Blije kip

Maandag was ik me er nog niet zo van bewust, maar gisteren hoorde ik dat het deze week, de week zonder vlees is, als je die uitdaging tenminste aan wilt gaan.

Toevallig hadden we die avond vegetarische pizza op het menu staan (zelf opgeleukt met kaas, champignons, ui en tomaat), dus geen vuiltje aan de lucht dacht ik, totdat ik me realiseerde, dat er ’s middags paté op mijn boterham zat.

Oh jé,  dan slaat bij mij de twijfel alweer toe. Kun en mag je er dan nog wel aan meedoen? Waar ligt de grens en wie controleert of bepaalt dat?

Ik had mijn vriezer hiervoor al vol liggen, maar wat gebeurt er met het vlees dat we deze week niet kopen? Wat gebeurt er met de beesten die deze week niet voor de verkoop afgemaakt hoeven te worden?

Worden ze vergast? Afgevoerd naar het buitenland? Vernietigd?

Vragen waar je niet zo gauw antwoord op krijgt. Maar misschien is het wel interessant om te kijken hoe men hier mee omgaat.

Natuurlijk weet ik heel goed dat je zelf de grenzen bepaalt, jij weet waarmee je begint en waarmee en wanneer het ophoudt en dat jij de enige bent die dat kan controleren.

Mijn zusje is al jaren parttime vegetariër en kan het voor zichzelf prima verklaren, als ze een keertje van het pad afwijkt. Dan moet het voor mij ook best wel een weekje vol te houden zijn, vooral omdat er al eerder oproepen in de media waren om het eens met zijn allen één dag per week te gaan proberen en dat doen wij als gezin nu al een tijdje, om de CO 2 uitstoot te verkleinen.

In hoeverre of dat het milieu, het dierenwelzijn en onze toekomst nu echt ten goede komt ? De tijd zal het leren.

De Lidl speelt op een leuke manier op de actualiteit in door een paar intrigerende weetjes over dit onderwerp te ventileren, het blijkt namelijk dat je hiermee per persoon 7 maanden douchewater en 111 kilometer autorijden bespaart en ėėn blije kip redt.*

Ook gooien ze net als bijvoorbeeld de Albert Heijn en de Aldi hun vegetarische producten in de aanbieding, wat natuurlijk mooi meegenomen is!

Het was een huisgenoot( ik zal niemand met name noemen) die me op deze actie wees, dus mag het hele gezin er aan meedoen. Niemand hier zal het erg vinden om bepaalde recepten met bijvoorbeeld eieren en kaas deze week twee keer tegen te komen, tenslotte zijn we geen veganisten….

Maar over vissen, kreeften, mosselen enzovoort zit ik nog te twijfelen, ook dat is vlees . Ook dat zijn dieren.  Toch?

Voor wie meedoet;  veel succes en in ieder geval  is het een enorme  verkleining van jouw  mondiale footprint!

Groet SH

*Kijk voor meer informatie op week zonder vlees.

De lift

Natuurlijk komen we elkaar buiten op de galerij wel vaker tegen en gaat er geen suikerfeest zonder hun koekjes voorbij, maar nu staan we voor het eerst in drie jaar samen in de lift; mijn Marokkaanse buurman van hiernaast en ik.

“Ga je verven”? vraagt hij wijzend op de zeer aanwezige emmer met reinigbare muurverf, die ik net op tijd, voordat de aanbieding verliep, bij de bouwmarkt gescoord heb.

“Nou ja als ze bij ons klaar zijn, dan wel.” zeg ik daarom vol trots en hoop . Duidend op de renovatie die nog in volle gang is.

“Bij ons is het al klaar” meldt hij verzaligd.

“Maar wat was het een ellende”.

Gedeelde smart is halve smart.

Groet SH

De lift

“Ik ben weer thuis”

zegt de mij onbekende man goedgemutst als we samen de lift in stappen. Ik kijk naar zijn tas, waar waarschijnlijk zijn hele hebben en houden in zit.

“Waar was je dan?”

vraag ik.

Het blijkt dat hij bij zijn ouders gelogeerd heeft om de verbouwing van zijn flat te ontvluchten.

Ik geef hem groot gelijk; het is geen pretje.

Groet SH

Kleinkinderen

Het heeft nogal wat voeten in de aarde, voordat mijn kleindochter eindelijk op bed ligt.

Als ik me voorover buig voor een laatste kus, kijkt ze me nauwlettend aan:

“Oma, je hebt wilde krullen.  Waarom zijn je krullen zo wild? ”

Tja, dat is weer een heel ander verhaal; toch maar eens naar de kapper?

Als ik later mijn kleinzoon een keer naar bed breng, heeft hij weer heel andere issues. Ik moet een ander boek voorlezen, dan hetgeen hij gewoonlijk met zijn moeder leest, want;

“Het zou zielig zijn, oma, als mama de rest van het verhaal zou moeten missen. ”

zegt hij.

En natuurlijk heeft hij helemaal gelijk, dat is iets van zijn moeder en hem.

Ik deel mijn eigen momenten met ze.

Groet SH

Yummy sunday: Prutje

Zo komen er soms verschillende lijnen samen in je hoofd, want wat blijkt? Nederlanders gooien per jaar per persoon vijftig kilo aan voedsel weg. Daar hoort mijn familie niet bij, dus is het eigenlijk nog meer!

Zo roept mijn oudste dochter al heel lang dat ze het wel een keertje leuk zou vinden als iemand anders van de “redactie” van mefrouw een recept zou willen schrijven voor de zondag.

Zo beweren mijn andere dochters en ik dat we dat niet kunnen omdat we daar niet genoeg fantasie voor hebben.

Maar ook zo beleef ik nu al weken in mijn eigen huis, bij gebrek aan een keuken vanwege de renovatie, een regime waarbij ik moet teruggrijpen op het ultieme campinggevoel, wat dan ook weer net zo gemakkelijk  komt boven borrelen. Ik heb namelijk een gerecht voor als je even iets makkelijks wil en trouwens ook voor als je niet zoveel zin hebt om te koken, je hoeft alleen maar van alles door elkaar te gooien. Mijn eigen ouders houden er van en prijzen het zelfs aan bij vrienden en kennissen.

Dit is het:

Neem een pot witte bonen in tomaten saus en rul wat uien en gehakt. Neem verder alles wat je er aan wilt toevoegen; bijvoorbeeld gaar vlees en verschillende diepvries- , blik- of restgroenten van de vorige dag. Overgebleven aardappelen of rijst passen er ook goed bij. Prima voor de restverwerking.

Voorts alles kruiden, misschien nog wat bouillon en knoflook erbij of wat saus er over heen gieten en je gerecht vervolgens even opwarmen in een wokpan.

Zo heb je zomaar een heerlijk prutje voor moeizame dagen.

Groet SH