Wanneer je een boek kwijt raakt, voelt dat in het algemeen niet goed. Vooral als je het hebt uitgeleend, zodat iemand anders er ook de vreugde aan kan ontlenen die je zelf ooit ervoer, door het te lezen. Het plezier ervan wil je met zoveel mogelijk mensen delen, maar als diegene dat boek dan vervolgens in zijn of haar bezit houdt, voelt dat extra zuur, want dat was natuurlijk nooit de bedoeling. 

“De Doornvogels” is zo’n, boek, dat ooit op die manier bij mij is weggeraakt.

Meer dan dertig jaar was het uit het zicht. Heeft het zich bij iemand op zolder verborgen. Dat was tenminste het smoesje van diegene.

En alhoewel er in de tussentijd een tv serie naar aanleiding van deze roman is gemaakt en alhoewel de bibliotheek er meerdere delen van heeft staan, miste ik gewoon mijn eigen exemplaar.

Als je dan op een keer dozen vol boeken van een tante krijgt, voor het goede doel en daarin opeens de filmversie van ditzelfde boek in aantreft, is het dan raar dat je dat voor je eigen genoegen nog even wilt behouden?

Nu heb ik het dus weer in huis en kan ik het gaan herlezen. Ik ben benieuwd naar wat ik er nu van vind; Ik verheug me er al bij voorbaat op, maar ik wil tevens een oproep doen, aan al die mensen, die nog het boek van iemand anders in de boekenkast hebben staan of op zolder hebben liggen.

Geef het terug! Het wordt echt gemist! Je weet vast wel welk boek ik bedoel. …..

Groet SH

NB. The Thorn Birds

1977 by Colleen McCullough
vertaling A. W. Orma

1977 Bruna&Zoon
ISBN 90 700 3883 8