About books and reading: Altijd Dezelfde Dans

mefrouw2 reacties

  

Het probleem is, als je veel leest en maar weinig revieuws geeft, dat het vaak moeilijk kiezen is over welk boek je dat dan zult doen. Of omgekeerd is het geen probleem: je kunt altijd op een of ander boek terug vallen, als je even geen inspiratie hebt.Maar met de serie ” Literaire Juweeltjes” van Uitgeverij B for Books uit Maartensdijk, ben je daar gelijk vanaf.

Ik kende het hele fenomeen niet, terwijl de serie toch al meer dan tien jaar bestaat. Maar ik heb een goed excuus; ten tijde van de introductie zat ik midden in mijn revalidatie proces. De boekjes vallen ook niet echt op. (10 bij 15). In een boekenschap zou je ze niet onmiddellijk zien staan. Totdat je beter weet en er naar gaat zoeken.

Want wat is hetzelfde voorwoord altijd weer mooi, wat zijn de covers mooi, wat zijn de foto’s van de auteurs op de achterkant goed getroffen. En de inhoud van de korte verhalen blijkt van een zelfde blijvende kwaliteit, ongeacht de schrijver.

Ik ben degene die ze me aanraadde, dan ook eeuwig dankbaar. Ze gaf me er gelijk vier mee, want je hebt ze zoals ze zelf zei, zo uit; het kost je maar een uurtje en soms, als je zou willen en kunnen en de tijd zou hebben, een kwartiertje. En dan in z’n geheel een uur. Wat een toevoeging aan je literaire kennis. Als je ze allemaal zou kunnen lezen, zou je van bijna alle schrijvers van je moerstaal wel wat gelezen hebben.

Tien jaar aan gemiste kansen voor mij, maar ook nog heel wat om naar uit te kijken, want ze komen nu op de markt van tweedehands boeken, ze duiken her en der op en doen daarom mee, om de titels even te lenen: aan ” Altijd dezelfde dans” alla Kristien Hemmerechts wat lezen betreft of juist aan de kringloop van het leven alla Middas Dekkers in ” Zo goed als nieuw”.

Ik geef hier geen ISBN nummers van deze boekjes (kijk daarvoor maar op de site van de uitgever), maar ik kan iedereen, die van lezen houdt, aanraden om op de komende vrijmarkt eens goed om zich heen te kijken: ze zijn maar klein, maar ze zullen er vast wel zijn, voor nop.

En allen, die het lezen in deze zin nog moeten leren, zou ik aan willen raden, om er een in de boekwinkel te gaan kopen, want je ziel bloeit er van op. Ze liggen niet meer exclusief bij Bruna.

Ik ben er eentje nog aan het lezen en heb nog een andere in het verschiet. Want, ja behalve die, zijn er vanzelfsprekend nog andere boeken, die je niet zomaar opzij kunt leggen. En soms moet je kunnen doseren. 

Overal in je leven kun je een juweeltje aantreffen, juist daar waar je er niet op verdacht bent.

Groet SH

Tip: tweedehands niet meer waard dan tussen de €0,20 /€0,50 , omdat ze oorspronkelijk maar €1,50 kostten.

Paashaas prep & struisvogelpolitiek

mefrouw1 reactie

  

“Mirel!! Ik kan straks ook wel vast een uurtje langskomen met wat kookboeken en een kopje thee?”, deze app stuur ik naar mijn zus. Zij viert, sinds een aantal jaar, haar verjaardag eerste paasdag. In mijn optiek sinds dit jaar een echte traditie, want dit jaar valt haar verjaardag niet eens in het paasweekend en toch vieren we het nu. Ze pakt elk jaar groots uit: er worden eieren verstopt en gezocht, de paasbrunch is tot in de puntjes aan toe voorbereid en dat is toch elk jaar weer een groot feest. Geen wonder dat de hele familie elk jaar opdraaft. Is er lekker eten? Dan kun je op ons rekenen. 

Dit jaar is de paasbrunch een uitdaging en dat begint bij de allergieën en intoleranties van mijzelf en mijn lieve neefje Finn. We delen sommige allergieën en we hebben beide een histamine intolerantie. Niet zo moeilijk zou je denken. Ware het niet dat een histamine intolerantie vrij lastig is en dat diverse onderzoeken elkaar tegen spreken. Mirelle en ik steken soms beide onze kop in het zand. Zo negeren we beide het feit dat vele soorten kruiden niet aan te raden zijn, maar koken zonder kruiden is geen lolletje. Dus: kop in het zand en negeren maar. Koken met kruiden it is. Tomaten? Ik struisvogel er een eind op los. We komen op het idee om heerlijke, gevulde pannenkoeken te maken, voor het gemak speelt Mirelle de struisvogel wat betreft het eiwit. Wanneer ze haar hoofd, vol zand, weer boven de grond laat zien begin ik over de smoothies. “Lekker met banaan en blauwe bes”‘ Mirelle probeert me aan te kijken, maar mijn hoofd heb ik alweer in het zand gestoken. Bananen is een no go. 

Volgens de Dikke van Dale: 
struis·vo·gel·po·li·tiek (de; v)
1 handelwijze waarbij je opzettelijk de ogen sluit voor gevaren

Gelukkig eindigen we met een hoop heerlijke recepten. Zonder banaan,  zonder ei en met gele tomaten. Deze mogen wel. Ondanks dat we een sterk staaltje struisvogelpolitiek hebben laten zien is de gehele brunch allergie en histamine vrij. De regering zou een voorbeeld aan ons kunnen nemen. 

ER

Twee nichten

mefrouw6 reacties

  

Mijn nicht en ik, ik en mijn nichtje. Vroeger zei ik altijd: zij is groter, maar ik ben ouder. Zelfde bouwjaar, vier handen op één buik, altijd lachen, gieren en…. Kattenkwaad. Elkaar uitdagen om dingen te zeggen en elkaar dingen laten doen wat eigenlijk net niet kan. Altijd dat randje opzoeken en er net overheen gaan. Soms kijken we elkaar aan en dan weet je, oh oh oh dat kan echt niet, maar dan liggen we alweer in een deuk. Toen we klein waren hadden we bedacht, dat als we dood zijn, samen begraven moeten worden en op het grafsteen moest staan: “Hier liggen twee nichten.”

De raarste streken haalden we als kinderen al uit. Gingen we met een gespikkeld gesminckt gezicht de bank overvallen of met oude badpakken (van mijn zus) over onze kleren op blote voeten in de winter het dorp in. Of achterop de fiets staan en over mensen hun hoofd aaien en mijn nicht hard fietsen. Of veel peper in de cola van ons kleine neefje doen. Sommige acties waren niet altijd even geslaagd, het neefje moest achter de bar in het restaurant overgeven.
De laatste jaren gaan we wedding crashen, bij verre familieleden, waar WIJ geen uitnodiging voor hebben, maar onze moeders wel, gaan we gewoon mee.
Elkaar uitdagen, dat doen we nog steeds. Tegenwoordig hebben we er een naam voor: foute familie. Afgeleid van het tv-programma foute vrienden. Gisteren zijn we uiteten geweest met haar zoon bij een groot wokpaleis. Bij aankomst moest ik mijn eerste opdracht al doen. Dus dat doe ik dan….

“Heeft u gereserveerd?” Vraagt de jongedame achter de balie. “Nee, maar wat heb ik een honger, ik lust wel een Chinees!”

FR