Guestblog: Daar zit ze weer te schrapen!

“Ze zijn er weer, de Tuinvrouwen!” We zijn al een begrip geworden. Mijn zus en ik. We mogen sinds kort de tuin van het woonzorgcentrum onderhouden. Vandaag heeft mijn zus andere verplichtingen. Ik mis haar vertrouwde gezelschap, zoals de fysiotherapeut door het open raam ons gekwebbel mist op de dagen dat we er allebei niet zijn. Vandaag lijk ik het dus (zittend op mijn knieën in een perkje) te moeten doen met de grijsheid van motregen, een vrij krachtige wind en piekergedachten die als sprinkhanen door mijn hoofd gaan. Niets blijkt minder waar.

Een roodborstje is onophoudelijk dichtbij. Geïnteresseerd in de regenwormen die ik steeds weer tevoorschijn tover. Een meeuw wandelt doodgemoedereerd op een meter afstand voorbij. Eigenwijs het tuingereedschap inspecterend.

‘Daar zit ze weer te schrapen!’, roept een breedlachende voorbijgangster vanaf de fiets.

Door de verlegde focus ontstaat langzaam maar zeker mijn speelruimte. Net zoals je onkruid kunt wieden en je  daar iets anders voor in de plaats kun laten groeien, zo kun je niet helpende gedachten schrappen en gelegenheid geven aan een dienend besef. Innerlijke groei.

Het zonnetje komt er af en toe bij. Een regenboog komt en gaat. Gelijk een van de bewoners achter de rollator langs komt schuifelen en genoeg tijd heeft voor een goed gesprek over respect. Ze doopt ons daarin luisterrijk om tot ‘Tuinkabouterinnen’. ‘Wat zoek juhh?! … Guldens of rijksdaalders?!’, roept de volgende humoristische rollatorchauffeuse vrolijk. Geheel verrassend komt vervolgens mijn zus om de hoek aanrijden om mij toch nog met haar collegialiteit te verblijden.

En dan dat tienjarige jongetje op de fiets, met zijn neus in de lucht. ‘Het is alsof we geknuffeld worden door de wolken!’, roept hij. ‘Ze zijn overal om ons heen!!’ Ik kijk zoals hij kijkt. De wolken zijn laag rondom. Ik voel wat hij bedoelt. Mag ik die tuin onderhouden, of onderhoudt die tuin mij? Ik schraap niet alleen het onkruid. Ook mijn keel. Mijn wangen zijn niet enkel nat van de motregen. Al schrapend beleef ik geluk.

GH

Advertenties

3 gedachtes over “Guestblog: Daar zit ze weer te schrapen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s