Iemand die zich, na een leven van armoede, puur op basis van wilskracht en leergierigheid, weet te ontwikkelen tot een niet onverdienstelijk dichter en één van Duitslands grootste toneelschrijvers, mag wat mij betreft een levenskunstenaar genoemd worden.
” Klaag niet zo luid over een klein verdriet:
Het noodlot zou het door een groter
willen genezen! “
-Friedrich Hebbel-
(1813- 1863)
Groet SH
“Weet u soms waar ie zit?”
In haar verontwaardiging merkt de jonge vrouw van een paar verdiepingen hoger eerst niet dat ik niet snap waar ze het over heeft.
Vier jaar woont ze hier al en nu pas heeft ze een rekening van het waterleidingbedrijf gekregen!
De stoom komt bijna uit haar oren.
Dus leg ik snel even uit waar de watermeter zich bevindt, want dat zal in elke flat wel hetzelfde zijn.
Op verschillende levels zijn we het erover eens dat het een rare zaak is; “Na vier jaar! ”
Ze vergeet nog om me te bedanken.
Groet SH
Bij de Nederlandse student bedrijfskunde Sam van Tol, ging een paar jaar geleden, tijdens een vakantie in Zuid Afrika een lampje branden. Hij ontdekte dat als er iets is wat kinderen uit sloppenwijken echt graag willen, het wel iets om op te schrijven is.
Meer dan 250 miljoen kinderen over de hele wereld namelijk, hebben geen toegang tot schrijfmateriaal. De ontwikkelingsgelden voor onderwijs, worden door overheden en stichtingen in eerste instantie vnl. besteed aan de bouw van scholen en voor de aanstelling van personeel, waarbij er weinig overblijft voor schoolmateriaal. Als de schaars aanwezige schriften vol raken, is er geen geld is voor nieuwe.
Samen met een groep studenten uit Litouwen heeft Sam hiervoor een oplossing bedacht. Ze hebben een herbruikbaar schrift ontwikkeld wat bestaat uit blanco of gelinieerde whiteboard pagina’s in verschillende formaten: het Correctbook, met marker en minispons, om oneindig in te kunnen schrijven. Het heilig vuur was ontstoken.
Omdat Sam een groot voorstander is van sociaal ondernemen strijdt hij met zijn prijswinnende bedrijfsopzet (Rotterdamse Startersprijs) tegen wereldwijd analfabetisme. Tien procent van de B2B en 25 procent van de B2C omzet doneert Correctbook namelijk aan het goede doel en werkt hiervoor samen met de stichtingen Kwasa en Risa, die zorgen dat kinderen in nood voorzien worden van Correctbooks en ander schoolmateriaal.
“Rijk hoef ik er niet van te worden” zegt Sam, “Impact maken is belangrijker! “
Mefrouw staat helemaal achter deze gedachte en daarom zijn de Correctbooks eveneens verkrijgbaar in onze webwinkel.
Want ze hebben ook in onze maatschappij eindeloos veel gebruiksmogelijkheden: Studenten, schrijvers of vergadertijgers kunnen er supersnel aantekeningen in maken. Kinderen kunnen er in tekenen of spelletjes doen, thuis of op reis in de auto, het vliegtuig of de trein, het is overal te gebruiken. Op kantoor een handige vervanging voor al het papierwerk.
Bovendien veeg je niks uit als je er per ongeluk met je hand overheen veegt, alle notities zijn alleen uitwisbaar met het gummetje of een droge doek. Geen kliederboel, dus!
Bovenop al het andere is Correctbook ook nog eens ontzettend milieuvriendelijk door de enorme besparing aan papier en bovendien plant de organisatie een boom terug voor elke boom die bijvoorbeeld gekapt wordt voor verpakkingsmateriaal.
Misschien te laat voor het heerlijk avondje, al wordt je bestelling nog tot en met morgenavond gratis bezorgd in Leeuwarden e.o, maar misschien een overweging voor de Kerst?
Groet SH
NB. Correctbook produceert haar producten in Europa zonder uitstoot van schadelijke stoffen en CO2.
“Aardig wat bouwerij hier, of niet?” merkt de vriendelijke al wat oudere heer op. En inderdaad de geluidsoverlast van al het hak-, breek- en sloopwerk, waarmee, in ons flatgebouw sinds kort mee is begonnen, dringt zelfs tot in de lift door.
“Het moet eerst altijd slechter worden, voordat het beter wordt. “
Zegt hij wijsgerig.
Nadat we tot de conclusie zijn gekomen, dat dat op veel vlakken geldt, wensen we elkaar een fijne dag toe.
Groet SH
Net op tijd komt mijn jonge benedenbuurman aanhollen; hij perst zich bij ons in de lift en drukt op het knopje voor de tweede verdieping.
De forse man achter me, die naar zevenhoog gaat, grapt dat hij voor dat kleine stukje ook de trap had kunnen nemen.
Even is het stil, maar voor hij uitstapt werpt mijn anders zo beleefde buurman een taxerende blik achterom en antwoordt adrem:
“Dat zou jij eerder moeten doen! “
Thuis gniffel ik nog een beetje na, hij had niet helemaal ongelijk.
Groet SH
mefrouw 