Tijdens de les in het speellokaal hebben mijn kleuters en ik een spel. Er liggen allerlei ballen door de ruimte verspreid en we hebben vier matten. Er is een tikker. Een aantal kleuters besluit mee te doen met dit spel en de rest gaat klimmen en klauteren.
Het is een plezier van jewelste. Ik zie glunderende koppies en het fanatisme spat er vanaf. Ik zit langs de kant en af en toe geef ik een paar aanwijzingen. Als het spel klaar is mag de tikker een nieuwe tikker uitkiezen. Er zijn een paar kat uit de boom kijkers. Die willen eerst een paar keer het spel gespeeld hebben alvorens ze de taak van tikker op zich durven te nemen. Dat is uiteraard geen probleem. Finn is een slimmerik: “Kies juf. Die is toch sloom”. Dat laat ik me geen twee keer zeggen: “Oh jaaaaaa?”, zeg ik met gespeelde verbazing. Alle jongens roepen uit volle borst en in koor: “Ja”. Duidelijk ze zien deze juf als een slome drol. Daar gaat vanaf nu verandering in komen besluit ik en ik neem de uitdaging, met veel plezier, aan!

Met grote gebaren en veel drama trek ik m’n torenhoge hakken uit en daarna mijn sokken. Nu houden de mannen het echt niet meer en ze gieren het, in de wetenschap dat ik mee zal doen, uit. Ik doen mijn lange haren in een paardenstaart en ik ben er klaar voor. 

We gaan los. De kinderen rennen en ik tik daar waar mogelijk. Het spel is bijna ten einde: op een matje moet nog een pittenzak komen te liggen. Ik besluit dat dit een leermoment is en ik bescherm de mat. Even staat het spel stil. Ze durven hun mat niet af, maar ze beseffen ook dat die ene pittenzak toch echt naar die mat moet waar ik voor sta. Siem en bram nemen de gok. Ze stevenen beide op de pittenzak af. Bram is net iets sneller. Hij pakt de pittenzak, maar ik krijg ‘m te pakken. Nu proberen bram en Syenna het samen: goede poging, maar weer getikt. Bram blijft doorzetten en probeert het nog eens. Hij pakt de pittenzak, Syenna loopt mee als wingman. Bram duikt onder me door en plant de pittenzak op de mat; touchdown!!!!!
Bram: “Juf! Ik was de eerste die onder jou door ging”. Niek: “juf er zijn 20 ballen op de mat”. Ik kijk ‘m aan en glunder: “Hoe weet je dat jongen?”, is mijn vraag. Er volgt een hele uitleg en de som klopt precies. 

Wat houd ik toch van deze spontane leermomenten!

ER