Voltaire, Cicero, Schopenhauer of de NS?
Soms hoef je niet te kiezen. …..
Groet SH
Save it for later: januari 2017
Inspiratie komt overal vandaan maar Facebook is altijd een onuitputtelijke bron. Veel van wat ik leuk vind sla ik op om er misschien later nog eens “iets” mee te doen.
” Do it now!
Sometimes ‘later’
becomes ‘never’ ”
Het nieuwe jaar is allang en breed weer begonnen en vandaag deel ik mijn 8 favorieten van januari met jullie.
1.) Klassieke schilderijen met een moderne bijschrift. Nummer acht, zo heerlijk!
2.) Wat een geweldig initiatief! Een uit gerangeerde legkip gebruiken als schoffelaar in kassen.
3.) Realiteitscheck van een pas bevallen Nieuw-Zeelandse danseres Peta Murgatroyd. Ze maakt een foto van haar lichaam acht dagen na de bevalling. Haar boodschap gaat viral.
4.) “Ik ben een ziel” misschien een beetje vaag voor sommige maar ik vond het zo passen bij de huidige taboe doorbrekende programma’s over gender-diversiteit, van bijvoorbeeld Elle Bandita (geslacht, aanrader!) of Jan Kooyman (hij is een zij). Op het einde van het filmpje ook nog een mooie meditatie oefening.
5.) Gelachen, dus ik moest dit hondenfilmpje delen.
6.) Ik spaar tegeltjes om er “ooit” nog eens iets mee te doen. Voor iemand die tegeltjes spaart is dit een geweldig filmpje. Love it!
7.) De gewone app Peerby kende ik al wel, lenen van je buren. Dat ze ook een huursysteem hebben bedacht wist ik niet.
8.) De America First, The Netherlands second-video van Arjen Lubach is een Big Succes.
Zo goed zelfs dat vele landen er hun eigen versie van hebben gemaakt. Natuurlijk kunnen deze video’s niet op tegen het origineel, maar het blijft grappig. Ook Friesland bleef niet achter.
Do it now!
MR
About books and reading: Droombaan
In mijn middelbareschoolperiode heb ik een keer een beroepskeuzetest gemaakt en daar kwam uit, dat ik een grote aanleg had om bibliothecaresse te worden.
Dat daar achteraf niets van terecht is gekomen, is wel duidelijk, maar soms droomde ik er weleens van, want stel je voor: de hele dag niets anders te doen te hebben, dan met je neus in de boeken te zitten, dat is toch zeker ook de natte droom van iedere bibliofiel?
Ondertussen weet ik (om alle echte bibbliothecaresses gerust te stellen) heus wel, dat er bij zo’n baan heel wat meer om de hoek komt kijken en dat je daarvoor heel wat in je mars moet hebben. Zeker in deze tijd, waarin er steeds minder gelezen wordt en het aanbod van de bibliotheken die nog blijven bestaan, volledig op de schop gaat en er dus steeds nieuwe taken bij komen.
Toch leek het me geweldig om je hele werkende bestaan temidden van boeken door te kunnen brengen, maar achteraf denk ik, dat ik er toch niet zo goed in geweest zou zijn. Het zou mij teveel afgeleid hebben, van serieuzere dingen.
Zo is een vriendin van mij al sinds jaar en dag opruimer bij een bibliotheek, wat inhoudt dat ze de hele dag bezig is de teruggebrachte boeken op alfabetische volgorde terug in de schappen te plaatsen. Dat leek me ook wel wat, om dan in gestolen uurtjes stiekem in het magazijn wat te gaan zitten lezen en bladeren, om zo alvast zelf een keus te kunnen maken, welke boeken mee naar huis zouden gaan. Inmiddels is ook die illusie wreed verstoord, er zijn helemaal geen gestolen uurtjes: het is hard aanpoten en ik kan alleen maar bewondering koesteren voor de mensen achter de schermen, die meestal ongezien zoveel werk verzetten.
Maar bij mijn vrijwilligerswerk bij Terre des Hommes ben ik nu in de productgroep boeken beland en hier wordt mijn droom eindelijk een beetje bewaarheid. Bij alle ingebrachte boeken die er door mijn handen gaan, ben ik wel verplicht om de titels te lezen. En om het genre, de leeftijdscategorie en de doelgroep waaronder ze vallen te bepalen vaak ook de achterflap te lezen. Want behalve op het uiterlijk moeten ze ook op dat soort punten of op het thema, of op de auteur gecontroleerd worden, voordat ik ze in de winkel kan indelen.
Ook biedt dit mij een mooie gelegenheid, om die boeken te selecteren, die misschien in aanmerking komen voor een revieuw op de blog van mefrouw, dus sla ik hiermee twee vliegen in een klap.
Meer dan veertig jaar later heb ik dan eindelijk voor een paar uur per week mijn droombaan gevonden!
Groet SH
You are beautiful
Wat een prachtig filmpje! De ontwapening, een prachtige glimlach die te voorschijn komt als ze door krijgen dat ze mooi gevonden worden.
” If you see
something
beautiful in
someone
speak it”-Ruthie Lindsay-
Heb jij vandaag, al iemand verteld dat hij of zij mooi is?
MR
Kleuterpraat: spoken
Vandaag start in mijn kleuterklas het nieuwe thema monsters.
Stiekem heb ik afgelopen week al een voorproefje genomen door voor te lezen. Voorlezen is mijn grote liefde. Ik kruip in de huid van de karakters in het boek en ik ga helemaal los. De stemmetjes vliegen je om de oren. Af en toe is het best verwarrend wanneer ik van Gruffalo, naar muis, tot slang verander op een bladzijde, maar mijn kleuters smullen ervan. Ik geniet ervan om die koppies te zien wanneer ik voorlees. Het brengt me in ontroering als ik de mimiek, in de gezichten van mijn kleuters, zie veranderen. Ze kijken blij tijdens de blije stukjes, maar wanneer er een boos stuk voorbij komt, dan….. dan denk ik wel eens: “als blikken kunnen doden”.
Naar aanleiding van een monsterachtig prentenboek komt ons gesprek op spoken. Een van de jongens deelt mede dat spoken niet bestaan. En een andere stoere bink geeft aan dat hij toch best wel bang is voor spoken. Niek (5) heeft een hele andere insteek: “Ik heb nog nooit een spook gezien, dus ik weet niet of ik er bang voor ben”.
“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”.
-Pippi Langkous
Ik glimlach; “Zo is het maar net Niek”.
ER
mefrouw 