Categorie: food for the brain

俳句

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Schrijf eens een haiku staat op bladzijde 70 van het happinez, happy holidays vakantie doeboek. Leuk denk ik, maar zal ik inspiratie vinden?
 
Een haiku is Japans, niet rijmend gedicht van drie regels. Een zintuiglijke ervaring van de dichter. Waarin je verschillende elementen naast elkaar zet waardoor de verbinding van de schepping duidelijk wordt. Belangrijk zijn de lettergrepen de eerste en de laatste zin bestaan uit vijf en de middelste zin bestaat uit zeven.

Ik was het alweer vergeten maar op de terugweg door het prachtige Zwitserland, kreeg ik opeens inspiratie. Toch nog erg lastig omdat je vast zit aan die lettergrepen. 

Natuurschoon verschiet

Bergen hoger dan wolken

Vis in het water

MR

Vakantie in eigen stad

mefrouwEen reactie plaatsen

  

Ik besluit om een powerwalk te maken met mijn hondje Roos. Als je een stukje teveel van je bananenbrood eet, dan heeft dit consequenties. Nou ja, een stukje. Twee stukjes teveel. Roos en ik stappen de deur uit. We treffen het! Het is droog en de zon piept tussen de wolken door. Ik besluit lekker door park in de stad te lopen. De Prinsentuin geeft me altijd een soort van rust. En vandaag geeft het me een vakantie gevoel. De bootjes liggen in het water, mensen kaarten op hun boot, of zijn heerlijk aan het koken. De geuren laten m’n maag knorren. En ik? Ik geniet van dit tafereel. Roos is lekker ontspannen en we wandelen gezellig samen. 

Ai, het wordt plotseling bewolkt en het gaat regenen. “Oh nee!”, schiet het door m’n hoofd, maar tegelijkertijd beslis ik dat deze regenbui m’n goede humeur niet zal verpesten. Thuis kan ik weer droge kleding aantrekken. Een vrouw trekt snel haar hond op de boot, een man gooit nog even snel iets in de prullenbak. De man kijkt me aan en ik glimlach naar hem. Hij zegt: ” En het was even zo mooi”. “Ja”, zeg ik “en ik moet nog een eindje naar huis”. “Dan kom je toch lekker iets drinken op de boot?” Ik lach vriendelijk naar de gastvrije man als bedankje. Ik denk dat mijn lieve, maar neurotisch hondje het me niet in dank zal afnemen als ik haar op een vreemde onbekende boot zet. 

Wat een geluk de regen houdt vrij vlot op. Als ik verder loop wordt me de weg naar het centrum gevraagd. Wat heerlijk die mensen gaan nog even lekker een biertje drinken in de stad. Door mijn wandeling voel ik me als een toerist in eigen stad. Ik bekijk mijn stad door de ogen van deze vakantiegangers en waan me op vakantie. De bootjesmensen treffen het: ze liggen met hun boot aan een prachtige park op nog geen 5 minuten loopafstand van het centrum!

Mijn powerwalk is niet alleen een succes voor mijn lijf maar ook voor mijn mind! 
ER

How to make stress your friend

mefrouwEen reactie plaatsen

“Eveline, zou je het niet eens een beetje rustiger aan doen? Je hebt het altijd zo druk? Gaat het wel goed met je? Jouw baan is echt stressvol, kun je het niet wat rustiger aan doen?”, aldus een vriendin van mij. Ik weet dat dit gevraagd wordt, omdat iemand om je geeft en omdat iemand zich zorgen maakt en tegelijkertijd vind ik dit lastige vragen. Ik heb het inderdaad druk, sommige aspecten van mijn leven leveren stress op, maar het zorgt er ook voor dat ik optimaal kan presteren. “Of toch niet? Heb ik het inderdaad niet te druk? Oh ja, misschien ben ik toch wel wat moe. Misschien is het toch beter als ik het rustiger aan doe….”, schiet het door mijn hoofd…




“Eveline, we gaan even kijken hoe jij reageert op een bepaalde druk op je lijf”, aldus mijn haptonoom. Ze begon met lichte aanrakingen op verschillende locaties op mijn lijf. Ik reageerde niet of nauwelijks. Maar naarmate zij de druk opvoerde en sneller wisselde van locatie, raakte ik steeds enthousiaster, kwam er veel energie los bij mij en lachte ik veel. “Eveline, jij reageert heel positief op een beetje hectiek, en veel druk. In jouw dagelijkse leven zal jij waarschijnlijk het beste gedijen bij afwisseling, drukte en hectiek. Een beetje stress en hectiek in jouw leven, is dus helemaal niet erg”, aldus de conclusie van mijn haptonoom. “Yes! Ik hoef het niet rustiger aan te doen”.




Oké, een beetje stress en drukte is niet erg, maar veel stress en te veel drukte wel, zegt men. Hoe moet je daar dan mee omgaan. Sommige situaties zijn gewoon stressvol en niet te vermijden. En hoe kan het dan, dat stress soms heel goed te handelen is? Kelly McGonigal gaf mij het antwoord in haar Ted talk: ‘How to make stress your friend’. 

ER

Het Facebook-plaatje

mefrouw1 reactie

  
“Het gras is altijd groener….”, de woorden die ik mezelf hoor zeggen tegen een vriendinnetje.”Ja maar, mensen zeggen altijd tegen mij dat ik het zo mooi voor elkaar heb allemaal”, zegt zij weer tegen mij. Mijn antwoord: ” Dat is het Facebook-plaatje, en dat is wat mensen willen zien en geloven. En het is wat mensen willen laten zien”.

Het Facebook-plaatje, inmiddels een begrip in mijn vocabulaire. Het zijn de duckface-foto’s, de-ik-zit-hier-heel-nonchalant-op-een-prachtige-berg-foto’s, de kijk-mij-hoog-springen-op-het-strand-foto’s, de ik-duw-de-toren-van-Pisa-om-foto’s. Het zijn de profielfoto’s van de stelletjes gelukkig in het zonnetje, het is de profielfoto van de kersverse moeder met kind, het is de profielfoto van de voeten op het parelwitte strand met helderblauwe zee. Het zijn de foto’s van de salades, de cocktails, de wijntjes, the happy families. Het zijn de hashtags van Twitter. “Ja, Twitter kan ook onder het Facebook-plaatje vallen”. #lovemylife, #yolo, #nomakeup, #nofilter, #vakantie, #coffee.
Een en al positiviteit op Facebook, Twitter, Instagram en ander socialmedia fratsen, waar ik het bestaan niet van weet, omdat ik leef onder een steen. En ik houd van deze positiviteit, van deze Facebook-kneuterigheid. En ja het klopt, ook ik maak selfies, spring er op het strand op los, fotografeer mijn voeten in het zand, post mijn wijntjes, zet een foto op Facebook wanneer mijn prachtige Olivia geboren is, post met hashtags zoals: #altijdblijvendansen, #weetIkveeldathashtageigenlijknietbijFacebookhoort. Wat je echter niet ziet: ik maak veel selfies, voordat ik een keer een fatsoenlijke te pakken heb. Ik moet 30 keer springen, omdat ik al geland ben wanneer de foto wordt genomen, ik mis met mijn vinger de vlag bij Buckingham Palace. En mijn duckface? Die ziet er gewoon niet uit. Waarom ik post op Facebook? Uit enthousiasme, vanuit positiviteit. En als je dat allemaal doet krijg je het Facebook-plaatje.

Het Facebook plaatje maakt mensen onzeker. Het zorgt ervoor dat het gras groener lijkt bij de buren. Het zorgt ervoor dat het gras groener lijkt aan de overkant (help?).Wat zeg ik het gras lijkt niet alleen groener, het is ook nog een netjes gemaaid. Maar is dat erg? Nee, dat vind ik niet. Ik vind het wel mooi om te zien wat de highlights zijn van iemands leven. Of wat de kleine dingen in het leven zijn die hen doen glimlachen. 

ER