Voor onze powervrouw, zou Elske dit vast ook wel hebben willen zingen; Lieverd, we zijn blij dat je weer thuis bent en zeker weten : aan jouw lijf geen polonaise!
Fijn weekend allemaal,
MR en SH
Voor onze powervrouw, zou Elske dit vast ook wel hebben willen zingen; Lieverd, we zijn blij dat je weer thuis bent en zeker weten : aan jouw lijf geen polonaise!
Fijn weekend allemaal,
MR en SH

Hij zal zich altijd weten te onttrekken aan de regels die jij hebt opgesteld en daarmee nog wegkomen ook.
Hij zal je vaak op het verkeerde been zetten omdat hij daar lol in heeft.
Hij zal je het verschil tussen man en vrouw laten inzien. En daarna zijn eigen weg kiezen.
Hij laat een spoor van wasgoed en rommel achter zich, maar kan nooit iets terugvinden.
Hij laat je schrikken, huiveren, mopperen, huilen, verwachten en genieten om je vervolgens vol verbazing, trots en zorgen achter zich te laten.
Hij is het spelend kind dat de verbinding zoekt.
Tussen man en vrouw, tussen jong en oud.
Achteloos brengt hij reuring in je huis met meisjes of vrienden, die blijven slapen, drinken en discussiëren, want jouw huis is vooral het zijne.
Een zoon geeft je inzicht.
Naast de vrouwen die je hebt grootgebracht en die je dochters zijn, is er nu die man, die je op hetzelfde niveau laat lachen, maar dan wel anders.
Keihard.
Groet SH

Ook in de lift.
Brandweer oefening.
Gezien vanaf mijn balkon.
Groet SH

Al 46 jaar ” pronkt” hij in alle vensterbanken die we in onze huizen hebben gehad.
Eerst was hij een klein cactusje in een klein geel potje, gekocht samen met mijn zus voor in ons flatje. Nu uitgegroeid tot een cactus van formaat. Mooi vind ik hem niet. Maar wegdoen is nooit een optie geweest.
Het is de enige plant die het zo lang bij mij uitgehouden heeft. De rotscactus die mijn man meenam uit zijn tijd dat hij op kamers woonde was een goede tweede, maar die konden we niet meer uit zijn emmertje krijgen waarin hij was vast gegroeid en heeft dat uiteindelijk niet overleefd. De groene vingers heb ik nu niet bepaald van mijn moeder geërfd. Als een kerstster in januari nog staat ben ik altijd zeer verbaasd. Een bijzondere behandeling krijgt hij ook niet, met zeer onregelmatig eens een beetje water en eens in de zoveel tijd even besproeien is hij kennelijk dik tevreden. En uiteraard is de pot ook regelmatig iets groter geworden in de loop der jaren. Dat verpotten is een tijdrovend klusje dat met enige vindingrijkheid te doen is.
Soms prikt hij een van ons venijnig in de handen met die behoorlijke stekels. Maar dat overkomt alleen de volwassenen in ons gezin. Alle kinderhandjes van onze zonen, neefjes, nichtjes en kleinkinderen hebben we voor zover ik me kan herinneren altijd voor die scherpe naalden kunnen beschermen, door ze te vertellen dat het “prik au” deed als je daaraan kwam. Of hij werd even aan de kant gezet als ze gingen kijken wat hun vader/ oom/ opa aan het doen was in de tuin met iets waarbij ze niet konden helpen. Ook hangt hij graag, tot ergernis van degene die ze opent, in de gordijnen.
Hij heeft nooit gebloeid. Maar voor zover ik weet zijn er cactus soorten die dat eens in de 40 jaar doen? Dus wie weet maak ik dat nog eens mee.
Ik heb echt geen idee wat voor soort cactus het is. Misschien de Sereus cactus? Iemand een idee? Na 46 jaar rustig en gestaag doorgroeien, ondanks alle ontberingen , wordt het nu wel eens tijd dat hij een serieuze naam krijgt in plaats van ” die cactus.” Al werden daar wel eens krachtige bijvoeglijke naamwoorden aan toegevoegd na een prik van de stekels of het tijdens het ontwarren van de stekels uit de gordijnen.
Groet AKH

De laatste dag van de vakantie en om deze goed af te sluiten besluiten we om een stukje te gaan varen. Het weer werkt ook nog eens perfect mee.
Finn is op de kant een klavertjevier aan het zoeken, mijn lief is wat kleine klusjes aan het doen en ik lees de laatste bladzijden uit mijn boek, verlangen naar minder van Jelle Derckx.
Yeaaaah! Hoor ik Finn opeens keihard roepen. Hij komt aangerend met in zijn hand een bijzonder klavertjevier. Deze is voor jou Mama.
Klavertjesvier zijn zeldzaam en het vinden of het krijgen van een klavertjevier wordt daarom al sinds de Middeleeuwen beschouwd als een geluksbrenger. Volgens de legende stelt elk blaadje iets voor: het eerste hoop, het volgende vertrouwen, de andere liefde en de laatste geluk.
Na het klavertjevier uitgebreid op de foto te hebben gezet, gaat Finn nog een keer zijn geluk beproeven en ik duik weer in mijn boek.
Dan kom ik deze prachtige quote tegen.
” Zoek niet naar geluk. Zoek naar betekenis, want daar komt geluk uit voort. “
Liefs MR