Eerste keer

 

” When was the last time, you did something for the first time? ” 



Deze quote kom ik tegen en deze intrigeert mij enorm. Het zet me aan het denken. Eerste keren zijn bijzonder. Het zorgt ervoor dat een moment, een gebeurtenis, een situatie, gedenkwaardig is. Het zorgt ervoor dat er een nieuwe herinnering ontstaat. 

In mijn leven heb ik vele eerste keren meegemaakt. Niets nieuws onder de horzion; don’t we all. Als je jong bent, beleef je meer eerste keren, dan wanneer je ouder bent. Logisch je hebt het allemaal al een keer meegemaakt en gezien. Ten minste dat denkt men vaak. Volgens mij beleef je vaak genoeg nieuwe dingen, ook als je volwassen bent, maar staan we er niet meer bij stil. Gevalletje mindfullness? Of verlies je de wil om nieuwe dingen te doen. Om nieuwe avonturen te beleven. Raak je als volwassene in een sleur en vinden we dat wel best. Ik hoop het niet. 

Ik denk na over afgelopen zomer…. Er verschijnt een glimlach op mijn gezicht. Een momentje van bezinning.  Vele eerste keren: voor het eerst als gezin de geitjes aaien. Voor het eerst met mijn dochter de zee in. Voor het eerst met mijn lief biertjes drinken op het balkon. Voor het eerst met Olivia en mijn liefde stampen in de plassen, buiten in de regen. Voor het eerst spekkoekijs. Voor het eerst schelpen zoeken samen met Olivia. Voor het eerst klimmen in een klimtoren met mijn ninja neefje Finn. Voor het eerst Frozenyogurt. Voor het eerst varen op de Ros Marinus met Olivia. Voor het eerst heb ik tomaten rijst gemaakt. Voor het eerst naar mijn vriendinnetje in Haarlem. Geen sleur voor mij! Vele eerste keren! 

Love my life. Summer 2015 you were great. 

“So, when was the last time you did something for the first time?” 




ER
 

It is time

  
Op mijn dertiende werd ik geconfronteerd met Monica gate, Billmon gate, Sigaren gate, of welke naam je het beestje ook maar wil geven. Alhoewel het toen niet een gate was, maar misschien meer een soort van affaire, gebeurtenis, situatie. Hoewel ik toen nog maar jong was, wist ik wel precies wat er aan de hand was. Het was in het nieuws, er werd gesproken en er werden grapjes over gemaakt. Ik kon toen niet begrijpen waarom iedereen zich bemoeide met het privé leven van de President van Amerika en die vrouw. Ik wist natuurlijk niet of de verhalen waar waren, maar als het waar was, dan stond het mijn inziens los van zijn capaciteiten als President. Ik weet nog wel dat, als het waar was, ik het heel erg zou vinden voor zijn vrouw. En ik vond dat de hele hype eromheen maar eens afgelopen moest zijn. Niemand verdiende de hype, de President en zijn vrouw niet, maar ook Monica Lewinsky niet. Mijn visie op dertienjarige leeftijd.

Vandaag de dag sta ik in grote lijnen nog steeds achter deze visie. Van tijd tot tijd worden er nog steeds grapjes over gemaakt. Ik ben moeder Theresa ook niet, en ik heb er ook grapjes over gemaakt. Maar het slijt, het wordt vergeten, nieuwe Gates nemen de media over en iedereen gaat door met zijn of haar leven. Toch? Ik denk het wel. Bill is verder gegaan Hillary is zeker verder gegaan. Monica Lewinsky? Ja, ook zij is verder gegaan. 

Haar Ted Talk is krachtig! Het laat zien dat ze humor heeft, dat ze een fout heeft gemaakt, dat ze intelligent is, maar bovenal laat ze zien dat ze veerkrachtig en strijdlustig is! It is time! Niet alleen een beter milieu begint bij jezelf. 

 Ted Talk: Monica Lewinsky
ER

Mag het ietsje meer zijn? 

 

Ik ben gek op kookboeken!

Voor de vakantie had ik mezelf dan ook een nieuwe beloofd: Het 5 or less kookboek van chickeslovefood. Twee studentes welke een zeer succesvolle foodblog hebben (http://chickslovefood.com/chicks-who-love-food/). Dus gelijk een soort van marktonderzoek voor onze blog zeg maar (jaja ik weet het, daar heb je ze weer; de excuses van een vrouw).

Als het pakketje op de deurmat valt ben ik helemaal verheugd. Ik maak het mezelf gemakkelijk op de bank, open het pakje en ik begin te bladeren.

Yes! Precies wat ik er van verwacht had. Veel snelle recepten en zeer geschikt voor op de boot en camping. Juist omdat ze maar vijf ingrediënten bevatten en je op vakantie niet over je uitgebreide voorraad of kruidenkast kunt beschikken. Ik raak helemaal geïnspireerd door de creativiteit van Nina en Elise. Deze is namelijk niet alleen terug te vinden in de recepten maar ook in het ontwikkelen van concepten voor hun blog (o.a. het 5 or less, skinny six of  sinner sunday). Bovendien hebben ze een prettige manier van communiceren.

Inmiddels heb ik al een paar recepten uitgeprobeerd. Op de camping in Italië natuurlijk de biefstuk met een heerlijke parmezaansekaas en rucola van blz 92. Om in Italiaanse sferen te blijven, een lekker pizzaplukbrood met pesto, mozzarella en tomaten van blz 110 tijdens een picknick in Akrum. En tot nu toe “my favorite”, sushibowl van blz 66 op de boot in het haventje van Joure samen met Eef en Mel.

Ik moet wel eerlijk toegeven dat ik recepten graag gebruik ter inspiratie waardoor in het geval van de sushibowl, het 5 or less concept niet helemaal meer opging ach bij de slager vragen ze ook altijd of het ietsje meer mag zijn. Ik heb dit recept bijvoorbeeld zelf aangevuld met wat sojasaus, rijstazijn en een klein beetje (wasabi) mayonaise. Later bedacht ik nog dat een kromkommertje ook prima gekund had zonder dat het ingewikkeld te maken.

Dit waren nog maar drie recepten die goed in de smaak vielen en het smaakt naar meer!

MR
SPECIFICATIES

 

Auteur(s) : Nina de Bruijn, Elise Gruppen

ISBN13 : 9789046817407

Penny for your thoughts: Baquideux 

      
  
 

Het belooft mooi weer te worden de aankomende dagen en we hebben vakantie. Dus we pakken de koffers weer in en stappen aan boord. Eef, Mel en Liv varen ook een dagje mee. We koersen aan op Joure waar het groot feest blijkt te zijn want ze hebben gewonnen met skûtsjesilen 2015!

Ik ben altijd gefascineerd door namen die aan boten worden meegegeven. Sommige zijn grappig, sommige herinneren aan verre oorden, sommige hebben een diepere betekenis of zijn vernoemd naar de vrouw van de eigenaar als een mooi eerbetoon. Toen wij op zoek waren naar een naam voor onze boot zei mijn vader, dat hij “ons genoegen” een mooie naam voor een boot vond want het maakt niet uit hoe een boot eruit ziet, de mensen op de boot hebben vaak veel plezier! Ik denk het nog vaak als ik een, in mijn ogen lelijke boot voorbij zie komen. Groot gelijk had mijn vader, die mensen hebben plezier dus wat maakt het uit hoe de boot er uit  ziet.

In Joure leggen we aan naast een kruiser met de naam: Baquideux. Meteen ben ik nieuwsgierig. De eigenaresse van de boot is een klein beetje geïrriteerd door Finn zijn enthousiasme dus ik probeer hem wat bij haar uit de buurt te houden maar ik slaag daar niet erg goed in.
De volgende morgen is de mevrouw iets milder en ik vraag haar naar de pleister op haar hand. Ze blijkt niet uit Friesland te komen maar is aan het revalideren op haar boot na een carpaaltunnelsyndroom operatie. Ze heeft het zo geregeld, dat er genoeg mantelzorg om haar heen is. Ze geeft Finn een broodje om aan de ganzen te voeren en het ijs is gebroken. Ik geef haar een complimentje over de boot en ik durf te vragen naar de betekenis van de bijzondere naam van de boot.

Het blijkt geen bestaand woord te zijn! 

Vroeger toen ze nog met haar ouders vaarde zeiden haar broer en zij altijd bakkie. Ze geeft geen idee wat het betekende, het had toen vast een betekenis maar ze weet het niet meer. Ze denkt iets uit de scheepsvaart. Toen ze haar eerste eigen boot kocht, een platbodem gaf ze hem die naam omdat het iets persoonlijks was maar wel zo moeilijk mogelijk geschreven. Baqui dus.
Ze moest hem verkopen omdat ze lichamelijke ongemakken kreeg en ze wilde absoluut blijven varen en zo kocht ze een weekendkruiser. Baqui de tweede; Baquideux!

Ik vraag of we nog wat voor haar kunnen betekenen en dan vertrekken we naar de volgende haven. 
MR