Voor alle broers en zussen die je liefhebt!
Liefs mefrouw
Questblog raising mefrouw: Migratie
In de loop der geschiedenis zijn er altijd mensen op drift geraakt om diverse redenen; economisch, expansie, oorlog, godsdienst e.w.d.m.z.
Kijk naar de Grote Volksverhuizing, het RR, Amerika,, Australie, enz. Wat je er van kunt leren is, dat die mensen opgevangen dienen te worden.
Het gezin van mijn oma, moest ook vluchten in de tweede wereldoorlog. Mijn moeder heeft dus als kind ervaren, hoe het is om vluchteling te zijn in eigen land en ergens onderdak aangeboden te krijgen.
Nog vroeger bood het zo gastvrije Nederland asiel aan de Franse Hugenoten, waaronder de voorvaderen van mefrouw. En dankzij ons koloniaal verleden, kwamen hier diverse medelanders, wier nazaten de vader van mijn kleindochter voortbrachten.
Na WO. 2 dacht men een halt toe te kunnen roepen aan alle oorlogen en conflicten in de wereld, door het oprichten van allianties en volkerenbonden, maar er is nog nooit zoveel onvrede geweest als tegenwoordig.
Daardoor raken nu weer mensen op drift. Gaan ze op zoek naar veiligheid, gezondheid, voedsel, vrede. Betere omstandigheden voor hun kinderen en hunzelf.
Frans Timmermans (vicevoorzitter van de Europese Commissie – PvdA) waarschuwde nog maar kortgeleden in Elsevier, dat de migrantencrisis een voedingsbodem voor extreemrechts kan zijn.
Maar eerder in RTL Late Night bevestigde hij dat de mensen hier ook gelijk hebben als ze zich afvragen of een land dat wel aankan , zo’n grote instroom van nieuwe mensen. Misschien maken ze zich terecht zorgen.
Nee, vergelijk de foto’s van mijn kleindochter op Vlieland, met die van dat kindje, daar op het strand van een voormalig toeristeneiland, en dan is er maar een uitspraak juist:
“In tijden van nood moet je de grenzen open houden en de vinger aan de pols!”
Groet SH
Gouden moment: De architect
Met mijn kleuters werken we aan het project bouwen. We leren woorden als bouwtekeningen en architect. We zijn bouwvakkers. We bekijken verschillende huizen en voertuigen die te maken hebben met de bouw. We krijgen van meester Onno een dramales en voor de gelegenheid heeft hij de les volledig aangepast aan het thema. Nu ik zelf alleen maar deelnemer ben aan de les, geeft het mij de gelegenheid om ‘mijn kinderen’ te observeren.
Aan het begin van de les zie ik de kinderen genieten van het poppenkastspel van Pollie Pollepel en de Leeuw. Ogen worden groot wanneer er verschillende stukken, echte gereedschap uit de koffer komen. Britt vindt het geweldig dat zij als eerste een stuk gereedschap uit de gereedschapskist mag pakken. Ze straalt en houdt het trots omhoog, zodat ze het aan ons kan laten zien. Ik kijk de kring rond: check, iedereen is gegrepen door de les van meester Onno. Ik zie overal twinkelende ogen.
De muziek start, we doen alsof we aan het klussen zijn. We dansen, klussen en bewegen op de muziek. De tweeling, dol op klussen, gaat helemaal los. Ik vind het mooi om te aanschouwen, hoe zij de muziek beleven terwijl ze hevig aan de klus zijn. Tegenover mij zit Lucas. Sinds de muziek is gestart stralen zijn ogen niet meer. Hij beweegt niet mee op de muziek. Lucas kijkt bedenkelijk. Ik zie dat hij zich ongemakkelijk voelt. Hij merkt dat ik naar hem kijk. We maken oogcontact: ik glimlach naar hem, maar ik ontvang er geen terug. Hij worstelt ergens mee. Hij zit stil. Hij geniet niet meer van de les. Plots hoor ik hem zeggen: “Ik ben de architect”. Ik knik heftig, maar Lucas ziet mijn reactie niet. Lucas kijkt vol verwachting naar meester. Met heel mijn hart hoop ik dat meester Onno Lucas begrijpt. Ik hoop dat hij opmerkt dat Lucas een oplossing heeft gevonden, waardoor hij zich nog steeds betrokken voelt bij de dramales. Lucas is de architect, hij heeft de bouwtekening gemaakt, maar hoeft niet te klussen. Hij hoeft niet te bewegen op de muziek, want dat doen de bouwvakkers en niet de architect.
Lucas kijkt vol verwachting naar meester Onno. Hij wacht een reactie af. Hij is nieuwsgierig en ik ook. Meester Onno kijk naar Lucas en hij knikt. “Yes, meester Onno snapt het! Hij begrijpt Lucas en laat hem zichzelf zijn”, schiet het door mijn hoofd. Ik kijk naar Lucas; hij kijkt tevreden. Hij ontspant. Hij zakt weer in zijn stoel, en zijn ogen beginnen weer te twinkelen. Ik ben trots op Lucas: hij heeft een oplossing bedacht voor zijn probleem.
De muziek stopt. Meester Onno rondt de les af. Ik ga met mijn kinderen terug naar de klas. Achter mij hoor ik de zware stem van Meester Onno: “Architect, help jij mij om het gereedschap op te ruimen?” Mijn glimlach wordt nog groter.
ER
Yummy sunday! Havermoutje blz 198 pompoenquiche met havermoutbodem
Wat een dijk van een recept ik heb er eigenlijk niks aan veranderd. De enige veranderingen zijn de snijtechniek, opbouw van de quiche en de kleur van de courgette. Just for the looks!
Ingrediënten:
Voor de bodem
– 100 gram havermout
– 100 gram havermeel
– 50 gram speltmeel
– 200 ml water
– 3 eetlepels olijfolie
– 3 eetlepels maanzaad
– 5 eetlepels lijnzaad
– 4 eetlepels zonnebloempitten
– 2 eetlepels pijnboompitten
– snufje zout
Voor de vulling
– 250 gram gele courgette
– 200 gram flespompoen
– 3 eieren
– 1 bol mozzarella
– 1 eetlepel kurkuma
– peper en zout naar smaak
Bedodigdheden:
– keukenmachine
-koekenpan
– ronde quichevorm of een bakblik van 27 cm
Bereiding:
– verwarm de oven voor op 175 graden
– gooi alle ingrediënten voor de bodem in de keukenmachine en meng alles goed door elkaar
– vet de vorm in en bekleed de vorm met het deeg. (Ooit een super tip gezien van meesterkok, Rudolf van Veen van 24kitchen. Begin met het bekleden van de vorm met de kantjes en dan pas de bodem.) Bak de bodem alvast ongeveer 10 minuten in de oven zodat deze al een beetje knapperig wordt
– ondertussen kun je de courgette en pompoen in blokjes snijden en fruit deze 5 minuutjes in een koekenpan
– klop de eieren los in een grote kom en voeg hier de kurkuma en zout en peper aan toe. Doe ook de groenten erbij een roer alles doorslaat
– schep de vulling op de bodem en beleg de bovenkant met plakjes mozzarella en strooi er tot slot nog wat pijnboompitjes overheen
– bak de quiche in ongeveer 30 minuten verder af
MR
Yummy sunday! Havermoutje: BLZ 176 Havermoutkoekjes
Op de één of andere manier, staat de herfst voor mij ook voor koekjes bakken. Dit deed ik vroeger met Qyra al, hoewel zij zich er niks van kan herinneren. Uren hebben we samen of met vriendinnetjes gebakken. In allerlei smaken en vormen, ik heb inmiddels een hele verzameling vormpjes. Een havermoutkoekjesbeslag leent zich daar niet voor. Maar de smaakt is er niet minder om!
Ingrediënten:
– 100 gram havermout
– 150 gram havermoutmeel
– 2 eieren
– 100 gram kokosolie
– 3 theelepels vanilliesuiker
– 5 eetlepels bloemenhoning
– 50 gram amandelen met vlies
– chocolade
– frambozen
– snufje zout
Benodigdheden:
– bakblik en bakpapier
– keukenmachine
Bereiding:
– verwarm de oven voor op ongeveer 175 graden
– gooi alle ingrediënten bij elkaar. Als je een keukenmachine hebt dan laat je deze 5 a 10 minuten draaien totdat je een goed deeg heb waarin alles door elkaar zit. Met de hand kneed je het 5 a 10 minuten totdat alle ingrediënten goed met elkaar zijn vermengd
– leg het bakpapier op de bakplaat
– maak bolletjes en druk deze met een lepel plat op de bakplaat
– bak de koekjes af in ongeveer een kwartier
Het is genoeg voor ongeveer 15 koekjes en je kan ze in een afgesloten trommel ongeveer 1,5 week bewaren.
Ook hier heb ik het recept uit havermoutje als basis gebruikt en er zelf ingrediënten aan toegevoegd.
MR
mefrouw 