Happy weekend!
ER
#verrasmettexmex: Mexicaanse Kibbeling Taco’s
Fish on a Tuesday, staat er op de verpakking van de Santa Maria Fish Taco kruiden. Ik moet toch al altijd even denken welke dag dat nou precies is, dinsdag of donderdag? Maar tegenwoordig is donderdag bij ons visdag omdat dochter lief geen vis lust en zij op donderdag gaat trainen voor haar dansgroep. Kunnen wij mooi vis eten!
Ingrediënten:
– 400 gram kabeljauwfilet
– 150 gram havermout
– 100 gram (haver)meel
– 2 eieren
– peper en zout
– olijfolie en een eetlepel boter (of ghee)
Werkwijze:
– Bereid de taco’s volgens de verpakking
– snijd de kabeljauwfilet in de gewenste grote
– gebruik 3 aparte schaaltjes of diepe borden
– in schaal 1 gaat het meel
– in schaal 2 kluts je de eieren
– in schaal 3 mix je de havermout met de fish taco kruiden en een snuf peper en zout naar smaak
– paneer nu de kabeljauwfilet. Haal een stukje eerst om en om door schaal 1 met het meel en klop het overtollige meel er voorzichtig af. Dan haal je het stukje door schaal 2 met de eieren en als laatste door schaal 3 met het havermoutmengsel. Herhaal dit met alle stukjes
– verhit nu de olijfolie met de boter in de pan en bak de stukjes aan beide kanten knapperig bruin
Ik serveerde de taco’s met een knapperige Mexicaanse salade van; 200 gram rode kool, 200 gram julienne gesneden worteltjes en een potje mais. Als dressing gebruikte ik het sap van een limoen, drie eetlepels olijfolie, een eetlepel (soja)yoghurt, koridander en agavesiroop naar smaak.
Yummy!
MR
De lift
“Ik moet weer naar de kelder!” zegt mijn buurvrouw, terwijl ze met een op een mes lijkend stuk metaal vervaarlijk heen en weer zwaait.
Wanneer ik het goed beschouw, blijkt het een boor te zijn. En als ik vraag wat ze ermee gaat doen, volgt er een plausibele verklaring, die het bedreigende karakter van de situatie teniet doet.
Gelukkig maar, dat niet alles is, wat het lijkt te zijn.
Groet SH
Ideaalbeeld
Het onweer was er ineens. Zonder waarschuwing vooraf begon het te donderen en te plenzen. Zo loom als ik vlak daarvoor op het zonnebed lag, zo haastig zocht ik vervolgens een onderkomen. Net als de andere saunabezoekers. Boeken, tijdschriften, handdoeken en slippers werden bijeen gegrist en op een drafje ging iedereen naar binnen.
Behalve zij. Daarom viel ze me op. Ze bewoog anders. Op geleide van de onthaasting van de ouderdom. Te midden van het losgebarsten tumult stond ze gebukt over het zonnebed haar spullen te vergaren. Gestaag en doelbewust. Haar gerekte borsten reikten tot aan haar rimpelige knieën. Haar uitstraling, zonder spoor van gene of verbloeming, reikte nog verder, want ik verkeerde in een onvergetelijk moment van diepe bewondering voor haar vrouw-zijn. ‘Daar wil ik ook naar toe, naar die staat van zijn’, dacht ik toen.
En dat is nu meer dan 10 jaar geleden. Het voorleven van vrouw-zijn, zoals deze vrouw dat deed, lijkt van steeds groter belang in onze zogenoemde welvaartsmaatschappij. Een maatschappij waarin het grote geld ons voorspiegelt wat wij vrouwen allemaal nodig zouden hebben. Fillers, borstimplantaten, schaamlipcorrecties, haarverf, anti-aging cremes enz. Een ideaalbeeld. Met als doel vrouwen aan te moedigen de strijd tegen de ouderdom aan te gaan.
Gelukkig blijft er altijd keus. Tussen uiterlijk kapitaal en de rijkdom van innerlijke vrede bijvoorbeeld.
Wie pakt de winst?
GH
NB Medisch noodzakelijke ingrepen staan wat mij betreft los van deze beschouwing
Quote: To bake
Mefrouw bestond deze maand drie jaar en wat heeft het ons veel gebracht!
Het begon als een spontaan “goed idee” en is in die drie jaar tijd een geankerd onderdeel van ons leven. Ook zijn we allang niet meer met zijn drietjes, nee ook onze moeder, begonnen als guestbloggers met als vast item “raising mefrouw” is toegetreden tot de redactie. En nu zijn zelfs haar zussen (onze tantes) AKH en GH vaste guestbloggers en blijven we “three sisters inspired”.
Maar na drie jaar dagelijks bloggen hebben we besloten het wat langzamer aan te doen. Het zogenaamde, slow bloggen.
Gisteren stonden we met mefrouw’s eco-shop op de lentemarkt in Oude Haske, georganiseerd voor het goede doel: Bake for life.
Wat een geslaagde dag was dat maar na afloop was ik wel helemaal gesloopt en toen was daar opeens het heerlijke gevoel van slow bloggen (alhoewel het toch een beetje voelde als spijbelen).
De quote die we gisteren heel toepasselijk bij het thema van de markt in een correctbook hadden geschreven en welke werd gekocht (inclusief quote!) door een mevrouw, wiens man bakker was:
“Life is what you bake of it”
En zo is het!!
Liefs MR
mefrouw 