Guestblog: Jeugdsentiment

Deze zomer en trouwens nu al jaren achter elkaar, zie je ze volop in alle soorten en maten en zijn ze overal verkrijgbaar; teenslippers, maar ik weet nog goed, dat er een periode is geweest, dat ze nauwelijks te vinden waren. Dat ze uit waren en zich bijna op het zelfde niveau bevonden, als sandalen met geitenwollen sokken. 

In die tijd klaagden een vriendin en ik steen en been. Want wij wilden ze wel hebben. En dan niet van die lullige exemplaren, die na een paar weken al onder je voeten wegbraken, maar van die goeie ouderwetse degelijke, waarop je zomers lang moeiteloos kon voort slenteren, bijna zonder te merken dat je ze aan had. Als we die soms ergens vonden, sloeg ik er gelijk een aantal paren van in, voor het geval dat het weer eens mis zou gaan met de modeindustrie.
Die ik bedoel zijn namelijk van meestal wit, maar liefst zwart zwaar buigzaam plastic, met zwarte bandjes en eigenlijk verder geen opsmuk, want die passen overal bij en die draag ik al vanaf mijn dertiende .
Eigenlijk wilde ik dan ook nooit meer andere. Totdat mijn middelste dochter twee jaar geleden met een paar bruine leren slippers aan kwam zetten. Ze waren haar net iets te groot, maar misschien was het wel wat voor mij? Schoorvoetend trok ik ze aan, om haar een plezier te doen, maar sindsdien was ik om. Twee zomers heb ik er van genoten, goed voetbed hadden ze ook. Ze zaten heerlijk en nu is de linker ervan kapot. Tussenriempje gebroken. Wat moet je daar nou weer mee? Ga ik nu meteen op jacht naar nieuwe flipfloppers, zoals iedereen ze tegenwoordig noemt? Of keer ik terug naar mijn jeugdliefde?
Ik weet namelijk dat ik nog ergens een paar op voorraad heb staan, maar niet meer waar. Dat brengt een verhuizing dan weer met zich mee. Dat je zeker weet dat je niet seniel bent, maar toch heel veel niet meer terug kunt vinden.
Sentiment werd volgens www. encyclo. nl. lokaal /10608, in 1858, als volgt omschreven: het gevoel, de gewaarwording of het bewustzijns van den indruk eens voorwerps. En zo is het maar net.
Laat mij hierin dan maar overdreven of belachelijk sentimenteel zijn;

Ik ga op zoek!

Groet SH

Ps. Waarschijnlijk is deze afwijking in het limbische systeem van mijn hersenen ontstaan. 

Woensdagmiddag DIY: Pisgriet

“Is het droog op Pisgriet, dan regent het 30 dagen niet”

Ik heb een klein (bij) geloof in boerenwijsheden. Mijn lief waarschuwt me veelvuldig, de afgelopen natte weken “als het met pisgriet maar droog is” “Anders boeken we een last minute naar de zon”. 
Vandaag, 20 juli, is het Pisgriet en het is niet alleen droog maar zelfs de eerste tropische dag van het jaar! 

Pisgriet oftewel Sint-Magriet, de naamdag van Margaretha van Antiochië, betekend het begin van de hondsdagen, deze duren tot 20 augustus. Ze danken hun naam aan het sterrenbeeld “Grote Hond”. De heldere ster Sirius van dat sterrenbeeld komt in deze periode gelijk op met de Zon en is dan niet te zien. Volgens de boeren en buitenlui zou het weer naar verluidt, op de eerste dag van de hondsdagen model staan voor het weer in de volgende vier (soms tot zes) weken.

Behalve boerenwijsheden kun je ook andere wetenschap gebruiken om het weer te voorspellen. In deze simpele DIY gebruik je er twee die van de biologie en die van de meteorologie.

Een dennenappel is zo ontworpen door de natuur dat hij rekening houdt met het weer. Als het regent blijven de schubben dicht want natte zaadjes komen immers niet zo ver. Op een zonnige dag kunnen de droge zaadjes veel verder komen, dus gaan de schubben wijd open staan.

Benodigheden:

– dennenappels

– optioneel verf of nagellak 

– draad

– punaises

– schaar

Werkwijze:

– zoek in een dennenbos mooie dennenappels 

– optioneel kun je deze een vrolijke verf dip geven. Wij maakten hem zomersgeel

– prik een punaise in de dennenappel en knoop het draad eraan. Wil je een slinger maken dan herhaal je dit een aantal keer

– maak een lusje aan het andere kant van het draad zodat je het weerstation daar aan op kan hangen

– hang hem op een plek, die vrij is van de muur maar niet pal in de zon

Houd je dennenappeljournaal, aldus Finn nu goed in de gaten. Trekken de schubben dicht, dan heb je waarschijnlijk een paraplu nodig als je naar buiten gaat. Staan ze mooi open? Dan wordt het daarentegen droger en warmer! 

Wij geloven er in, we gaan voor een heerlijke zomer in Nederland en anders was het vandaag gewoon een prachtige dag! 

MR 

Eerlijkheid siert de vrouw

  
Crap, het is zomer en ik heb nog geen nieuwe bikini. Elke keer beslis ik veel te laat dat het toch echt tijd is voor een nieuwe bikini. Waarom beslis ik dit zo laat? Geen idee. Waarschijnlijk omdat ik bikini’s kopen een grote ramp vindt. 

Nu heb ik winkeltje gevonden waar ik de vorige keer goed ben geslaagd. Het kost een paar duiten, maar dan heb je ook wat. Dat wil zeggen een bikini top. Als ik in dit winkeltje ook een broekje wil kopen dan houd ik geen ribben meer over in mijn lijf. Ik ga naar binnen: “Ik ben wat laat, maar ik heb een nieuwe bikini nodig. Heb je nog iets in mijn maat?” De vrouw kijkt me aan en glimlacht. Ze vliegt de winkel door en laat me allerlei bikini’s zien. “Wat veel zeg ik!” Ik krijg hoop. Daar zit vast een bikini voor mij bij. Ik hoef toch niet naakt, of in een oude bikini deze zomer! De eerste die ik aantrek is mooi en zit fantastisch! Ik begin steeds meer te stralen! Ik pas er nog een paar. Er zitten er vier goed en eentje zit fantastisch! Ik kijk op het prijskaartje. Mijn ogen vallen bijna uit mijn hoofd. “Ehm…. Deze valt af, dit is ‘m niet”, stamel ik. Met pijn in mijn hart trek ik de bikini heel voorzichtig uit. 
Ik maak mijn keuze. 

De vrouw komt aan met de broekjes. Deze zijn niet duur pas maar even. Ik twijfel: “Zal ik een maatje groter proberen?” “Nee”, zegt de vrouw, “dan lijkt het een oma broek en dat wil je niet”. 





BAM! Daar is de eerlijkheid. Onverwacht en recht in mijn gezicht. Wat heerlijk verfrissend is deze vrouw, met haar eerlijkheid, op deze bloedhete dag. Deze vrouw verdient een pluim, een Nobelprijs! Haar eerlijkheid siert haar en ik weet precies waar ik aan toe ben.

Binnen een half uur sta ik buiten met de perfecte bikini! 

ER

Fietsen en ontspannen

  
“E, we kunnen wel een dagje naar Ameland?”, Nieske vraagt dit aan mij. “Ameland? Ben je wel goed bij je hoofd? Ik ben toch op Vlieland geboren, dan ga ik toch niet een dagje naar Ameland?”, is mijn gedachte. “Ja, leuk! Goed idee. Het wordt ook mooi weer geloof ik. Wanneer zullen weg gaan”, is mijn antwoord.
Het is hoog zomer. We zitten lekker op de boot. We hebben een plan: fietsen huren, ontspannen, en ontspannen. Waterdicht plan volgens mij. We fietsen lekker over het eiland. Heerlijk, de zeelucht, de zon, vliegje in mijn mond. “Even wachten Nies, ik moet even mijn jasje uit doen. Wat is het heet!”. Het is werkelijk veel warmer dan verwacht. We strijken neer op een terrasje. We drinken er eentje. Het plan is tenslotte fietsen en ontspannen en de fietsen hebben we al. De mannen die voorbij komen worden, uitgebreid, bekeken. Drankje op, dus we gaan. We fietsen verder. We kletsen, lachen, gieren, brullen. “Pff, zullen we maar naar het strand? Het is echt warm hoor”, zeg ik. Nieske vindt het een goed plan. We zouden immers fietsen en ontspannen. Het strand is toch echt overduidelijk ontspanning. We zitten op het strand. Mijn broek plakt aan mijn lijf. “Eveline, neem een duik”, de zee roept mij. “Sh*t, geen bikini mee”, zeg ik. “Dan gaan we toch gewoon in ons ondergoed”, zegt Nieske. Tsja… We moeten ons aan het plan houden. Het plan is belangrijk en zwemmen is ontspanning. Zo gezegd, zo gedaan. Kleren uit en de zee in. “Eindelijk verkoeling, lekker”, roep ik. Nieske appt haar scharrel: “Skinny dipping in de zee”. “Pic’s or it didn’t happen”, is het antwoord. Nies en ik liggen dubbel. Wat een geweldige dag! Fietsen en ontspannen easypeasy! 
I love it when a plan comes together! 
ER