, want we kletsen over van alles en nog wat. Ik kijk naar de man naast me. Hij zit me wat vreemd aan te kijken. Ik besluit te glimlachen, ik weet het anders ook niet. Mijn vrienden en ik kletsen weer verder. Ik voel de priemende ogen van de vreemde man. Ik vraag me af, of ik er vreemd uitzie, of ik slagroom in mijn mondhoek heb. Ik weet dat mijn haar eruit ziet als een vogelnest; lang leve de warme mutsen. Ik kijk weer even op naar de man. Blijkbaar voor de man het teken waar hij op wacht. Hij vraagt of we uit Nederland komen; hij hoort dit aan de taal die we spreken. We bevestigen dit en er ontstaat een heel leuk gesprek over fietsen. Hij vindt Nederland namelijk fantastisch, omdat wij zulke geavanceerde fietsen hebben. Daar kunnen de Noren nog wat van leren, aldus de onbekende man. 

Ik houd van deze spontane en toevallige ontmoetingen. Ze maken het leven leuk! Ik vind het leuk om aan mensen, bekende en vreemde mensen, te vragen wat ze doen, of wat ze denken. Gewoon, omdat er leuke gesprekken kunnen ontstaan. 

“Lieve Olivia, wat zie je? Wat denk je?” Ze kijkt me aan en er verschijnt een brede grijns. Het antwoord blijft ze me schuldig. 
ER

Juf, wat eet jij?

mefrouwEen reactie plaatsen

  

” Smakelijk eten, smakelijk eten. Eet maar op, eet maar op, dat zal lekker smaken, dat zal lekker smaken. Eet maar op, eet maar op. Eet smakelijk allemaal”. Alle trommeltjes gaan open en iedereen begint lekker te smullen. Uiteraard maak ik ook mijn bakje open. Ik neem een paar happen. Ik zie de hoofden van mijn kleuters mijn kant op draaien, ogen worden groot, kinderen beginnen te fluisteren en ik zit gewoon heerlijk te eten. Dan is daar dan eindelijk de vraag waar ik op zat te wachten: ” Juf, wat eet jij?”

In de klas vliegen de broodjes pindakaas me om de oren. Gevolgd door broodjes hagelslag of broodjes pasta. Daarom vinden mijn kleuters de inhoud van mijn lunchbox ook zo interessant. Ik ben tegenwoordig aan het Bento boxen. Op deze manier wordt mijn lunch een waar feest. De oorsprong van de Bento box ligt in Japan. Ze besteden veel aandacht aan aan de kleur van hun lunch. Volgens de oude Japanse traditie moet je vijf verschillende kleuren voedsel gebruiken bij de samenstelling van je lunch. De vrolijkheid komt je tegemoet op deze manier! Rijst is tevens een belangrijke element tijdens de lunch van de Japanners.

Goed, ik moet wel eerlijk zijn. Ik roep wel heel stoer dat ik zo hard aan het Bento boxen ben, maar dit is niet geheel waar…. Ik ben geen oud Japans vrouwtje. Ik gebruik niet 5 verschillende kleuren voedsel, rijst voert niet de boventoon en tevens knip ik mijn norivellen ook niet in de vorm Hello Kitty. Ik gebruik wel veel verschillende soorten groente. De cherrytomaatjes, paprika’s, worteltjes en komkommers zijn niet aan te slepen. Ik ben inmiddels groot aandeelhouder van de groente in de supermarkt om de hoek. Vaak heb ik dan nog iets anders in de box; een omelet, een gekookt ei, of een lekker stukje bananenbrood. Wat ik ook heerlijk vind tijdens de lunch is een heerlijke rijstsalade, lekker met rode ui, kip, mango, tomaat, komkommer en pitten en zaden. 

Misschien moet ik de Japanse vrouw in mij de kans geven om ’s ochtends een ware Bento box  klaar te maken voordat ik naar mijn werk ga. Goede uitdaging voor volgende week: lekker Bento boxen, waarbij kleur, smaak, vitamines, rijst en Hello Kitty’s de kans krijgen om te shinen in mijn lunchbox.

“Juf, wat eet jij?” vraagt de kleuter naast mij. “Ik eet lekker rijstsalade met mango, kip en ui” zeg ik vol trots! Het gezicht van deze vijfjarige kleuter betrekt. Ik zie ineens een koppie, vol medelijden, naar mij kijken. Hij kijkt in z’n bakje, vervolgens weer naar mij: ” je mag anders wel een broodje pindakaas van mij juf” 


ER