Guestblog: Traditie

Het is bijna weer zover 5 December, de dag dat Sinterklaas op Vlieland aankomt met zijn Stoomboot, bij  de school langsgaat, er pakjes avond wordt gevierd en…… Opkleden!!

Ik zit op zolder en ben bezig alle opkleed spullen op te ruimen. Tenminste dat was het plan. Maar niet alles wat wij en dan met name mijn man in de loop der jaren bij elkaar hebben verzameld heb ik weg kunnen doen. Die maskers die nog goed zijn, dat jasje met zelfgeschreven tekst en door hem omzoomd, die pruiken? Och laat dat nog maar even hier.

Terwijl ik bezig ben komen er allerlei herinneringen naar boven.

Het begon hier altijd al ergens in september dan kwamen de eerste ideeën op. Natuurlijk vertelden we elkaar nooit wie met wie ging en ja misschien gingen we ook wel raden!

In de begin jaren van ons huwelijk toen we nog op de route woonden en de kinderen klein waren hielden we open huis met familieleden/ vrienden die buiten de dorpskern woonden, nou ja ik was dan meestal thuis en mijn man ging opkleden. Ik kan de keren dat hij niet opgekleed was op 1 hand tellen.

Gaande weg kon hij zich toch niet stilhouden en wist ik hoe hij ging, maar met wie? Ook daar kwam ik vaak wel achter voordat het zover was. Of hij ging echt alleen.

1 Keer hebben we het samen gedaan. Hij was zij en zij was hij.

De kinderen mochten samen met hun vader opgekleed voordat ze zelf oud genoeg waren om op pad te gaan.

Raden ook een kunst! Een keer  herkende ik mijn eigen zus niet eens!

Hoe leuk was het als jezelf meedeed  en niet herkend werd? Al was dat vaak wel het geval!

En die keer dat man mijn niet mee kon doen na zijn liesklieroperatie en we hier  open huis hadden en er toch heel wat opkleders langskwamen?

Ineens schieten mijn gedachten een heel andere kant op: hoe kan het toch dat de vrouwen op Ameland tijdens het Sundeklazen anno 2017 nog altijd niet mee mogen doen? Hoe beleven ze dat?

Hebben de  andere Waddeneilanden  tijdens Sundrum, Klozum en Ouwe Suderklaas net zulke mooie pakken als die op Vlieland voorbij komen? Wat beelden ze in Zoutkamp uit tijdens Sinterklaas lopen? Mooi dat die traditie ook op andere plaatsen wordt gevierd.

De  dag na het opkleden  lag er overal wat  in huis! De spullen die gebruikt waren tijdens het opkleden en meer…. want vaak kwam er nog wat mee,  wat een ander niet meer ging gebruiken maar waarvan mijn man dacht: wie weet ooit….

En daarvan heb ik nu heel veel opgeruimd…..

Groet AKH

Lampje

Bij de Nederlandse student bedrijfskunde Sam van Tol, ging een paar jaar geleden, tijdens een vakantie in Zuid Afrika een lampje branden. Hij ontdekte dat als er iets is wat kinderen uit sloppenwijken echt graag willen, het wel iets om op te schrijven is.

Meer dan 250 miljoen kinderen over de hele wereld namelijk, hebben geen toegang tot schrijfmateriaal. De ontwikkelingsgelden voor onderwijs, worden door overheden en stichtingen in eerste instantie vnl.  besteed aan de bouw van scholen en voor de aanstelling van personeel, waarbij er weinig overblijft voor schoolmateriaal. Als de schaars aanwezige schriften vol raken, is er geen geld is voor nieuwe.

Samen met een groep studenten uit Litouwen heeft Sam hiervoor een oplossing bedacht. Ze hebben een herbruikbaar schrift ontwikkeld wat bestaat uit blanco of gelinieerde whiteboard pagina’s in verschillende formaten: het Correctbook, met marker en minispons, om oneindig in te kunnen schrijven. Het heilig vuur was ontstoken.

Omdat Sam een groot voorstander is van sociaal ondernemen strijdt hij met zijn prijswinnende bedrijfsopzet (Rotterdamse Startersprijs) tegen wereldwijd analfabetisme. Tien procent van de B2B en 25 procent van de B2C omzet doneert Correctbook namelijk aan het goede doel en werkt hiervoor samen met de stichtingen Kwasa en Risa, die zorgen dat kinderen in nood voorzien worden van Correctbooks en ander schoolmateriaal.

“Rijk hoef ik er niet van te worden” zegt Sam, “Impact maken is belangrijker! “

Mefrouw staat helemaal achter deze gedachte en daarom zijn de Correctbooks eveneens verkrijgbaar in onze webwinkel.

Want ze hebben ook in onze maatschappij eindeloos veel gebruiksmogelijkheden: Studenten, schrijvers of vergadertijgers kunnen er supersnel aantekeningen in maken. Kinderen kunnen er in tekenen of spelletjes doen, thuis of op reis in de auto, het vliegtuig of de trein, het is overal te gebruiken. Op kantoor een handige vervanging voor al het papierwerk.

Bovendien veeg je niks uit als je er per ongeluk met je hand overheen veegt, alle notities zijn alleen uitwisbaar met het gummetje of een droge doek. Geen kliederboel, dus!

Bovenop al het andere is Correctbook ook nog eens ontzettend milieuvriendelijk door de enorme besparing aan papier en bovendien plant de organisatie een boom terug voor elke boom die bijvoorbeeld gekapt wordt voor verpakkingsmateriaal.

Misschien te laat voor het heerlijk avondje, al wordt je bestelling nog tot en met morgenavond gratis bezorgd in Leeuwarden e.o, maar misschien een overweging voor de Kerst?

Groet SH

NB. Correctbook produceert haar producten in Europa zonder uitstoot van schadelijke stoffen en CO2.

Pietenpak

Ook al is Finn over twee maandjes negen en weet hij allang dat de goede Sint niet echt bestaat toch draait zijn fantasie op volle toeren.

Hij was uit zijn Pietenpak gegroeid en hij wilde heel graag een nieuwe maar zijn maat was in de winkels niet te krijgen.

Nu wil het toeval dat ik dit jaar naast mijn heldin Mieke (die mij als lefty heeft leren haken) nog een heldin heb namelijk Imma! Imma leert mij naaien, dit stond ook op mijn bucketlist. Na drie lesjes weet ik amper hoe de naaimachine werkt maar op één of andere manier is het me gelukt om een heus Pietenpak voor Finn in elkaar te flansen.

Ik heb een oude jurk verknipt en had nog een lap rode velours liggen, zijn lievelingskleur, ofcourse! Wat goud kleurige band is mijn redding want die verbloemt een klein beetje alle foutjes en zo lijkt het heel wat.

Wil je ook een Pietenpak of een Sinterklaas mantel maken, dan is hier een simpel patroon.

Nu alleen nog mijn stuiterende Pietje op de foto zien krijgen maar of dat gelukt is?

Heerlijk avondje,

MR

De lift

“Aardig wat bouwerij hier, of niet?” merkt de vriendelijke al wat oudere heer op. En inderdaad de geluidsoverlast van al het hak-, breek- en sloopwerk, waarmee, in ons flatgebouw sinds kort mee is begonnen, dringt zelfs tot in de lift door.

“Het moet eerst altijd slechter worden, voordat het beter wordt. “

Zegt hij wijsgerig.

Nadat we tot de conclusie zijn gekomen, dat dat op veel vlakken geldt,  wensen we elkaar een fijne dag toe.

Groet SH