Back to school

Het afgelopen schooljaar was ik, dankzij een sabbatical van mijn zoon,  voor het eerst in 37 jaar gevrijwaard van het strakke regime van schoolvakanties, sportdagen, ouderavonden, tienminutengesprekken, schoolreizen, tentamens, examens enz. Nu hij zich voor een nieuwe studie heeft ingeschreven, gaan we letterlijk terug naar school, al zal mijn rol daarin een stuk bescheidener zijn dan vroeger.

Ik stel me zo voor dat ik nog steeds wel zijn sportkleding uit zijn in de hoek gesmeten sporttas zal moeten vissen, om die in de was te doen en dat míjn wekkertje ook nog wel op tijd af zal gaan, om hém op tijd in beweging te krijgen.

Ook sta ik vast, net als al die duizenden andere ouders, maandag ook weer te bedenken wat er in zijn Brown Paper Bag (herbruikbare lunch-zak) moet en vul ik zijn Klean Kanteen (Sportdrinkfles) onder de kraan, want die keuze was dankzij mefrouw’s ecoshop gelukkig niet zo moeilijk.

Er is een ruim aanbod aan duurzame lunchverpakkingen en drinkflessen voor iedere scholier of student, die zijn eigen boterhammen mee naar school neemt, want je wilt ze natuurlijk niet opschepen met een dagelijkse hoeveelheid restafval. En als ze bijvoorbeeld niet met pakken papier in hun tas willen lopen slepen is een Correctbook (whiteboard schrift) reuze handig!

Voor de rest zal hij het zelf moeten uitzoeken en doen.

Er zal van hem een veel grotere zelfstandigheid verreist  worden dan voorheen.

Maar dat is ook iets wat je van een HBO student mag verwachten, toch?

Ik heb er alle vertrouwen in.

Groet SH

Shop hier nog meer Back to school producten.

De lift

De tapijtboer trekt zijn neus op, terwijl we samen in de hal op de lift wachten.

Hij ruikt het blijkbaar al van verre.

“Ik heb er toch zo’n hekel aan, als mensen daarin wiet staan te roken” barst hij gefrustreerd uit.

Ik kan alleen maar bevestigen dat dit hier regelmatig gebeurt en dat het vooral voor kleine kinderen en baby’s niet bevorderlijk is.

Nou, hij blijkt er allergisch voor te zijn, maar sleept ondertussen al zijn spullen de lift in.

Hem krijgen ze niet klein.

Ik doe een stap terug en wacht bescheiden op de volgende.

Groet SH

De lift

Hij schrikt zich het apezuur, de kleine slanke heer in zijn mooiste outfit, als mijn hond hem wil besnuffelen in de lift.

“Nee, nee, schone kleren, gewassen, moet bidden”, in één zin weet hij duidelijk te maken, wat er voor hem zo bedreigend aan de situatie is.

“Ik hou hem vast, niets aan de hand”, stel ik ‘m in mijn ogen gerust.

Als ik later buiten achter hem aanloop, valt, zonder dat hij het in de gaten heeft, zijn vest op de grond. Daar wordt het vast heel wat viezer van.

Daarom waarschuw ik maar even en verbaasd, maar dankbaar dat ik met hond op afstand blijf, raapt hij het op.

Een goede daad verricht?  Of is zoiets vanzelfsprekend?

Groet SH

De Lift

Het stel opgeschoten jongeren zet doodgemoedereerd het gesprek voort als ik de lift inkom:

“Over twee jaar ben jij ook zestien, dan doe je ook niet alles meer volgens de regels van je ouders ” beweert de één ervan stellig.

“Jij kan nu toch ook niet alleen doen wat je zelf wilt ” werpt de andere tegen.

“Nee. Maar wel tot in hoge mate. Ik denk dat mijn gedrag vrij normaal is ” zegt de eerste.

Het klinkt niet eens arrogant; het klinkt net alsof er verder niemand bij betrokken is en hij alleen de wereld in pacht heeft.

Ik vind het bijna jammer, dat ik op mijn bestemming ben aangekomen, want alhoewel ik razendnieuwsgierig ben geworden naar de aanleiding en de afloop van deze discussie; moet ik wel de lift weer uit.

Oh, zestien zijn; zo overtuigd van jezelf en met de wereld nog aan je voeten; hoelang is dat geleden?

Groet SH