Quote of the friday: Roots

Vandaag weer een vinkje op mijn bucketlist.

Ik wilde namelijk ooit eens een kijkje nemen in Vlissingen. Hier liggen gedeeltelijk mijn roots en wat kom ik hier tegen? Toeval bestaat niet!

Give the ones you love
wings to fly,
roots to come back
and reasons to stay.

-Dalai Lama-

Proost op een zonovergoten weekend,

Liefs MR

Oliebollen


De dames van de Hervormde Vrouwenvereniging op Vlieland hadden het goed begrepen vroeger. Tot diep in de jaren tachtig of de vroege jaren negentig van de vorige eeuw, bakte een grote groep vrijwilligers oliebollen in de zomer, tijdens braderieën of zelf georganiseerde bazaars, om de kerk financieel te ondersteunen. En een succes dat dat was!

De toeristen stonden ervoor in de rij en ook bij de eilanders zelf vonden de oliebollen ondanks de tijd van het jaar gretig aftrek. Liters beslag en kilo’s krenten gingen er doorheen. Deze nieuw geboren traditie ging niet verloren vanwege een gebrek aan belangstelling, een tekort aan vrijwilligers of een beladen discussie hierover, maar omdat de vergrijzing toesloeg, ook bij die ooit zo kwieke vrouwen. 

Mijn moeder en mijn tante kunnen nog met weemoed terugdenken aan die tijd.

De stelling van Monique Pestman, RU Groningen, sluit hierbij aan:
“De verkoop van pepernoten in de zomer en paaseieren in hartje winter zorgt ervoor dat tradities minder ‘speciaal’ worden”.
En zo is het. Al zal ze hiermee wel wat anders bedoelen, dan wat ik er uit proef: Dat elke traditie zijn eigen natuurlijke cyclus heeft en dat je bij doorbreking daarvan de angel uit elke discussie haalt. De dames waren hun tijd ver vooruit.
Vandaag is het Hemelvaartsdag, met in Leeuwarden de traditionele Bloemenmarkt. Aangezien ik op dit moment goed in de bloemen zit, sla ik die dit jaar maar even over en daar is niets mis mee
Groet SH

Hip hip hooray

Ongelofelijk ik heb een dochter van twintig jaar!

Speciaal voor haar verjaardag sliep ze thuis. Ballonnen, slingers en kadootjes en natuurlijk taart.

Deze keer een heerlijke brownie van zoete aardappel en paranoten, haar lievelings.

Ingrediënten:
⁃ 500 gram zoete aardappels
⁃ 15 dadels
⁃ 1 flinke knijp agavesiroop
⁃ 50 gram amandelmeel
⁃ handje paranoten
⁃ 50 gram cacaopoeder
⁃ 50 gram kokosolie
⁃ 1 theelepel vanille-essence
⁃ 1 theelepel kaneel
⁃ snufje zout
⁃ kokosolie om de bakvorm in te vetten

Werkwijze:
⁃ verwarm de oven op 225 graden en leg de zoete aardappels in schil op een met bakpapier beklede bakplaat. Rooster voor 45 minuten. Je kunt nu de schil er makkelijk van af pellen
⁃ laat ondertussen de oven afkoelen tot 180 graden en vet de brownievorm in met kokosolie
⁃ ontpit de dadels en hak ze fijn in een keuken machine
⁃ voeg de overige ingrediënten, behalve de paranoten toe en mix het geheel tot een luchtige massa
⁃ hak de paranoten en roer deze er voorzichtig doorheen
⁃ schep het mengsel in de brownievorm en zet in de oven voor ongeveer 45 minuten
⁃ Haal de brownie uit de oven en laat hem afkoelen onder een schone theedoek

Niet van de echte te onderscheiden. Dit wordt een blijvertje!

MR

Bronst

Vandaag zag ik er weer een. Een puppy. En weer moest ik mijzelf er van weerhouden, om hem te gaan aaien, er aan te gaan ruiken of om hem te dicht te benaderen in welke zin dan ook, want dan zou ik weer besmet kunnen raken. Dan zou ook ik namelijk, net als mijn jongste zus, onlangs heeft gedaan, weer kunnen vallen voor al die schattigheid en ook weer een hondje hebben kunnen nemen. Vooral nu mijn oudste zus onverwacht een nest met jonge honden heeft. Dan zou ook ik weer besmet zijn geraakt met de puppybronst. Met dat virus; het heerst namelijk.

Ik realiseerde me al eerder dat ik meer dan veertig jaar honden in mijn leven heb gehad en dat ze er voor meer dan een substantieel deel, deel van hebben uitgemaakt.Dat ze er al veel langer zijn dan mijn ‘all of my children’ ;

Dat ik terwijl bijna al mijn kinderen de deur uit zijn nog steeds oppas moet regelen. Voor mijn hond!

Wanneer kom je daar van los? En vooral hoe dan?
Ik denk dus dat, dat op het moment is, dat je tegen je zus kunt zeggen dat je geen puppy uit Daisy’s nestje neemt, om jouw moverende redenen.

Terwijl je zus geprobeerd heeft je tot andere gedachten te verleiden, met niet zo zulke subtiele foto’s, ben jijzelf nu vastbesloten;

Dus sorry: Benny, Blacky, Nikky, Sheila, Pieko, Tommy, Lada, Spunky, Bonny, Beertje,Bobby,Flame ,Boris en Luna. En Tara, Eddy, Mecx en ook Roos, Rocky en Hunter; Met allen heb ik een verhaal. Het was leuk, maar het is genoeg geweest. Ik ben vastberaden; Ik zet er een streep door; Ik neem geen nieuwe hond meer.

Toch?

Groet SH

Mijn gouden moment: scoor!

De eerste mooie dag! Yes! Deze dag ga ik met de kleuters alleen maar genieten, want we hebben er lang op moeten wachten. 

Dus! “Als je je brood op hebt, dan mag je naar buiten”. Als we allemaal buiten zijn, is iedereen heerlijk aan het spelen. Er wordt ook gevoetbald. “Juf! Doe je mee met voetbal?”. Ik heb voor de verandering mijn All Stars aan, dus ik doe mee. 

De mannen stralen. Ik zie m’n kans schoon. Er is een opening. Ik schiet en ik scoor. De mannen kijken vol verbazing en trots naar mij. 

Ik weet niet wie er nu een grotere glimlach op het gezicht heeft. De mannen of ik, omdat ik heb gescoord. 

ER