Quote of the Friday: Floortje Dessing

image“You turn the earth.”

-Floortje Dessing-

Gisteren heeft het programma Floortje naar het einde van de wereld de Gouden Televizierring gewonnen. En terecht! Wat een fantastisch programma met prachtige verre oorden met bijzondere mensen met allemaal hun eigen verhaal. Gelukszoekers, heerlijk.

Al sinds jaar en dag ben ik Floortje-fan, haar reisprogramma’s zijn altijd boeiend en daardoor wil ik nog meer van de wereld zien. Eigenlijk ben ik enorm jaloers op haar, vroeger had ik het er vaak met mijn moeder over: Floortje heeft de meest fantastische baan op aarde, voor je werk zoveel prachtige of bijzondere plekken op aarde bewonderen en ze mag ook nog eens vet gave kick-ass dingen doen. Wat zou ik graag met haar ruilen.

Floortje naar het einde van de wereld is echt het kroonjuweel van haar reisprogramma’s! Absoluut de terechte winnaar!

Floortje gefeliciteerd!

Het programma Floortje naar t einde van de wereld nog niet gezien?

Shame on you, ga gauw kijken.

http://www.uitzendinggemist.net/programmas/6179-Floortje_Naar_Het_Einde_Van_De_Wereld.html

Goed weekend.

FR

About books and reading: on the go

Het nieuwe kookboek van Rens Kroes “on the go” is in juni dit jaar verschenen. Ik wilde al een tijdje heel graag een boek van Rens. Ik vond ze, zelfs tweedehands nogal prijzig dus het was er nog steeds niet van gekomen maar dit boek had een schappelijke prijs en de titel sprak me erg aan.

Toen het boek op de mat viel was ik eerst lichtelijk teleurgesteld want de prijs zat hem waarschijnlijk in het kleine formaat en dat het boekje geen hardcover was. De recepten waren anders dan de titel deed vermoeden, ik verwachtte namelijk snelle recepten, voor mensen met druk leven. Eerlijk is eerlijk dit staat wel duidelijk op de flap vermeld, dat het een boek is met een verzameling meeneemgerechten. Gelukkig verdween mijn teleurstelling als sneeuw voor de zon toen ik het boekje (nog geen 300 gram en door zijn formaat ligt het lekker in de hand) goed doornam.

De 49 recepten zijn stuk voor stuk nieuw, origineel en inspirerend. Diezelfde avond hebben Finn en ik met zijn tweetjes carrot-pancakes gegeten, de rest at niet mee want die waren “on the go”. De bloemkoolbroodjes en de mini-frittatas met boerenkool (!! voor mijn lief) staan hoog op mijn to-bake-lijstje. 

Naast de recepten is de opbouw van het boekje ook duidelijk en overzichtelijk. Hoe richt je eigenlijk je power kitchen in? Ook staat er bijvoorbeeld bij elk gerecht hoeveel tijd het kost om te bereiden, de houdbaarheid en een time schedule met advies wanneer je de het ’t beste kunt bereiden. Last minute, day before of het nieuwste in foodie-land; sunday prepping. Één van de leuke vele quotes uit het boekje luidt dan ook:

“A sunday well-spent brings a week of content”

Maar dat is nog niet alles! De foto’s zijn prachtig, dat is een genen-kwestie denk ik. De liefde voor het koken is ook een genen kwestie want die is door haar “Pake & Beppe ” maar vooral haar “Mem” met de paplepel ingegoten en druipt van elke pagina. Ook vind je veel andere handige tips en ik vond voor mij hele waardevolle informatie die ik echt nog niet wist en waar ik vanaf heden wel dankbaar gebruik van maak namelijk dat, ghee van grasboter geschikt is voor mensen met een koemelk allergie en/of lactose intolerantie! Ghee is een geklaarde boter en een potje in de winkel is erg prijzig. Hier een leuk filmpje die laat zien hoe eenvoudig het is om ghee zelf te maken. 

Yummy sunday,

Liefs MR 

Wil je ook dit boek hebben? Bestellen kan bijvoorbeeld via bol.com voor €14,95. 

ISBN10 9000352568

ISBN13 9789000352562

Uitgeverij Unieboek Het Spectrum bv. Houten-Antwerpen

Meer informatie over bijvoorbeeld de signeersessie: on the go tour vind je op Rens haar eigen platform.

Gouden moment: dagen van de week

“It takes a village to raise a child”
-African proverb-

De dagen van de week, veel mensen om Finn heen hebben er reeds beproefde technieken op los gelaten om het bij hem te laten beklijven. 

Het resultaat tot nog toe is, dat hij prima het rijtje op kan noemen. Als het woensdag is hij perfect weet, dat het morgen donderdag is en overmorgen vrijdag en gisteren dinsdag. Het zondag zakgeld-dag is en dinsdag logo-dag maar als je hem ‘ s morgens vraagt wat voor dag het is, heeft hij absoluut geen idee.

We hebben sinds kort een nieuwe logopediste, zij wilde helpen om Finn tijdsbesef bij te brengen. Graag!

We kregen wederom een blaadje mee om in te vullen op welke dag hij wat deed. Natuurlijk hebben we deze braaf samen ingevuld, vrijdag is het judo-dag en maandag speel-dag maar ik wist dat het ook deze keer niet het gewenste effect ging hebben. Ik legde me neer bij de woorden van de orthopedagoog-generalist. “Is het erg en heeft hij er last van”? Nee en nog niet…

Tot afgelopen dinsdag! 

Finn kwam het kantoortje uit rennen van de logo “Mam, ogen dicht. Ik heb een verrassing”. Schuifelend loop ik met gesloten ogen aan zijn hand het kantoortje binnen. Als ik mijn ogen open doe, zie ik een papiertje met tekeningen bij de dagen van de week en een super trots jongetje die me uitlegt wat alles betekent.  

De logopediste had er nog eens over nagedacht en was tot de conclusie gekomen dat het vanuit hem moest komen. Dus Finn mocht bedenken welke associatie hij had bij de dagen van de week. Naast de bekende maan, zon en donder zag ik zaadjes, een hond en een ding.

Thuis gekomen hebben we de tekening op het prikbord geprikt.

Voor de rest van de week heeft Finn mij met glunderende ogen verteld wat voor dag het is!

“It takes a village to raise a child”
-African proverb-

Fijne ding-dag

MR 

Quote of the Friday: Seniorenmoment

image“Één haar op het hoofd is beter dan twee op de borstel.”
– onbekend –

Met het opruimen van het magazijn vond ik een leuk boekje. Oeps, een seniorenmoment. Toen ik bij deze quote kwam, moest ik meteen aan mijn Pake denken, want deze geldt totaal niet voor hem. Zolang ik leef heeft hij al een kale kop, met een paar haren erop, maar met een mooie krans.

Als klein meisje wilde ik al kapstertje spelen. Dan zat ik op de eettafel, met mijn korte pootjes bungelend over de rand en hij op de stoel, dan moest hij een theedoek om als kapkleed en dan had ik alle borstels en kammen die er waren en een soort aftershave netjes uitgestald naast mij op de tafel. En dan speelde ik kapstertje, altijd bleef Pake rustig zitten, totdat ik er weer genoeg van had. Voor mijn gevoel kon ik uren borstelen en net alsof knippen, die paar haren meer of minder, het maakte hem niets uit. De finishing touch was altijd met de aftershave-roller, dat vond ik altijd mooi werk, met dat ding over die hele kale kop heen rollen, hartstikke veel natuurlijk en stinken! Maar ach zolang Pake z’n grapjes maar kon maken en dat we met z’n tweetjes gewoon plezier hadden, daar ging het om. Good memories…

En het mooie is, dat ik nu al 15 jaar Pake’s haar in het echt mag knippen.

Waarschijnlijk ben hij de grondlegger geweest, dat ik de kappersopleiding heb gedaan.
Dus Pake: bedankt!

FR