Mag het ietsje meer zijn? 

mefrouw8 reacties

 

Ik ben gek op kookboeken!

Voor de vakantie had ik mezelf dan ook een nieuwe beloofd: Het 5 or less kookboek van chickeslovefood. Twee studentes welke een zeer succesvolle foodblog hebben (http://chickslovefood.com/chicks-who-love-food/). Dus gelijk een soort van marktonderzoek voor onze blog zeg maar (jaja ik weet het, daar heb je ze weer; de excuses van een vrouw).

Als het pakketje op de deurmat valt ben ik helemaal verheugd. Ik maak het mezelf gemakkelijk op de bank, open het pakje en ik begin te bladeren.

Yes! Precies wat ik er van verwacht had. Veel snelle recepten en zeer geschikt voor op de boot en camping. Juist omdat ze maar vijf ingrediënten bevatten en je op vakantie niet over je uitgebreide voorraad of kruidenkast kunt beschikken. Ik raak helemaal geïnspireerd door de creativiteit van Nina en Elise. Deze is namelijk niet alleen terug te vinden in de recepten maar ook in het ontwikkelen van concepten voor hun blog (o.a. het 5 or less, skinny six of  sinner sunday). Bovendien hebben ze een prettige manier van communiceren.

Inmiddels heb ik al een paar recepten uitgeprobeerd. Op de camping in Italië natuurlijk de biefstuk met een heerlijke parmezaansekaas en rucola van blz 92. Om in Italiaanse sferen te blijven, een lekker pizzaplukbrood met pesto, mozzarella en tomaten van blz 110 tijdens een picknick in Akrum. En tot nu toe “my favorite”, sushibowl van blz 66 op de boot in het haventje van Joure samen met Eef en Mel.

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik recepten graag gebruik ter inspiratie waardoor in het geval van de sushibowl, het 5 or less concept niet helemaal meer opging ach bij de slager vragen ze ook altijd of het ietsje meer mag zijn. Ik heb dit recept bijvoorbeeld zelf aangevuld met wat sojasaus, rijstazijn en een klein beetje (wasabi) mayonaise. Later bedacht ik nog dat een kromkommertje ook prima gekund had zonder dat het ingewikkeld te maken.

Dit waren nog maar drie recepten die goed in de smaak vielen en het smaakt naar meer!

MR
SPECIFICATIES

 

Auteur(s) : Nina de Bruijn, Elise Gruppen

ISBN13 : 9789046817407

Âsum: koolrabisoep met mosterd/tijm soepballetjes

mefrouwEen reactie plaatsen

  

De oogstlijst van de website van Âsum is weer aangepast en tot mijn grote vreugde staan er koolrabi’s op! 

Het is nog steeds vakantie dus met lichte dwang gaat mijn lief ook mee. Heel prettig want dan kan hij het zware werk doen..

Finn heeft niet zoveel aandacht voor het plukken deze keer want er is een vriendje van school in de speeltuin. Maar toch is hij voor het wortelsteken present. 

Mijn lief raakt steeds enthousiaster en pas als ons mandje gevuld is met de ingrediënten (koolrabi, ui, knoflook en Friese aardappeltjes) voor de soep keren we weer huiswaarts. 

Piep heeft een vers eitje gelegd en tijm staat nog in onze eigen kruidentuintje dus allemaal verse producten. Heb er nu al zin in!! 

Ingrediënten:

– 1 grote koolrabi

– 1 ui

– 2 knoflooktenen

– paar takjes tijm

– 1 klein eitje 

– 300 gram gehakt

– olie of roomboter

– peper

– zout

– 3 kruiden bouillontabletten

– 2 theelepels mosterd

– 200 ml room

– 300 ml melk

– 1 liter water
 

Extra nodig:

-Staafmixer
 

Bereiding:

– verhit wat olie of boter in de pan

– snipper de ui en fruit deze en strooi er wat zout overheen 

– ris een paar takjes tijm en doe dit ook in de pan 

-schil de koolrabi en aardappel en snijd ze in blokjes. Voeg de koolrabi en aardappel toe en bak 5 minuten

– pers 1 teentje knoflook en bak deze zeer kort aan

– Voeg dan de bouillonblokjes, water en melk toe en laat 30 min zachtjes koken 

– Maak ondertussen de gehaktballetjes: Meng het gehakt met het ei, mosterd, overige geriste tijm takjes, geperste knoflookteentje en een snufje peper en zout. Doe er ook een scheutje melk in dan blijft het lekker luchtig. Draai er kleine soepballetjes van 

– Als de aardappel en koolrabi zacht zijn, pureer je met een staafmixer de soep glad 

 – Voeg dan de gehaktballetjes toe en laat deze in 7 minuten gaar worden in de soep. Als ze boven komen drijven zijn ze gaar
Serveer eventueel met lekker bruin brood. 
  

MR

 
 

http://www.asumstadstuin.nl

Gevaar voor eigen leven

mefrouwEen reactie plaatsen

  
We zijn één keer op ski-vakantie geweest in Tsjechië. Fantastisch uiteraard. Mijn zusje en lief gingen snowboarden, broertje kreeg kinder ski-les. En mijn toenmalige vriendje en ik kozen voor skiën en moesten dus ook op les. Wat een hel…

Moeilijk dat ik het vond. Na een paar dagen kreeg ik het een beetje onder de knie. Een beetje dan, blauwe piste en de langlauf-route lukte me prima. Mijn oom en tante waren er ook met kinderen en hun aanhang, super gezellig allemaal.
Tot de dag aanbrak dat ik doodsangsten heb moeten doorstaan. Mijn nicht had t goede idee om met z’n allen van de rode piste af te gaan. Zij zijn ervaren skiërs. Ik zeg tegen mijn vriendje dat ik dat niet durf en kan. Jawel, dat kun jij. Mijn nicht zegt dat ik een mietje ben, (deed ze vroeger ook altijd, om mij de vreemdste dingen te laten doen, wat ze zelf eigenlijk niet durft.)
Dus daar ga ik, so far so good, maar toch doe ik iets verkeerd en krijg mijn benen niet meer in de juiste positie. Ik sjees iedereen voorbij. Gejoel en gelach van iedereen, maar mijn zusje ziet aan mijn kop dat t niet goed is. “Help, ik kan niet meer stoppen!!!!”

Ik zie van alles voorbij flitsen, tot dat ik me in één keer herinner, dat ik een afslag moet nemen, anders gaat de rode piste over in zwart. Wat moet ik doen? Wat kan ik doen? O jee, dit komt niet goed zo, dit kan niet t einde zijn….. Dus ik laat me net op tijd vallen.
Oh oh oh wat ben ik uitgelachen en nog steeds, maar wat was ik bang.

De vakantie zat er nog niet op, dus dan maar twee perzikensnaps achterover slaan voor de resterende ski-lessen en daarna alleen nog maar vanaf de langlauf-route.
Was een harde les, dat ik toch beter naar mijn eigen gevoel moet luisteren.
FR

Mijn trouwe rakker

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Met Olivia op mijn arm en mijn fietssleutel in mijn hand stap ik de deur uit om boodschappen te doen. Ik kijk naar de lege plek waar mijn fiets hoort te staan. Mijn fiets staat er niet. Tegen beter weten in denk ik: ” Waar heb ik mijn fiets dan neer gezet?” Ik kijk om me heen, maar diep van binnen weet ik het eigenlijk al…. Ik moet het hardop zeggen, voordat ik het pas echt geloof: “Olivia, we gaan geen boodschappen doen, onze fiets is gestolen”. Mijn fiets is niet langer meer mijn fiets. Mijn fiets is nu van een ander.

Fiets

Trouwe rakker

Wielen draaien rond

Weer of geen weer

Fiets

Mijn fiets heeft een trouwe staat van dienst. Dik tien jaar zijn we samen geweest. In weer en wind. Tijdens regen en zonneschijn. Meestal nuchter, en heel soms dronken. In den beginne mijn fiets en ik, later mijn fiets, Olivia en ik. Niets was te gek: ’s ochtends in alle vroegte, wanneer alle vogels nog sliepen. Zo vroeg dat zelfs de zon zich nog niet liet zien. ’s Avonds heel laat, wanneer het donker was, het moment dat het stil was op straat, omdat iedereen al heerlijk lag te slapen. Mijn fiets, mijn fiets stond altijd voor mij klaar. Mijn fiets niet langer meer mijn fiets. Mijn fiets is nu van een ander. 
ER