De deurbel gaat en alle buurtkinderen staan voor mijn deur te springen. “Een ei, de kippen hebben een ei gelegd!”

Wij hebben dus kippen, krielkippen wel te verstaan. Drie stuks vernoemd naar personages uit de boekenserie Vos en Haas. Het hok, eentje van marktplaats staat in de voortuin. Alle kinderen vinden het super spannend om te kijken of er weer een eitje ligt. Als de “dames” los mogen is het één groot feest. Want soms zien ze die wriemelteentjes wel eens voor een sappig wormpje aan.
Ze mogen de kipjes altijd van gras voorzien, maar dat betekend ook weleens, dat als ik in het hok kijk de halve vlinderstruik er in beland blijkt.

Finn en ik verzinnen van alles om van het hok een leuk, gezellig huisje te maken, een soort van Villakakelbont zeg maar, maar dan zonder bont. Zo hebben ze al een kippenschommel (ik heb ze nog niet kunnen betrappen op swingen) en hangen er gezellig bloemen voor de ramen. Er komt vast nog wel meer bij. Leuke ideeën zijn welkom?!

Kippen zijn net kleine afvalverwerkfabriekjes bijna alle kliekjes, die je echt niet meer gaat verwerken kunnen in het kippenhok. Als dank leggen ze een smaakvol eitje, want echt, wat een wereld van verschil met de bleke dooiers die je in de winkel koopt. Kippen zijn dus een duurzame kringloop!

Kippen blijken ook een feilloos gehoor te hebben als mijn lief de hoek om komt rijden weet ik het al omdat de kipjes beginnen te kakelen. Ze blijken ook ontzettend slim en zijn echte persoonlijkheidjes.

Ook ons kleine nichtje is gek op de kipjes. “Woef” zegt ze wijzend.

Bedankt en niet alleen voor de eitjes Iek, Piep en Tok