Happy saturday!
ER
Categorie: diary in my head
Powernap?
“Als ik voor morgen een tweepersoonskamer boek, kunnen we dan ook eerder inchecken?” Vraagt een mevrouw aan de telefoon. Ik kijk bij de reserveringen en vertel haar dat er nog wel kamers vrij zijn, dus dit is geen enkel probleem. Vervolgens geeft zij aan dat ze ’s middags maar een aantal uur van de kamer gebruik zullen maken, waardoor ik al een beetje in mezelf zit te gniffelen. “Jullie hebben toch een terras en ook wat te snacken?” We hebben een prachtig terras aan t water en hebben een kleine kaart, dus u kunt lekker in het zonnetje een hapje en drankje doen, antwoord ik. “Uitstekend, dan zullen we morgen tussen één en twee uur arriveren.” Ik noteer de gegevens en maak de reservering en wens haar verder een fijne dag toe.
Nog geen tien minuten later, belt ze weer met de vraag of het wel een tweepersoonsbed is? Anders gaat het feest niet door. Ik antwoord dat het me dan geen probleem lijkt, dat het maar een twijfelaar is. Haha, zeker niet en of het een probleem is dat ze niet met een credit card betaalt? Ik kan haar gerust stellen, ze kan gewoon contant betalen…
Normaal gesproken maken de gasten zelf hun bed op, maar in dit geval, doe ik het stelletje een plezier en maak de volgende ochtend hun bed alvast op en leg twee handdoeken neer. Ze hadden niet veel tijd zei ze, dus dit zullen ze vast op prijs stellen had ik bedacht.
Het zonnetje schijnt, er klinkt een goede beat uit de boxen en het is een drukke boel aan de steiger, in het water en op het terras. Een Duitse schoolgroep is in drieën verdeeld, een deel van de groep zitten net in hun kano’s om een tocht te maken, een deel is bezig met het bouwen van een vlot en een deel zoekt verkoeling in het water.
Ik ben rond half twee de ramen aan het wassen, heb ook voor een buitenactiviteit gekozen, om wel twee redenen. Één: het is heerlijk weer en daarom kun je beter buiten aan t werk zijn. En twee: ik ben stiekum toch wel een beetje benieuwd met wie ik nou gesproken had…
Al de hele ochtend zitten mijn collega’s en ik toch wat te ginnegappen over het hele gebeuren. De stagiaire werd er een beetje zenuwachtig van, want zij moest het stel inchecken. Nou daar kwamen ze het terras op… Een keurige dame, tot in de puntjes verzorgd en de man? Die had een hongerige blik in z’n ogen, maar van eten kwam er niets van….
Kwart over vier zaten ze alweer voldaan op het terras. De honger was gestild. Een powernap doet echt wonderen…
FR
De perfecte eerste date
Ik zit te wachten, totdat je me ophaalt. Ondertussen denk ik aan hoe de avond zal verlopen. Waar zal je me mee naar toe nemen. Zullen we binnen eten of buiten? Hebben we genoeg gespreksstof of zal het ongemakkelijk zijn? Zullen we zoeken naar onderwerpen om over te praten? Zullen we een klik hebben? Kunnen we samen lachen? Allemaal vraagtekens….
Daar ben je dan. Je glimlacht naar me. Ik haal opgelucht adem. De eerste indruk is goed. Je geeft me een helm. Kluns als ik ben klungel ik er op los. Je bent galant. Je helpt me. Ik stap bij je achterop je scooter. Samen rijden we de drukte tegemoet. Ik geniet van de drukte van de stad, van de perfecte zomeravond, en van alles wat je me te zeggen hebt. Je kent de stad beter dan ik. Je hebt van alles te vertellen. Je vertelt over de geschiedenis van de stad en je laat me de leukste plekjes van de stad zien. Je laat me kennismaken met nieuwe gerechten en we komen er achter dat we allebei Foodies zijn en kunnen genieten van goed eten.
We praten over het leven; onze overeenkomsten en onze verschillen. Je laat me jouw lievelingsijs proeven. We maken grapjes en lachen samen. We hebben het samen over films en series. We bespreken onze dromen en ambities.
De avond loopt ten einde. Ik vind het jammer. Je zet me weer af. Ik kijk naar je: “je bent een knappe jongeman. Je bent intelligent, zorgzaam en hebt ambitie”, schiet het door m’n hoofd. Ik bedank je voor de heerlijke avond. Ik vind het zo leuk dat je me de stad hebt laten zien, zoals deze is. Dat ik Saigon heb kunnen proeven, letterlijk en figuurlijk, al was het maar voor een avond.
Terug in Nederland vertel ik mijn vriendinnen over deze avond. Ik ben vol enthousiasme en beleef de avond weer helemaal opnieuw. “De avond was geweldig. Ik heb oprecht zoveel plezier gehad en zo heerlijk gegeten. Eigenlijk was het een perfecte eerste date. Ware het niet dat mijn ‘date’, ook mijn tourguide was en dat ik hem moest betalen aan het einde van de avond”.
ER
Terugblik
Mijn jongste dochter heeft onlangs geblogd, dat ze over de hele wereld herinneringen zou willen maken, en dat gaat ze doen ook, voorzover ze het nog niet heeft gedaan. Ze vroeg zich toen ook af wanneer het de laatste keer was dat jijzelf iets deed voor de allereerste keer.
Nu mijn middelste dochter toch echt het huis uit is, was het tijd om haar op haar nieuwe stekje te gaan bezoeken.
Voor het eerst, maar niet in haar eerste nieuwe woning en niet mijn eerste keer in Grouw. Die keer was meer dan veertig jaar geleden toen ik daar op schoolreisje was en ik verliefd op alle zeilinstructeurs vakantie vierde in hetzelfde gebouw, waarin ik nu voor het eerst kennismaakte met diverse mensen , die daar door omstandigheden noodgedwongen moeten wonen, omdat het een tijdelijke opvang voor vluchtelingen is geworden.
Dat ik de plaatselijke discotheek herkende, was voor mijn zoon, die ook mee was, wederom een eyeopener; hij realiseerde zich niet voor het eerst, dat zijn moeder ook een verleden heeft.
Met mijn hondje ging ik vanaf het treinstation, in het donker, door de Prinsentuin en het Rengerspark wandelend terug naar huis; overpeinzend dat dit wel de eerste keer was, dat ik deze weg zo koos, maar niet dat ik er langs kwam. Feilloos wist ik hem te vinden. Hier liggen mijn roots, dit is mijn stad, hier ligt mijn hart.
Afgelopen jaar waren er genoeg eerste keren voor me. Vooral in de digitale wereld en vrijwilligerswerk is voor mij dan wel niet nieuw, maar wel bij Terre des Hommes. (Een organisatie tegen kindermisbruik in welke vorm dan ook).
Maar niemand kan je voorbereiden op het verlies van de zus en vriendin , die in de ogen van anderen alleen maar je nichtje was. Hoewel we vorig jaar voor het laatst nog samen een kaarsje hebben gebrand, voor onze broer en neef, waren sommige gesprekken die we hadden, wel de eerste en de laatste die we over haar eigen naderende dood hebben gevoerd. En wat hebben we gelachen! Daarom heb ik dit jaar op 21 maart voor het allereerst een kaarsje voor hen beiden aangestoken. Een nieuwe lente , een nieuw geluid, is het spreekwoord; maar wij zeiden altijd: “Ane’s verjaardag, een nieuw begin!” Dus Fia bij deze, zoals beloofd.
“Niets blijft zoals het was” stelde Midas Dekkers vast in zijn manifest “Zo goed als nieuw”, omdat zodra je iets gedaan hebt, het nieuwe er weer van af is. Daarom ben ik zo blij, dat ik wekelijks op een meisje pas, dat het hele leven met heel nieuwe ogen bekijkt.
Voor haar zijn de meeste dingen voor het eerst! Of tenminste zo nieuw, dat je je er met haar over blijft verbazen, omdat ze als peuter natuurlijk vatbaar is voor de kracht van de herhaling.
Dat is niet leeftijd gebonden, je mag je blijven verwonderen, alla mijn (klein)kinderen, iedere dag, en dat is handig of grappig, volgens Olivia. “Groetjes thuis!” riep ze, toen ik laatst wegging. Herinneringen deel je samen of je koestert ze in je eentje inderdaad.
Komend weekend vieren we daarom met de hele familie het Paasfeest, als of mijn oudste dochter dan jarig is.
Met z’n allen. Om nieuwe herinneringen te maken. Gewoon in Goutum, alsof het de allereerste keer is.
Groet SH
Same, same but different
Vandaag is anders dan alle andere dagen en tegelijkertijd precies hetzelfde als andere dagen.
Vandaag zou je jarig zijn geweest. Ik heb niet de illusie dat we het samen zouden hebben gevierd. Nee, je hield niet van verjaardagen. Ik zou wel aan je hebben gedacht. Dat deed ik altijd op je verjaardag. Ik dacht altijd aan je. De hele dag. Dat is nu niet anders. Ik zou je wel hebben gemist. Dat deed ik altijd. Dat is nu niet anders. Ik zou verdrietig zijn geweest. Dat was ik soms. Dat is nu niet anders. Ik zou van je houden. Dat deed ik altijd. Dat is nu niet anders. Ik zou je hebben gebeld. Dat deed ik altijd op je verjaardag. Dat is nu anders.
ER
mefrouw 