About books and reading: Lucky Stiff

Sommige schrijvers hebben een morbide soort humor en sommige mensen, die je kent, hebben een bijzondere wens. 

Zo wil mijn middelste dochter na haar dood in een bos gegooid worden, om dan later als onderzoeksmateriaal gebruikt te kunnen worden door forensische patholoog anatomen. Heel prijzenswaardig alleen heb je daar zelf eigenlijk niet zoveel aan, hooguit de voorpret.

Maar Lisa Gardner, thrillerauteur van vele bestsellers, oa. de D.D. Warren serie, biedt daar een oplossing voor: via de jaarlijkse “Kill a Friend, Maim a Mate-actie” op haar site, http://www.lisagardner.com, kun je iemand; hetzij je baas, je echtgenoot of jezelf, nomineren om als slachtoffer te fungeren in haar volgende boek. Degene die wordt uitgekozen als het gelukkige lijk, ontvangt een gesigneerd exemplaar van dat boek, evenals degene die hem of haar heeft genomineerd.

In de geweldige detectiveroman “Doodverklaard” (punt 3. van de Verbeelding Bookchallenge 2016) , was Inge Lovell de uitverkorene, hoewel ze in het verhaal eigenlijk maar bijzaak is. Van je vrienden moet je het maar hebben….

De zoektocht naar literaire onsterfelijkheid voor dit jaar is nog gaande. Tot 31 juli kun je niet alleen als inwoner van de VS, maar ook internationaal nog iemand opgeven voor een “fictional homicide” en daarmee diegene bewijzen hoeveel je om haar geeft. Ik stel voor om met zoveel mogelijk mensen Foka Rouw als kandidaat te noemen. Hoe vaker een naam valt, hoe meer kans je maakt, uiteraard. Leuk verjaardagscadeau en je hebt er levenslang plezier van !

Groet SH

Oorspronkelijke titel: Hide

Bantam Books, New York, 2012

Vertaling Sarina Ruiter-Bouwhuis

Copyright Nederlands taalgebied: The House of Books
ISBN 978 90 443 3684 9

Advertenties

8 gedachtes over “About books and reading: Lucky Stiff

  1. gek toch dat de whodunnit , in boek en filmvorm, ons al decennialang boeit met moord en doodslag, meestal op een elegante manier, maar toch… Toen mijn vriendin W. voor het eerst ging logeren bij vrienden in Cornwall was ze eigenlijk verbaasd dat er in die drie weken nergens een lijk was te bekennen, bij een beetje boswandeling verwacht je toch dat onder die hoop takken, waar de wind een sjaaltje naartoe heeft gewaaid, een dooie ligt. en dat papiertje onder die bank aan de rivier moet je lezen, anders mis je de clou.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s