Guestblog: Daar zit ze weer te schrapen!

“Ze zijn er weer, de Tuinvrouwen!” We zijn al een begrip geworden. Mijn zus en ik. We mogen sinds kort de tuin van het woonzorgcentrum onderhouden. Vandaag heeft mijn zus andere verplichtingen. Ik mis haar vertrouwde gezelschap, zoals de fysiotherapeut door het open raam ons gekwebbel mist op de dagen dat we er allebei niet zijn. Vandaag lijk ik het dus (zittend op mijn knieën in een perkje) te moeten doen met de grijsheid van motregen, een vrij krachtige wind en piekergedachten die als sprinkhanen door mijn hoofd gaan. Niets blijkt minder waar.

Een roodborstje is onophoudelijk dichtbij. Geïnteresseerd in de regenwormen die ik steeds weer tevoorschijn tover. Een meeuw wandelt doodgemoedereerd op een meter afstand voorbij. Eigenwijs het tuingereedschap inspecterend.

‘Daar zit ze weer te schrapen!’, roept een breedlachende voorbijgangster vanaf de fiets.

Door de verlegde focus ontstaat langzaam maar zeker mijn speelruimte. Net zoals je onkruid kunt wieden en je  daar iets anders voor in de plaats kun laten groeien, zo kun je niet helpende gedachten schrappen en gelegenheid geven aan een dienend besef. Innerlijke groei.

Het zonnetje komt er af en toe bij. Een regenboog komt en gaat. Gelijk een van de bewoners achter de rollator langs komt schuifelen en genoeg tijd heeft voor een goed gesprek over respect. Ze doopt ons daarin luisterrijk om tot ‘Tuinkabouterinnen’. ‘Wat zoek juhh?! … Guldens of rijksdaalders?!’, roept de volgende humoristische rollatorchauffeuse vrolijk. Geheel verrassend komt vervolgens mijn zus om de hoek aanrijden om mij toch nog met haar collegialiteit te verblijden.

En dan dat tienjarige jongetje op de fiets, met zijn neus in de lucht. ‘Het is alsof we geknuffeld worden door de wolken!’, roept hij. ‘Ze zijn overal om ons heen!!’ Ik kijk zoals hij kijkt. De wolken zijn laag rondom. Ik voel wat hij bedoelt. Mag ik die tuin onderhouden, of onderhoudt die tuin mij? Ik schraap niet alleen het onkruid. Ook mijn keel. Mijn wangen zijn niet enkel nat van de motregen. Al schrapend beleef ik geluk.

GH

Advertenties

Quote 500

De qoute 500 honderd is uit. Geen schokkende onthullingen maar toch een aantal wisselingen van plekjes. De rijkste van ons land is een vrouw, helaas niet selfmade, dat zijn er welgeteld maar drie.

De vraag is natuurlijk hoe wordt je zo rijk? De hoofdredacteur van Quote zag als overeenkomsten dat het meestal grote mannen mannen zijn en die als een soort van kamikaze piloten maar doorgaan en zich daarbij niet zoveel aantrekken van wat anderen van hun vinden.

Dan is er nog de grote vraag, wat doe je met al je geld? Investeer je het of zet je het op de bank. Nu de spaarrente historisch laag is, willen veel mensen investeren maar waarin?

Ik kreeg een boks van mijn therapeut, toen ik aangaf erover na te denken om een hulp in de huishouding te nemen want;

“mensen schijnen het meest gelukkig te worden als ze investeren in tijd”

Bij onderzoek is gebleken dat die investering het hoogste rendement levert.

Gelukkig zijn is pas echte rijkdom!

MR

Save it for later: mei 2016

Inspiratie komt overal vandaan maar Facebook is altijd een onuitputtelijke bron. Veel van wat ik leuk vind sla ik op om er misschien later nog eens “iets” mee te doen.

” Do it now!
Sometimes ‘later’
becomes ‘never’ ”

Ik heb een maandje overgeslagen maar in dit geval werd het niet “never” en omdat het Pinksterweekend er aan komt is dit een extra lange Save it for later.

  1. Ik begin met Tijn! Kennen jullie zijn verhaal  nog? Nu komt Tijn weer in actie, nu om zijn lotgenootjes te helpen. #lakdoor
  2.  Ik schrijf mijn blogs meestal gewoon op mijn telefoon en het gebeurt mij dus regelmatig. Dit trucje kende ik nog niet en zal mij heel wat ergernis gaan schelen.
  3. De eerste van de niezende panda is echt een klassieker en elke keer als die weer voorbij komt moet ik wederom lachen. Deze compilatie van niezende dieren is toch wel een overtreffende trap. Ik had bijvoorbeeld nog nooit een slang zien niezen.
  4. Ik heb samen met de buurvrouw een minibieb voor de deur maar een buurtkoelkast vind ik ook een leuk idee!
  5. Als moeder herken je het vast wel dat als je lief de kinderen aankleed, ze er soms uitzien als een clown. Dus hulde aan deze dame die haar man een week lang haar outfits laat uitzoeken. Al moet ik zeggen dat hij het er niet gek vanaf brengt.
  6. Met deze tip kijk je nooit meet op dezelfde manier naar lippenstift.
  7. Namasté, voor iedereen.
  8. What’s up je boterham! Zo grappig al die uitspraken van kinderen.
  9. Nog een goed initiatief met nagellak. Under cover Colors. Ik zeg ontwikkelen!!
  10. Sommige dierenfilmpjes zijn te grappig om niet te delen!
  11. Deze foto’s maakte indruk op mij. Hele normale situaties maar als je de telefoontjes weg fotoshopt besef je eigenlijk hoe bizar ze zijn.
  12. Als we dan toch verslaafd kunnen we het misschien ook ombuigen? Met deze app maak je geluk meetbaar.
  13. Mijn naam is niet super bijzonder maar ik herken ze allemaal. Als ik vroeger aan mijn dochter vroeg wat mijn naam was zei ze steevast: Mirelle Rouw R.O.U.W.
  14. Deze maand is het voor mij alweer zes jaar geleden dat ik een derde miskraam had. Ik ben toen ook op zoek geweest naar een legale begraafplaats maar dat was er niet. Daarom juich ik dit vlinderveld van harte toe en hoop ik dat meer gemeentes dit gaan overnemen.
  15. Nog eentje dan van What’s up je boterham. Slimme Nena.
  16. Yep, That’s me. Ik kies altijd de verkeerde rij.
  17. Pfffff waar gaan we heen…een verbod op stoepkrijt in diverse gemeentes en nu ook al gezonde zelfgebakken traktaties die niet mogen worden uitgedeeld omdat je niet kan lezen wat er in zit?! Ergens begrijp ik het wel maar toch.
  18. Ongelofelijk hé dat we elkaar zo becommentariëren. Deze jurk maakt het pijnlijk duidelijk.
  19. Kitchen with love. Vier manieren om je eigen pasta vorm te geven.
  20. In het kader van het #plasticdieet, hier een tip. Een filmpje over de Furoshiki wrap. Wat een leuke manier van kadootjes inpakken.

Do it now!

Vooral het doneren voor de actie van Tijn dat kan hier.
MR

Geluk

Het laat zich soms maar moeilijk omschrijven en vaak is het niet onmiddellijk te bevatten; geluk….. Soms besef je het niet eens, in dat ene ogenblik, dat je het ervaart, maar kleine kinderen spreken zoals altijd de waarheid.

Op het moment dat ik met mijn kleinzoon zit te genieten van mijn mooie gepimpte balkonnetje en dat we naar wij dachten, de twee eendjes zouden gaan voeren die voorbij komen, maar wat ontaardt in een eetfestijn voor de meeuwen en de kraaien, ploft opeens mijn jongste kleindochter neer op de bank van mijn nieuwe lounge set, met een gelukzalige glimlach vaststellend:

“Ik leef in mijn droom!”

Groet SH

La Vie est Belle!

image

Al zeg ik t zelf, dit is een goed begin van mijn mini-vakantie. Met het nazonnetje op mijn bolletje zit ik met een goed glas wijn te genieten van mijn heerlijke pizza op t terras van mijn favoriete pizzeria op Ameland en zit lekker ongegeneerd mensen te begluren vanachter mijn zonnebril. Het is fijn om mijn oude collega’s (hard aan het werk) te zien. Ik slaap bijna op mijn oude vertrouwde plekje, alleen dan in een tentje naast het personeelshuis, kan ik ook zeggen dat ik gekampeerd heb deze zomer.

Een goed begin is het halve werk…. Over werk gesproken, morgen mag ik werken op het Roggefeest, maar dat voelt meer als vrijwillergerswerk, lekker in de bediening op het terras op het plein en ’s avonds achter de bar, dat wordt vast weer een leuk feestje! En dan kan ik daarna óók nog eens twee dagen de toerist uithangen, goh, wat kan het leven toch mooi zijn!

Genieten van de kleine dingen!!

FR