Tijgeren

  

We hadden laatst een teamuitje. Paintballen! Yes, dit stond al zo lang op mijn verlanglijstje om te doen. Hoge verwachtingen. Hoge verwachting van pijn en blauwe plekken, hoge verwachting van spanning en adrenaline en hoge verwachting van mezelf. Wat vond ik het gaaf!

Als een ware sniper was ik aan het tijgeren, richten en schieten. Niet als een ware sniper ben ik ook een aantal keer vol geraakt, op mijn kont, arm en ribben.

Gelukkig heb ik ook een aantal vijanden kunnen uitschakelen.

Één ronde zag ik mijn kans schoon om de vlag te veroveren. Ik had aardig wat terrein gewonnen en toen ben ik gaan sprinten. Ik pak de vlag en als een ware held zwaai ik met de vlag in de lucht, even vergeten dat ik ook nog helemaal terug moest rennen. Ik ga ervoor. Rennen, rennen, nog harder rennen. Met mijn tong op mijn knieën heb ik het gered. Whoohoo! Wat voelde dat goed, alle hoge verwachtingen zijn uitgekomen.

FR

Barcelona 

  

“Ik ga misschien een maand voor mijn werk naar Barcelona”, aldus een vriendinnetje van mij. Mijn radaren beginnen gelijk te draaien. Hoe vet, dat ze dat gaat doen. Tegelijkertijd denk ik: ” Ik zoek haar op!” 

Nog geen week later heb ik mijn ticket geboekt. Ik ga vijf dagen naar Barcelona! Eindelijk! Barcelona staat al lang hoog op mijn lijstje en nu gaat het gewoon gebeuren. Iets met kansen grijpen, dromen, pluk de dag.

De voorpret is al begonnen! 

ER

Lijfspreuk

  

“Dance as if no one
is watching”

Ik sta op de dansvloer en leef me helemaal uit. Het kan me niet schelen, of ik volle zalen trek of niet. Ik heb het naar mijn zin, met mijn vriendinnen en de muziek. Echter vind ik het soms wel lastig om te leven volgens mijn eigen lijfspreuk. 

Een observatie van mijn directrice. Ik probeer les te geven, alsof ze er niet is. Alsof ik gewoon alleen ben met mijn kleuters. “Dance as if no one is watching”, schiet het door mijn hoofd. Het helpt, helaas maar een klein beetje. Ik blijf zenuwachtig en me enorm zelfbewust. Na tien minuten lukt het me. Ik laat los dat ze er is. 

In de sauna met mijn vriendinnen. Toch dat ene moment dat die handdoek weer voor het eerst afgaat… “Dance as if no one is watching”…… Wat maakt mij het ook uit. Ik hang mijn handdoek op en stap onder de douche.

Op sommige momenten ben ik enorm zelfbewust en mag ik het meer loslaten, op andere momenten laat ik de wereld z’n gang gaan en doe ik gewoon m’n ding. In de laatste optie ben ik het gelukkigst. 

Ik zet de muziek aan. Ik dans samen met Olivia in de woonkamer. We lachen. Ik ben gelukkig. Aan de overkant zie ik de buren. Olivia en ik trekken ons er niets van aan. Ik zet de muziek een beetje luider en we dansen. 

ER

Quote of the Friday: Wim Kok

  

Oud-politicus Wim Kok was deze week jarig (29 september).
Wim Kok was minister-president van Nederland in de periode van 1994-2002, het eerste en het tweede paarse kabinet. Naast het economische beleid lagen belangrijke beleidspunten van Koks kabinetten vooral op immaterieel gebied. Zo werd euthanasie verder geliberaliseerd en werd het homohuwlijk ingevoerd. 

Nederland is nog lang niet af. We zijn van ver gekomen en we hebben nog een lange weg te gaan.
                           -Wim Kok-

                   
Een beter begin begint bij jezelf, dus laten we dit weekend lekker genieten van het prachtige herfstweer en genieten van de kleine dingen.
Goed weekend allemaal!
Liefs mefrouw