Mooie woorden: Jólabókaflóðið

Misschien schuilt er wel een IJslander in mij?

Met Sinterklaas geef ik vaak gekkigheidjes, iets wat verwijst naar het afgelopen jaar maar met kerst geef ik het liefst boeken. En precies dat boeken geven blijkt ook een IJslandse traditie, genaamd:

“Jólabókaflóðið”

De viering van kerst vormt een belangrijk onderdeel van de IJslandse folklore. Net als bij ons met Sinterklaas, is het in IJsland met kerst traditie dat kinderen hun schoen mogen zetten, vanaf 12 december tot 6 januari zetten zij elke avond hun schoentjes en de 13 Joelmannen (een soort kwajongensachtige kabouters) stoppen er ‘s nachts een klein cadeautje in (stoute kindjes krijgen hier niet een zakje zout maar een aardappel). De volwassen in IJsland geven elkaar boeken op kerstavond. De rest van de avond brengen ze lezend in bed door met wat lekkers erbij. Ze noemen deze traditie Jólabókaflóðið, oftewel ´the Christmas book flood´.

Love it!

Wat geef jij het liefst met kerst?

MR

Quote of the friday: Bronnen van Levenskunst

Iemand die zich, na een leven van armoede,  puur op basis van wilskracht en leergierigheid, weet te ontwikkelen tot een niet onverdienstelijk dichter en één van Duitslands grootste toneelschrijvers, mag wat mij betreft een levenskunstenaar genoemd worden.

” Klaag niet zo luid over een klein verdriet:

  Het noodlot zou het door een groter

  willen genezen! “

-Friedrich Hebbel-

(1813- 1863)

Groet SH

De lift

“Aardig wat bouwerij hier, of niet?” merkt de vriendelijke al wat oudere heer op. En inderdaad de geluidsoverlast van al het hak-, breek- en sloopwerk, waarmee, in ons flatgebouw sinds kort mee is begonnen, dringt zelfs tot in de lift door.

“Het moet eerst altijd slechter worden, voordat het beter wordt. “

Zegt hij wijsgerig.

Nadat we tot de conclusie zijn gekomen, dat dat op veel vlakken geldt,  wensen we elkaar een fijne dag toe.

Groet SH

Quote 500

De qoute 500 honderd is uit. Geen schokkende onthullingen maar toch een aantal wisselingen van plekjes. De rijkste van ons land is een vrouw, helaas niet selfmade, dat zijn er welgeteld maar drie.

De vraag is natuurlijk hoe wordt je zo rijk? De hoofdredacteur van Quote zag als overeenkomsten dat het meestal grote mannen mannen zijn en die als een soort van kamikaze piloten maar doorgaan en zich daarbij niet zoveel aantrekken van wat anderen van hun vinden.

Dan is er nog de grote vraag, wat doe je met al je geld? Investeer je het of zet je het op de bank. Nu de spaarrente historisch laag is, willen veel mensen investeren maar waarin?

Ik kreeg een boks van mijn therapeut, toen ik aangaf erover na te denken om een hulp in de huishouding te nemen want;

“mensen schijnen het meest gelukkig te worden als ze investeren in tijd”

Bij onderzoek is gebleken dat die investering het hoogste rendement levert.

Gelukkig zijn is pas echte rijkdom!

MR

About books and reading: Maeve Binchy

“De verhalen van deze schrijfster geven je het gevoel, alsof je een vriendin op visite hebt” 

Zo las ik laatst en dat is precies de spijker op zijn kop.

Woord voor woord, stap voor stap wordt je betrokken in de levens van de hoofdpersonen, maar daarnaast hoor je ook nog eens alle dorpsroddels, ken je hun familieleden en de hele familiegeschiedenis, weet je wat ieders ambities en tegenslagen zijn en weet je welke geheimen ze met zich meedragen.
En niet alleen die van hen, maar ook van vrienden, vriendinnen, buren, collega’s, vage kennissen, oud klasgenoten en zo voort. Je leeft mee met hun vreugde en verdriet, omdat het je verteld wordt.

Het knappe van deze manier van schrijven is dat het schijnbaar achteloos gaat. Alle personages worden op een dusdanige manier in het verhaal geïntroduceerd, dat het de lezer geen enkele moeite kost om de diverse verhaallijnen uit elkaar te houden en op geen enkel moment krijg je het gevoel dat iets bedacht of overbodig is. Ook niet aan het slot van het verhaal, het enige dat je zou willen is dat het eindeloos door zou gaan, omdat je er zelf inmiddels mee verweven bent.

Voor een auteur is het een razend knap staaltje werk om het op die manier over te laten komen. Alles moet kloppen en er mag geen jaartal, geen locatie, geen komma verkeerd staan. Dan is het fijn om over een verdomd goede redacteur te beschikken en een gedisciplineerde werkwijze. Maeve Binchy lijkt gezegend met beide.
Het maakt niet uit welk boek je van haar openslaat, elk ervan voldoet aan dezelfde kwaliteit, wat natuurlijk ook een compliment is voor de vertaling.

Wellicht wordt niet iedereen hierdoor gegrepen, maar ik ben al jaren fan.
‘Het leven is te mooi voor tranen‘, is volgens de SUNDAY TELEGRAPH ‘De meest betoverende roman sinds Gejaagd door de wind’.
Om heerlijk bij weg te dromen.

Groet SH

ISBN 90 6790 194 6

Uitgeverij Kadmos, Utrecht.

 — Deze blogpost bevat een affiliatie link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt mefrouw hier wel mee. Bij voorbaat heel veel dank hiervoor! —