Sinterklaasinkopen

Tegenwoordig kun je vanuit je luie stoel lekker online shoppen, maar die luxe hadden wij vroeger niet.

Ja, er bestonden wel postorderbedrijven, zoals Wehkamp, Neckerman en Ter Meulen, maar daar wat bestellen was nogal omslachtig, want de handgeschreven (!) bestelbon moest je eerst naar de brievenbus brengen en aldoende duurde het soms twee weken of langer voordat je de spullen in huis had.

Betalen deed je achteraf: met een nu niet meer bestaande (?)  acceptgirokaart of gespreid: met een veel te duur krediet in termijnen.

In de jaren dat ik nog op Vlieland woonde was dat voor kleding, meubels, huishoudelijke apparatuur en dergelijke nog weleens een optie, maar voor de Sinterklaasinkopen moesten we toch echt naar de wal en daar was je dan een hele dag zoet mee.

Dat soort exercities konden ook alleen maar op een dinsdag of een vrijdag plaatsvinden, want in de wintermaanden waren dat de enige dagen dat de boot drie keer voer en van een verbinding met de snelboot was in die tijd nog lang geen sprake.

Een strakke planning was dus, zeker als ik met mijn zus(s)en ging, een eerste vereiste. Met het regelen van de oppas, dat wil zeggen: met het stallen van een stuk of wat kinderen bij Pake en Beppe en de afspraken met de respectievelijke opa’s, oma’s en echtgenoten over school ( twee keer halen en brengen, want van tussenschoolse opvang had niemand ooit gehoord), eten en slapen (want we zouden pas lang na bedtijd terug zijn) kreeg het algauw de omvang van een bijna militaire operatie.

Gewapend met grote tassen, voldoende proviand en de diverse verlanglijstjes togen wij op pad en stapten dan ’s ochtends vroeg aan boord van de Oost-Vlieland. En met een volle portemonnee, want pinautomaten bestonden nog niet eens.

Meestal ging het daarna met de bus richting Leeuwarden en daar kon de pret dan echt beginnen, want de afwegingen die je nu maakt waren vroeger niet veel anders: voor elk kind moesten er ongeveer evenveel kadootjes tegen ėėn en hetzelfde bedrag naar ieders wens gevonden worden. Binnen het tijdsbestek van de paar uurtjes die we hadden voordat de laatste boot terug ging was dat soms nog een hele opgaaf.

Aldus begaven wij ons hollend van winkel naar winkel om prijzen te vergelijken en belandden dan uiteindelijk met een kopje thee bij de nu niet meer bestaande V&D. Want daar kon je alles krijgen wat je hebben wilde.

Het meeste werd dan ook aldaar aangekocht, tenzij je nog  ergens anders iets had gezien. Dan ging je op een draf terug om te kijken, waar dat eigenlijk ook weer was.

Kortom heel veel stress, lol en nu nostalgie, maar niet bepaald iets om naar terug te verlangen.

Daarom hoop ik dat de Sinterklazen van tegenwoordig hun weg zullen weten te vinden naar mefrouw’s eco-shop, om daar op hun gemak iets leuks uit te kiezen wat in het straatje van hun dierbaren past, want dat past dan weer bij deze tijd.

Veel plezier alvast

Groet SH

P.s. De clipit (clipjes gemaakt van gerecyclede doppen die in combinatie met doppen goed zijn voor uren speelplezier (zie foto)) zijn net nieuw binnen en kan je alvast pre-orderen op contact@mefrouwsecoshop.nl

#plasticfreejuly

Sinds een jaar alweer spaar ik alle plastic dopjes en doppen van potjes en potten, tubes, flessen, limonadeblikken, zuivelkartonnen, flacons en wat dies meer zij op.

Bijna maandelijks gaat er een zakvol naar de school van mijn kleinzoon, die ze weer doneert aan een inzamelingsactie voor blindengeleide- of andere hulphonden. Wat op zich al een goed doel is, terwijl en passant, door de recycling van al die verzamelde doppen; het milieu ermee gediend is.

Toch blijft er steeds een schuldgevoel aan mij knagen. Want al die zakken vol, betekenen maar één ding: plastic vrij leven is bijna niet te doen. Ik haal het zelf in huis en al heb ik er dan een mooie bestemming voor gevonden waarmee ik dat schuldgevoel af kan kopen, het feit blijft er wel.

Voor een plastic vrij leven, moet je leren omdenken. Er bestaan in veel gevallen, in ieder geval voor wegwerp plastic, voldoende milieuvriendelijke alternatieven. Soms moet je er even naar op zoek, maar ze zijn zeker te vinden. Al zou ik het voor al die dopjes nog niet weten.

Wat ik wel kan proberen is ze niet meer in een plastic broodzak te gooien, maar in een stoffen tasje of een kartonnen doos, dat scheelt ook weer, want je kunt de bakker vragen om het brood in je eigen voilebroodzak te verpakken en dan ben je weer een klein stapje verder.

Alle beetjes helpen!

Groet SH

#plasticdieet: Bewustwording

Maar goed dat ik me de hele maand lang voor ogen kon houden dat het uiteindelijk om het bewust zijn van je eigen gedrag gaat en dat zelfs het kleinste stapje naar verandering kan bijdragen tot verkleining van onze mondiale footprint, anders had ik misschien halverwege plastic-free-july wel de handdoek in de ring gegooid.
Het zat me namelijk niet altijd mee.
Noodgedwongen begon ik al een dag te laat; zijn de openingstijden van verpakkingsvrije winkels niet altijd even duidelijk aangegeven; kon ik ondanks de zelfgebakken koekjes, die van de bakker toch niet weerstaan en heb ik de voordelen van de markt te laat onderkend.
Mijn grootste wapenfeit ligt in de waarde van de dopjes en dekseltjes die tegenwoordig via de school van mijn kleinzoon naar een project tgv. blindengeleidehonden gaan.

Mijn grootste blunder ligt bij het kaaswinkeltje, wat, na er twee keer voor een dichte deur gestaan te hebben, toch weer in plastic verpakte kaas meegaf!

Ik heb soms gesmokkeld en hier en daar wat gesjoemeld, maar toch heb ik mijn restafval van een grijze vuilniszak per week, terug weten te brengen naar twee in vier weken. Best wel knap, als ik maar zou weten, waar ik nu met die ene zak vol plastic afval heen moet, die ik daarnaast nog over heb. In onze gemeente wordt dit namelijk nog niet gescheiden opgehaald. …
Mijn schaamtegevoel groeide evenredig met de inhoud van die zak overgins. Al probeerde ik nog zo goed op te letten, ongemerkt sleep je met de dagelijkse boodschappen nog heel veel overbodig plastic mee naar huis. Hoewel overbodig is misschien niet het juiste woord, onontkoombaar is een betere term, want in sommige gevallen valt er niets te kiezen en bestaat er geen alternatief voor hetgeen jij nodig denkt te hebben.

Maar gelukkig stond ik er dankzij de steun van mijn gezin niet alleen voor en is het hierna zeker niet voorbij. En gelukkig kon ik mijn ervaringen met Mirelle delen.

Al doende leert men, het gaat om het bewustwordingsproces, deze uitkomsten met elkaar delen heb ook ik als prettig ervaren en niet alleen met mijn moeder maar ook met alle andere deelnemers van de challenge.

Op het krijtbord had ik als dagelijkse reminder geschreven #plasticdieet en mijn mantra van de afgelopen tijd luidde:

“It’s not about perfection, it’s about making better choices!”

Want poeh, het streven naar perfectie moet je echt loslaten. Het bannen van plastic uit je leven lukt echt niet binnen een maand en misschien wel nooit helemaal. Een harde dobber voor een perfectionist zoals ik.
Mijn grootste blunder was toch wel toen ik (dacht ik heel slim te zijn) van die space savers had besteld. Je kent ze wel van die PLASTIC vacuüm zakken waar je bijvoorbeeld je winterdekbed in kan opbergen. Oepsie! Of toen we spontaan besloten om één keer in het jubeljaar naar de grote gele M te gaan omdat mijn beide kinderen waren geslaagd. Ik had totaal niet stilgestaan bij de grote verspilling die daar aan de orde van de dag is. De medewerker keek dan ook heel erg niet begrijpend toen Finn de ongebruikte rietjes weer terug bracht.

Ook ik heb deze maand mijn plastic afval voor de helft weten te verminderen. Terwijl ik toch echt al wat langer bezig ben met het bewustwordingsproces.
Desalniettemin, overwinningen moet je vieren en dit is een greep uit de mijne:

⁃ Sinds een paar maanden ben ik overgestapt op de menstruatiecup, dit was echt iets wat buiten mijn comfortzone lag maar waarvan ik nu wens dat ik eerder de vele voordelen wist. Te veel om op te noemen voor deze blog maar op gebied van zero waste scheelt het je ongeveer 30 tampons per maand. Dat zijn er 360 per jaar en voor de levensduur van een cup maar liefst 3600 (inclusief verpakkingsmateriaal)!
⁃ Ook ben ik overgestapt op bulk verpakking voor bijvoorbeeld afwasmiddel en handzeep.
⁃ De plastic ketchup fles was ongezien mijn leven binnen geslopen en is nu weer keurig vervangen door een glazen variant.
⁃ Mijn lief heeft een RVS waterfles gekregen. Maar voor wie het stomlijstje niet heeft gelezen hij sjoemelt nog steeds stiekum met plastic waterflesjes. Hmmm hier ligt nog steeds een uitdaging.
⁃ Boterhamzakken spaar ik nu al twee jaar op voor mijn moeder, zodat zij ze als hondenpoepzakjes kan gebruiken voor de hond.
⁃ Doppen spaar ik voor de geleidehonden.
⁃ Elke enquete die ik in mijn mail krijg vul ik keurig netjes in en geef ze de tip om bewuster om te gaan met plasticverpakkingen, bijvoorbeeld zoals laatst bij de apotheek want daar gaat enorm veel verpakkingsmateriaal om. En heel soms krijg je dan spontane reacties terug.
⁃ En last but not least bij de aanschaffen van nieuwe apparaten natuurlijk letten op het energielabel en dergelijke. Nu was mijn stofzuiger toe aan vervanging en heb ik gekozen voor een zakloze versie.

Mijn grootste vijand is mijn eigen energie waardoor ik me vaak toch weer laat verleiden door gemak. Daar balans in vinden is mijn speerpunt voor de toekomst!



Wij zijn heel erg benieuwd naar jullie bewustwordingsproces?

Liefs SH & MR

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Bij voorbaat heel veel dank hiervoor! —