14 september 1983 was de geboortedag van Amy Winehouse. Deze vrouw, een voorbeeld van dat het leven soms zeer kort is. Een veel besproken vrouw, een vrouw die in haar korte leven veel indruk heeft gemaakt; one way or the other.
Deze week posten we een van haar songs, maar deze versie is een tribute to her! Valerie gezongen door Bruno Mars.
“In my head I paint a picture”.
– Amy Winehouse
mefrouw
Ik houd er niet zo van om op de foto te gaan. Daarom snap ik het fenomeen selfie niet zo goed. Ik schrik me altijd rot als de camera per ongeluk op de selfiestand staat.
Toch bestaat het woord aanstaande zondag al 13 jaar! Alhoewel het zelfportretteren, inclusief selfiestick natuurlijk al veel langer bestaat. Denk maar aan die oom, die vroeger het fototoestel op een statief plaatste en hard terug rende om vervolgens voor de hele familie te gaan liggen, nadat hij op de zelfontspanner had gedrukt.
Vroeger moest er van mijn moeder, als we een foto maakte van iets, er altijd één van ons op. Dan had de foto meerwaarde maar ja, toen was fotografen ook nog een hele dure aangelegenheid.
Tegenwoordig in het digitale tijdperk schieten we maar raak en zeker voordat eenmaal de goede selfie te pakken is gaan er heel wat mislukte aan vooraf.
De selfie kent inmiddels al heel wat trends: de stemfie, de plufie, de sunburnselfie, de sailfie en de aftersexselfie. Onder celebs is de belfie en de make-uploze selfie een trend. Apen die selfies maken! Het selfie dieet als stok achter de deur. Het einde van die trends is vast nog lang niet in zicht.
Toch is ook er ook een tegenwaartse beweging. Op instagram heeft een anonieme kunstenares enorm veel volgers doordat ze “de selfie” op de hak neemt door Barbie allemaal selfies te laten maken, die we als normaal zijn gaan ervaren maar als je erover nadenkt zwaar belachelijk zijn.
https://instagram.com/socalitybarbie/
Ouders die viral gaan omdat ze selfies, inclusief de duckface van hun kinderen nadoen. Een erg grappig idee van die ouders maar ja, het gaat me never nooit niet lukken om selfies van Qyra na te doen (mijn been kan niet verticaal tegen een deurpost omhoog en hoe kan je daar in vredesnaam nog leuk bij kijken?). Die vlieger gaat voor mij dus niet op.
Heeft een selfie maken te maken met narcisme? Hangt het zelfbeeld tegenwoordig af aan het aantal likes dat een selfie krijgt? Is een selfie het nieuwe firten? Maken ouders selfies met hun kinderen omdat ze anders nooit samen op een foto staan? Ik ga maar mee met de theorie dat het gaat om het delen van geluksmomentjes en dat het iets positiefs is!
Ik houd er niet zo van om op de foto te gaan. Daarom snap ik het fenomeen selfie niet zo goed. Ik schrik me altijd rot als de camera per ongeluk op de selfiestand staat. Maar ook ik moet bekennen dat ook ik me wel eens schuldig maak aan het nemen en ja ook plaatsen van een selfie.
Vandaag keek ik tussen mijn foto’s en vond een serie selfies van Finn.
MR
Ik deel mijn leven met je. Je zorgt ervoor dat ik de zaken helder zie. Je maakt m’n wereld mooier. En toch toch kan kan ik je niet altijd waarderen. Je kan er voor zorgen dat ik me ongemakkelijk voel. Ik heb het gevoel dat ik me niet vrij kan bewegen. Je laat me de mooie dingen zien in het leven, maar ik kan niet mezelf zijn met jou.
Een tijd lang ben ik je uit het oog verloren. Ik voelde me fijn. Ik kon opgelucht ademhalen. Ik was weer mezelf. Maar zonder jou is mijn leven anders, ook niet helemaal compleet. Ik kijk anders naar de wereld. Niet alles neem ik volledig in me op, en als ik niet scherp ben ontgaan er mij zelfs dingen.
We hebben elkaar weer terug gevonden. Jij volledig beschadigd, en ik? Ik was blij je weer te zien. Ik heb er voor gezorgd dat je nu weer kan stralen. Als ik goed kijk zie ik je kleine imperfecties, maar je bent nog steeds mooi. Ik kan geen afstand van je nemen. Ik ben toch aan je gehecht geraakt.
Lieve Ray, ik wil je bedanken voor alle mooie dingen, die door jou nog net iets mooier zijn.
ER
https://m.youtube.com/watch?v=5QYxuGQMCuU
Michael Buble vierde deze week zijn verjaardag! Gefeliciteerd! We hopen dat hij een mooie dag heeft gehad.
“I’m always there with you,
And we’ll get lost together”.-Michael Buble
Liefs,
mefrouw
Niets vermoedend loop ik met mijn lief en Olivia door de Albert Heijn. Boodschappen doen is niet mijn favoriete klus, maar een van de dingen in het leven die nu eenmaal gewoon moeten. Ik loop door de winkel, gooi wat gezonde producten in mijn kar. Gezond is tegenwoordig weer een must in mijn leven, aangezien ik mijzelf een doel heb gesteld. De wagen vult zich met zoete paprika’s, bananen, snoeptomaatjes, avocado’s, kipfilet, magere kwark en meer van dat soort producten. Ik kijk in mijn kar en voel me gelijk weer een stuk dichter bij mijn doel!
Ineens staat de wereld stil. Ik hoor niemand, ik zie niemand. Mijn mond wordt droog en tegelijkertijd loopt het water me in de mond. Mijn hart voel ik kloppen, ik slik. Langzaamaan voel ik weer beweging komen in mijn lijf. Ik slik. De geluiden komen terug. Voorzichtig kijk ik om mij heen. Het lijkt alsof de wereld even verder is gegaan zonder mij, en dat niemand in de gaten heeft, dat iemand besloten heeft om de chocolade pepernoten doodleuk daar neer te zetten in de AH. En dat terwijl ik net weer bezig ben in mijn persoonlijke missie: fit, fierce and faboulous. Weten ze dan niet dat chocolade pepernoten, samen met paaseitjes en eigenlijk alle andere soorten chocolade tot een van mijn guilty pleasures behoort? En dat het feit dat ze nu al in de winkel liggen ervoor zorgt dat het behalen van mijn doel, nu een nog grotere uitdaging is? “I can and I will”, schiet het door mijn hoofd.
Ik kan dit! Ik spreek met mezelf af, dat de chocolade pepernoten in mijn huis, niet welkom zijn voor 1 december. Het zou natuurlijk niet gastvrij zijn als ze helemaal niet welkom zouden zijn. Dus besluit ik ze een uitnodiging te versturen voor 1 december 2015.
” Geachte G Pleasure alias C Pepernoot, Middels dit schrijven wil ik u uitnodigen voor een film bij mij thuis. Op 1 december bent u, met al u vrienden, van harte welkom. De film die we zullen draaien zal zijn Sint. Be there or be square! Met vriendelijke groeten, Eveline Rouw”.
ER
mefrouw 