Raising a boy

Het zijn toch die jongens, de vrienden van mijn zoon, die zich vaak ongevraagd op mijn logeerbedden storten. Die hier zonder schroom, na een avondje stappen hun roes uit komen slapen.

Die jongens waar ik dan zomaar op een ochtend blij van wordt, als ze mij met een slaperig hoofd begroeten.

Het zijn ook de jongens waarvan ik niet weet of er ergens een moeder of een meisje op ze zit te wachten…..

Soms zijn er ook wel meisjes.

Vriendinnen of  ‘een vriendin’, maar die vertrouw ik dan veel meer op dat vlak.

Vroeger met mijn meiden ging het namelijk heel anders. Toen werd alles tot in de puntjes gepland en kon ik over en weer bellen met de ouders van eventuele slaapgenootjes.

Nu met die jongens twijfel ik er wel eens aan, of en dat ze een appje naar het thuisfront hebben verstuurd over waar ze geweest zouden kunnen zijn en waar ze op dat moment zouden kunnen verblijven.

Bij mijn zoon probeer ik dat er nog steeds in te hameren, maar ook daar gaat de communicatie weleens fout en dan ben ik die vrouw, die bedenkt dat haar zoon niet in zeven sloten tegelijk hoeft te lopen, maar ja, het zal er maar eentje te zijn…. Je hebt er geen enkele grip meer op.

Dus vraag ik tegenwoordig meestal aan die jongens of ze hun moeder al gebeld hebben en dat brengt ze dan snel weer bij de les.

Sneller dan de kop koffie die ze zichzelf in mijn keuken bereiden.

Groet SH

Advertenties

Een gedachte over “Raising a boy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s