Een tweet van @barackobama

  
Deze week een tweet van @BarackObama

Today is a big step in our march toward equality. Gay and lesbian couples now have the right to marry, just like anyone else. #LoveWins

 Niet veel later kleurt heel het world wide web alle kleuren van de regenboog. Zelfs half Leeuwarden loopt met een een regenboog kapsel.

Later in de week is er een schitterende bruiloft van goede vrienden. Het zet me aan het denken.

Ik geloof niet in het instituut huwelijk. 

Ben ik misschien dan niet romantisch genoeg, heb ik te veel gezien of ben ik gewoon realistisch? 

Ik houd van mijn lief bij hem voel ik me veilig. Hij is de vader van mijn kinderen. Hij kent mijn verleden en hij zal altijd onderdeel zijn van mijn toekomst. We laten elkaar vrij om te groeien. Ik wil bij hem zijn en ben dankbaar voor zijn liefde. Hij zit in mijn hart daar doet geen ja-woord, handtekening of wet iets aan, dat is tot aan mijn dood. Als je echt van iemand houdt dan is dat nu eenmaal zo, je sluit iemand in je hart en volgens mij gaat dat nooit helemaal voorbij. 

Omstandigheden veranderen, soms heb je dat niet in de hand en je weet pas hoe je daar op reageert als je ervoor staat. Dus in mijn optiek kun je niet beloven getrouw alle plichten te zullen vervullen, die door de wet aan de huwelijkse staat zijn verbonden. 

Ik zit wel als eerste te huilen hoor, als twee mensen elkaar het ja-woord geven. Prachtig, die heimelijke blikken en mooie woorden voor elkaar en dat ze al die liefde willen bezegelen met een ring.

Maar ja, ik draag ook al geen sieraden. Ik droom niet van kinds af aan over een witte jurk en ik houd er niet van om in het middelpunt te staan, laat staan van die verplichte foto momenten. Het enige wat ik jammer vind is dat ik niet dezelfde achternaam draag als de rest van mijn gezin. Maar aan de andere kant ben ik ook trots op mijn eigen achternaam.

En die mooie woorden? Als we gaan slapen zegt mijn lief, de avond na die bruiloft: “jij bent mijn soulmate”. We kijken elkaar aan en ik kus hem. We vallen, naast elkaar in slaap. Voor mij is dat genoeg.

Today is a big step in our march toward equality. Gay and lesbian couples now have the right to marry, just like anyone else. #LoveWins  

Ik geloof niet in het huwelijk maar ik geloof wel in gelijke rechten voor iedereen en een daarom hulde voor Obama met zijn mars voor gelijkheid! 

MR

Webshop: BONJOUR, DEUX BAGUETTE S’IL VOUS PLAÎT?

Vakantie in Frankrijk is onlosmakelijk verbonden met stokbrood. Heerlijk met wat voor beleg dan ook of gewoon zo, verse stukken afbreken.
’s Morgens vanuit je tentje naar de boulangerie slenteren waar je dan in een enorme rij staat te wachten tot dat je eindelijk aan de beurt bent en dan in je beste Frans kan vragen; “BONJOUR, DEUX BAGUETTE S’IL VOUS PLAÎT?”
Vaak krijg je dan een te klein vloeipapiertje om de broden. Niet echt heel handig en waar laat je die tweede die je gekocht hebt voor de lunch?
Ooit zag ik iemand die speciaal een stokbroodtas had. Super handig leek me dat en ze hing dan ook nog de zak zo in de tent op, vrij van alle wriemelbeestjes. Jaren ben ik op zoek geweest naar zo’n tas maar helaas, ik denk niet dat het iets Frans is.
Dus nu zijn Fook en ik samen aan de slag gegaan en we hebben een serie mefrouw stokbroodtassen gemaakt en natuurlijk ook eentje voor mezelf!


Lijkt je dit een musthave deze vakantie? Dan kan je contact met ons opnemen via het contactformulier.
FR & MR

Een eigen label


Zoals vaker beschreven zit het in onze genen. Ideeën altijd maar ideeën. De drang om te creëeren. Foka en ik hebben het altijd gekscherend over, onze knutselclub. Hoe vaak we wel niet roepen “oh dit is zo’n leuk idee, dit moeten we eigenlijk verkopen!?

Nu met mefrouw, willen we graag sommige, made by hand ideeën in de markt brengen.

Hebben we dan ook een eigen label nodig? Vraagt Eveline in de mefrouw-app. Ja! Dat is wel heel leuk!! Maar ook best prijzig… Daarom gingen we op zoek naar alternatieven en hebben we deze DIY gevonden om je eigen label te maken.

Benodigdheden:


– Logo

– Computer

– Printer

– Transferpapier

– Lapje stof

– Strijkbout en plank

– Bakpapier

– Schaar

Werkbeschrijving:


– probeer je logo er zo vaak mogelijk in een bestand te zetten ter grote van je transferpapier.
– print het bestand uit op transferpapier. Laat de inkt drogen!
– strijk je lapje stof zorgvuldig.
– knip het logo met een lichte marge uit. Strijk het logo met de geprinte kant op de stof met een draaiende beweging.
– Verwijder voorzichtig het papier.
– fixeer het logo door middel van het logo met bakpapier nogmaals te strijken.
– knip nu het label netjes uit en door het plastic laagje raffelt het niet
– was het label binnenste buiten en geen bleek gebruiken.

Ideeën, ideeën kom maar op!

MR

I ❤️ PAPA

image

De laatste vaderdag, nou ja semi-vaderdag samen met mijn vader zal ik nooit vergeten. De donderdagen had ik vrij gemaakt om om bij Papa te zijn in het Zonnehuis, waar hij lag omdat hij locked in was. Vaderdag is natuurlijk op zondag maar aangezien we vaderdag in het verleden ook nooit vierden, bedacht ik dat hij het vast niet erg zou vinden.

Toch wilde ik het moment niet voorbij laten gaan en ik zou hem de kaart geven die ik al veel eerder had gekocht. Werkelijk zijn hele kamer was behangen met kaarten, de meeste kwamen natuurlijk van Vlieland en wonder boven wonder waren er niet zoveel dubbele. Post was wel altijd al een emotioneel moment. Begrijpelijk.
Op deze kaart stond met grote vette letters: I ❤️ PAPA en op de achterkant hand geschreven; liefs Mirelle.

Toen ik de kaart voor hem hield zodat hij het kon lezen wat er op stond. Gingen alle alarmbellen af die ze op hem hadden aangesloten en kwam elke zuster met een noodgang aangerend die aan het werk was. De hele kamer stond vol. Ze konden niks ontdekken dus vroegen ze aan mij wat er aan de hand was.

“UH, ik denk dat mijn vader mij wil laten weten dat hij ook van mij houdt?” Zei ik met een rood hoofd.

De kaart staat nu bij mij op de schoorsteenmantel, die schoorsteenmantel die hij voor mij heeft gemaakt. Toen wij ons huis kochten zat er een gigantische openhaard in die een kwart van de kamer in beslag nam. Ik wilde graag een houtkachel of een kleinere haard. Hij had er nog wel eentje liggen. Zo gezegd zo gedaan en hij bouwde een prachtige haard met een bescheiden schoorsteenmantel. Later kwam ik er achter dat hij die kachel bij zichzelf uit de muur had gesloopt. Dat kwam later wel weer.

Zo was hij! Hij gaf zijn laatste stuiver weg, ook al kon hij hem net zo hard zelf gebruiken. Misschien was hij niet die traditionele vader die vaderdag vierde en ook al zeiden we het niet vaak tegen elkaar. We wisten wel dat we zoveel van elkaar hielden dat daar de alarm bellen van gingen rinkelen.

MR

Een traanzaal voor verdriet 

In de traanzaal van je eigen luchtkasteel mag je huilen zonder dat je getroost wordt of huilen omdat het soms gewoon heel lekker is om te huilen. 

In de traanzaal staan de meest prachtige potjes. Allemaal verschillende vormen, kleuren en maten gevuld met tranen. Op die potjes prijken zelfgemaakte etiketjes waarop geschreven staat waarvoor die tranen zijn. Deze week heb ik veel tijd doorgebracht in de traanzaal en sommige potjes bijgevuld;

✔️Het potje voor mijn rug, dat ook deze 1 na laatste behandeling niet genoeg aanslaat.

✔️Het potje voor mijn vijfde kindje, mijn derde kindje in het sterrenrijk. Vandaag vier jaar geleden.

✔️ Het potje voor Finn omdat zijn juffen hem niet zien en zijn veilige wereldje hierdoor zal veranderen.

✔️ Het potje voor Papa, het is bijna vaderdag en ook al was hij geen traditionele vader en vierden we dit nooit. Onbewust wordt je toch weer extra met het gemis geconfronteerd.

Het is zo fijn om een traanzaal te hebben en ik kan vanuit de traanzaal direct doorlopen naar de grote gelukskamer en de bloeiende wenstuin met een enorme dankbaarheidsboom! 

MR

(Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel is geschreven door Barbara Tammes  ISBN 9021549417)