Gefeliciteerd Ed! Bedankt voor alle mooie liedjes, bedankt dat je m’n leven soms mooier maakt, bedankt dat je doet glimlachen en soms laat huilen, but in a good way.
Liefs,
ER
Categorie: diary in my head
Jankende moeders, juichende vaders en mijlpalen
Bijna vier wordt ze. Ze is al bijna vier jaar bij ons. Ze is echt een mini mensje: onze dochter Olivia.
Als ik naar haar kijk, dan maakt mijn hart een sprongetje. Elke keer weer. Ik glunder van trots. Mijn meisje. Soms durf ik het te denken, dan denk ik: “Tot nu toe is ze goed gelukt”. Ze zegt eet smakelijk, slaapt zonder luier, is vrolijk, vraagt of ik lekker geslapen heb, geeft mensen een hand, is dol op theetjes in de stad, heeft fantasie, kan gerust een paar zonnegroeten met mij meedoen, danst graag, heeft vriendjes en vriendinnetjes. So far, so good.
Tot nu toe heeft ze in haar jonge leventje al een aantal mijlpalen meegemaakt: eerste keer poepen, omrollen, ogen open doen, lopen en boeren. Allemaal heel normaal, behalve als het jouw kind betreft. Dán is het heel bijzonder, gaaf, te gek, uitmuntend en iedereen mag het weten. Je moedigt ze aan, alsof ze bij jong Oranje voetballen. Vader kijkt vol trots en staat er breeduit bij te lachen en klopt zichzelf nog net niet op de borst, al roepende: “Mijn kind, mijn kind”. In deze fase zijn de moeders vaak nog labiel en vol hormonen van de zwangerschap en janken bij het minste of het geringste. Ik niet hoor. Ik was net een vader en juichte alsof ze de eerste dame is die voetbalt bij het Nederlands heren elftal.
Maar deze week is het anders. Ik voel dat deze mijlpaal anders voelt. Mijn meisje wordt vier. Ik glunder bij alles wat ze doet: laatste keer zwemles voor de kleintjes, laatste keer bij haar fantastische opvang, een taart bakken als traktatie en als kers op de taart mag ze morgen voor het eerst naar school. Mijn school waar ik werk, zal onze school worden: “Kijk dan wereld!! Daar gaat ze! Mijn kind! Naar school!!”. Ik heb ze veelvuldig gezien, de jankende moeders terwijl hun kleuter voor het eerst naar school ging. Dat gaat mij niet gebeuren, mij kennende sta ik morgen ook weer te juichen als heel Nederland kijkend naar “Onze jongens”. Maar er is een hele kleine kans, dat als ik mijn meisje daar morgen zie, mijn meisje op weg naar de grote wereld, dat ik mijzelf zou kunnen scharen onder de jankende moeders.
ER
Die oma
Vroeger werd er nogal eens meesmuilend gelachen om oma’s wijsheden. Vaak achter haar rug om, maar ook vaak genoeg recht in het gezicht, als er weer eens een of ander wetenschappelijk onderzoek haar ongelijk bewees.
Vandaag de dag keren we allemaal schoorvoetend op onze schreden terug voor wat dat betreft, want oma schijnt in veel gevallen toch wel gelijk te hebben (gehad).
Onbeschermd teveel in de zon zitten blijkt echt niet goed voor je huid te zijn en van de eerste keer vrijen kun je heus wel zwanger worden. Geraspte appel met kaneel helpt echt tegen diarree (vanwege aangetoonde werkzame stoffen in de kaneel en niet in de appel) en nu blijkt ook nog dat je echt wel verkouden kunt worden, door op een tochtig hoekje te staan.
Hé, huh? Hoe zit het dan met dat laatste?
De immuuncellen in ons neusslijmvlies die alles wat aan virussen en andere lichaamsvreemde stoffen passeert onschadelijk maken, functioneren het beste bij een temperatuur van 37 graden. Dus volgens de wetenschappelijke onderzoekers van de universiteit van Yale zou je zeker bij de lage temperaturen van vandaag maar beter een sjaal voor je neus kunnen doen en uit kijken dat degene met wie je zoent, geen drager van ziektekiemen is.
Waar zal oma nog meer gelijk in krijgen? Zouden er echt nooit mensen op de maan geland zijn?
Groet SH
Bronnen: Margriet 13, 2015 en Google
De lift
De huismeester probeert bewoners regelmatig op het feit te wijzen, dat er geen fietsen mee mogen in de lift. Fietsen mag je namelijk niet op de galerij neer zetten.
Dat overkwam ook een klein jongetje laatst, maar eenmaal uit de ene lift geweerd, stond hij geduldig te wachten en stapte volgens het principe ‘wat niet weet wat niet deert’ doodgemoedereerd met zijn fiets in de volgende.
Ik kon hem geen ongelijk geven, want op onze galerij staat nooit een fiets, want die gaan gewoon mee naar binnen. Echter andere rommel vind je er genoeg, ook in de lift.
Groet SH
Mooie woorden: Cordiform
Guilty! Ik ben een echte verzamelaar. Vroeger al, als klein kind verzamelde ik alles wat los en vast zat. Stenen, buitenlands geld, spullen van het koninklijk huis, verzin het maar. Vaak begint het onbewust en heb ik het pas door als er ergens een hele uitstalling staat te pronken.
Maar, mijn cordiform stenen zijn bewust en groeit ook niet zo snel aan omdat elke vondst zeer bijzonder is. Love it!
-Cordiform-
shaped like a heart
Alvast happy valentijn allemaal,
MR
mefrouw 