Van nieuwe posts op Mefrouw krijg ik altijd eerst via Gmail een bericht binnen en hoewel ik die tegenwoordig redelijk snel verwijder, bleek mijn map “Sociaal” nog overvol te zitten met oude mails. Wat helemaal niet nodig is, want teruglezen kan ook op de site zelf. 

Dus vandaag de stoute schoenen maar aangetrokken en een begin gemaakt met het opschonen van die map.
Maar, ja ik blijk ook dit niet rücksichtslos te kunnen doen. Geen enkele mail gaat ongelezen de Prullenbak in.
En wat blijkt er dan in de bijna twee jaar tijd dat Mefrouw nu bestaat, veel voorbij gekomen te zijn. Te veel om op te noemen natuurlijk. Maar een kleine greep moet kunnen.
De Zero plastic week, nieuwe verliefdheden, de verkapte “lijstjesdiscussie”, Infinity, verjaarsfeestjes, vakanties, recepten, ontspullen en opruimen, de DIY’s, kleuterpraat, Taalvoutjes, verdriet en Go Team!

Sommige blogs van alle drie mijn dochters staan me nog heel helder voor de geest, andere doen me opnieuw glimlachen of ontroeren me nog steeds, maar een ding doet deze exercitie mij vooral beseffen en dat is de rijkdom die ik heb.
Dat je kinderen je zo’n intieme kijk op hun leven, ontwikkeling en ideeën schenken is een groot goed, dat ze het ook met de rest van de wereld willen delen getuigt van een ruim hart en door het op deze manier vast te leggen is er een waardevol document ontstaan, waar later hun eigen kinderen ook weer veel plezier aan kunnen beleven.

Ik ben rijk gezegend met deze geweldige vrouwen in mijn leven en die schoenen staan voorlopig weer in de kast! 😉

Groet SH