Penny for your thoughts: Baquideux 

      
  
 

Het belooft mooi weer te worden de aankomende dagen en we hebben vakantie. Dus we pakken de koffers weer in en stappen aan boord. Eef, Mel en Liv varen ook een dagje mee. We koersen aan op Joure waar het groot feest blijkt te zijn want ze hebben gewonnen met skûtsjesilen 2015!

Ik ben altijd gefascineerd door namen die aan boten worden meegegeven. Sommige zijn grappig, sommige herinneren aan verre oorden, sommige hebben een diepere betekenis of zijn vernoemd naar de vrouw van de eigenaar als een mooi eerbetoon. Toen wij op zoek waren naar een naam voor onze boot zei mijn vader, dat hij “ons genoegen” een mooie naam voor een boot vond want het maakt niet uit hoe een boot eruit ziet, de mensen op de boot hebben vaak veel plezier! Ik denk het nog vaak als ik een, in mijn ogen lelijke boot voorbij zie komen. Groot gelijk had mijn vader, die mensen hebben plezier dus wat maakt het uit hoe de boot er uit  ziet.

In Joure leggen we aan naast een kruiser met de naam: Baquideux. Meteen ben ik nieuwsgierig. De eigenaresse van de boot is een klein beetje geïrriteerd door Finn zijn enthousiasme dus ik probeer hem wat bij haar uit de buurt te houden maar ik slaag daar niet erg goed in.
De volgende morgen is de mevrouw iets milder en ik vraag haar naar de pleister op haar hand. Ze blijkt niet uit Friesland te komen maar is aan het revalideren op haar boot na een carpaaltunnelsyndroom operatie. Ze heeft het zo geregeld, dat er genoeg mantelzorg om haar heen is. Ze geeft Finn een broodje om aan de ganzen te voeren en het ijs is gebroken. Ik geef haar een complimentje over de boot en ik durf te vragen naar de betekenis van de bijzondere naam van de boot.

Het blijkt geen bestaand woord te zijn! 

Vroeger toen ze nog met haar ouders vaarde zeiden haar broer en zij altijd bakkie. Ze geeft geen idee wat het betekende, het had toen vast een betekenis maar ze weet het niet meer. Ze denkt iets uit de scheepsvaart. Toen ze haar eerste eigen boot kocht, een platbodem gaf ze hem die naam omdat het iets persoonlijks was maar wel zo moeilijk mogelijk geschreven. Baqui dus.
Ze moest hem verkopen omdat ze lichamelijke ongemakken kreeg en ze wilde absoluut blijven varen en zo kocht ze een weekendkruiser. Baqui de tweede; Baquideux!

Ik vraag of we nog wat voor haar kunnen betekenen en dan vertrekken we naar de volgende haven. 
MR 

Strike a pole

  

Heb vroeger samen met een vriendin op een cursus paaldansen gezeten. We wilden weer op een sport, maar dat t ook leuk zou zijn. Dus het werd paaldansen. Echt een top sport, elke week blauwe plekken, maar we werden aardig gespierd.

Op een gegeven moment ging ik met mijn toenmalige vriend op vakantie naar Kroatië.
Leuke camping, veel culturele uitstapjes, maar echt uitgaan zat er niet in, daarvoor zaten we te ver weg. We zagen wel steeds een busje voorbij rijden, met reclame voor een stripclub. Dus op een avond zaten we lekker bij de tent een drankje te nuttigen, zegt mijn vriend, “je wil zeker niet naar die stripclub?” Natuurlijk wel, je moet alles één keer gedaan hebben. Maar dan wil ik een lapdance. Zijn ogen beginnen te glunderen en er verschijnt een brede glimlach op zijn gezicht. Dus hup het busje in.
Aangekomen in de stripclub, verbaasde het mij dat het erg rustig was. Er waren meer strippers dan bezoekers. Ik was wel de enige vrouwelijke bezoeker, dat dan weer wel. We hebben een super leuke avond gehad en met twee strippers gezellig zitten kletsen. Ik heb mijn lapdance gehad, gratis nog wel, zij vond mij wel een heel leuke dame.
Op een gegeven moment zat ik naar het paaldansen te kijken, die vrouwen waren er echt slecht in. Ik met mijn grote mond en een beetje overmoedig dat ik dat veel beter kan. Ik vroeg aan de eigenaresse of ik ook even om de paal mocht slingeren. Uiteraard mocht dit.
Ik op mijn meest sexy manier paaldansen, alles wat ik geleerd had, deed ik en voor mijn gevoel ook super goed en sexy. Ik zag de kwade blikken van de andere paaldanseressen. Oké nog een move en dat is de helikopter. Hopla, benen in de lucht en op de kop. Ja, hoor, dit kan ook alleen mij weer overkomen, ik voel mijn broek scheuren. De hele naad op mijn kont uitgescheurd.
Zo charmant als ik kan, loop ik het podium af en geef mijn vriend een lapdance.
Achteraf vroeg de eigenaresse nog wel wat mijn plannen de rest van de zomer waren, anders had ze wel een baan voor me. Wat moesten wij lachen, totdat we de rekening kregen.
FR

Nix in the fridge: banapple bread

  

De voorspellingen zijn bloedheet. Het strand is onze bestemming voor deze dag. Alleen het vooruitzicht alleen al, zorgt voor een heerlijk ontspannen mood. Een dagje naar het strand met liefde en kind? Dan is het fijn om een lunch mee te nemen. Wat neem je dan mee? “Lief, hebben we nog een lunch? Iets wat we mee kunnen nemen?” is de grote vraag. Eigenlijk weet ik het antwoord al. Ik hoop echter, tegen beter weten in, dat hij een super goed idee heeft en dat hij van niets iets kan maken. Zijn antwoord is kort, krachtig en duidelijk: “Nee”. Hmmmm, wat nu? De winkels zijn nog dicht en het duurt nog te lang voordat ze open gaan. Zou ik, de keukkendraak, een Nix in the fridge aan kunnen gaan? “Natuurlijk kan ik dat! Waar een wil is, is weg”. 

Ik duik mijn koelkast in: eieren. In de fruitschaal heb ik nog bananen, een appel en de rest heb ik ook in huis! Het wordt een banapple bread. Easy, peasy, healthy, en goddelijk! 

Ingrediënten:

3 eieren 

3 bananen 

1 appel

Kaneel

Honing

Zout

200 gram speltmeel

Wijsteen bakpoeder

Kokosolie 

Bereidingswijze:

Oven voorverwarmen op 180 graden. Bananen prakken met een vork. Eieren erbij en even mengen. Snufje zout. Kaneel naar smaak en mengen. Speltmeel erbij en wederom mengen. Honing erbij naar smaak en er mag gemengd worden. Appeltje schillen, in kleine stukjes snijden en mengen. Twee theelepeltjes wijsteen bakpoeder, ook nu is mengen het advies. Bakblik invetten met kokosolie, vervolgens het mengsel in het bakblik kiepen. De oven is nu voorverwarmd en het blik kan in de oven. Het mag dan nu een uurtje in de oven. 

“Wat doe je Eveline?”, de vraag hoor ik achter mij. Enigszins met een lach er doorheen. Ik ben bezig om het brood vakkundig uit het blik te halen. Helaas, mislukt. Goed idee, maar helaasch pindakaasch. Het publiek in de keuken groeit; naast Mel staat Olivia nu ook in de keuken. Het is eigenlijk m’n eer te na, om het bakblik met inhoud aan Mel te geven. Maar zoals een goede chefkok betaamt, moet je wel je eigen krachten kennen. Met pijn in mijn hart sta ik het bakblik af. Olivia volgt het tafereel met haar kritische blik. Mel gaat de uitdaging aan en hoe hij het doet? Geen idee, maar plof daar ligt het brood op de snijplank! “WAUW!!!” Olivia roept het uit van enthousiasme! 

“Op naar het strand!” Love it! 

ER

Oops…

  

Ik ben een keer naar een concert van KT Kunstall geweest in de Melkweg in Amsterdam. Samen met een kennis van Terschelling sliepen wij in een jeugdherberg.

Concert was leuk, daarna nog een paar drankjes gedaan op het Rembrandtplein. Toen hebben we nog een dansje gedaan in de disco van de jeugdherberg. Moe en voldaan naar bed.

Op een gegeven moment werd ik wakker omdat ik moest plassen.

Ik loop met mijn slaapdronken hoofd naar de badkamer, althans dat dacht ik, maar ik heb de verkeerde deur genomen en sta in mijn string en topje op de gang. Shit, ik klop op de deur, maar ze wordt uiteraard niet wakker. Harder kloppen en mijn harde stem gebruiken, maar ook weer niet al te hard, wil niet dat andere gasten wakker worden en mij zo zien staan.

Maar goed, ik moest dus nog steeds plassen en kreeg haar voor geen mogelijkheid wakker. Dan zit er maar één ding op… Ik verzamel al mijn moed bij elkaar en ga in mijn string en topje met de lift naar beneden. Eerst razendsnel de toiletten zoeken, gelukkig die zijn vlakbij, ik ben nog niet gespot. Daarna loop ik zo nonchalant mogelijk naar de nachtportier. Ik moet door een grote hal lopen, waar nog verschijnende gasten zitten te kletsen en te drinken. Poker-face op en doorlopen, Foka.

“Uhm, excuse me sir, I’ve locked myself out of my room, I took the wrong door to go to the bathroom.” Zeg ik in mijn beste Engels. De man kijkt mij een beetje vreemd aan, maar loopt toch met me mee. Hij mocht van mij wel voor mij lopen. In de kleine lift staart hij me aardig aan, ik sla mijn armen over elkaar heen, want ik had het behoorlijk koud gekregen. Hij opent de deur voor me en wenst me een goede nacht toe.

De volgende morgen vraag ik aan de schone slaapster of ze iets heeft gemerkt van mijn nachtelijke escapades. “Nee, is er iets gebeurd dan?”

FR

俳句

  

Schrijf eens een haiku staat op bladzijde 70 van het happinez, happy holidays vakantie doeboek. Leuk denk ik, maar zal ik inspiratie vinden?
 
Een haiku is Japans, niet rijmend gedicht van drie regels. Een zintuiglijke ervaring van de dichter. Waarin je verschillende elementen naast elkaar zet waardoor de verbinding van de schepping duidelijk wordt. Belangrijk zijn de lettergrepen de eerste en de laatste zin bestaan uit vijf en de middelste zin bestaat uit zeven.

Ik was het alweer vergeten maar op de terugweg door het prachtige Zwitserland, kreeg ik opeens inspiratie. Toch nog erg lastig omdat je vast zit aan die lettergrepen. 

Natuurschoon verschiet

Bergen hoger dan wolken

Vis in het water

MR