De korstjes van je broodje, de één vindt dat nou juist het lekkerste van het brood en de ander krijgt het niet door zijn keel. 

“Als je de broodkorstjes opeet dan krijg je grote borstjes” riep onze vader altijd. Nou dat is bij ons alledrie aardig gelukt! Finn die houdt er zijn eigen technieken op na om onder het opeten uit te komen. “Kijk mama, omdat ik zoveel van je hou” tja blijf dan maar eens streng. Sindsdien bewaar ik zijn korstjes maar voor de vogeltjes, overigens eet hij ze buitenshuis keurig op.

Ik heb het geluk om op mijn lieve kleine nichtje te mogen passen. Het is tijd om de beestjes te voederen, dus we doen onze dikke winterjassen aan want het is koud buiten. Brrrrrrr

We nemen het bakje met verzamelde schillen van appels, wortels en Finn z’n  broodkorstjes mee en verdelen dit over de kippen en de ‘nijntjes’. De broodkorstjes zijn voor de vogeltjes. Olivia kijkt me aan alsof ik gek ben als ik de korstjes verkruimel en ze zomaar op de grond gooi, maar ze doet vrolijk mee.

Als we weer lekker warm binnen zitten zie ik dat de vogeltjes de kruimeltjes hebben gevonden en ik zeg tegen Liv, “kijk vogeltjes”. Heel logisch kijkt ze in de lucht. Ik wijs naar de vogels op de grond en haar blik volgt mijn wijsvinger. Als ze de vogels op de grond bij de korstjes ziet,  verschijnt een grote, begrijpende lach op haar gezicht!  

MR