Quote of the friday: Donut

mefrouw10 reacties


Morgen is het dan eindelijk zover en is Finn jarig. Weken is hij er al mee bezig, hij vindt het zo spannend allemaal maar vandaag is hij echt helemaal hieperdepiep. We zijn de hele middag bezig geweest met donuts bakken om te trakteren in de klas. Het thema van zijn verjaardagsfeestje is dit jaar namelijk, boeven & politie. Politiemannen eten nou eenmaal graag de hele dag donuts!

Als we alles klaar hebben, voor de grote dag morgen en ik hem uiteindelijk op bed leg. Geef ik hem een dikke welterusten knuffel, de laatste als 7-jarige en dan zegt hij:

“Mam ik wil voor altijd zo bij je liggen in je armen, als een baby”.

Ik smelt, mijn lieve jongen morgen al 8 jaar.

donut
grow
up

Fijne dag,

Liefs MR

Het spel

mefrouw6 reacties


Het leukste aan spelletjes vind ik natuurlijk de overwinning. 

Daarnaast vind ik de uitdaging, het samenzijn, de strategie, het spelen op zich en de onzekere factoren van belang. Want alhoewel ik geen gokker ben, zit er in elk spel wel iets van een gokelement .

Je kunt mij om je vinger winden met bijna elk spel, wat waar ter wereld ook gespeeld wordt, want ik sta er altijd voor open. Waarschijnlijk kan ik daarom ook goed bridgen en klaverjassen.

Van huis uit heb ik op dit gebied via mijn moeder het nodige meegekregen, maar van mijn vader niet. Die doet alleen maar mee als het moet.

Aan mijn kinderen en kleinkinderen heb ik hiervan een en ander mee weten te geven, maar niet allemaal zijn ze met dit gen behept. Toch waren de Colonisten van Catan en Stratego een tijdlang favoriet.

Ook blijkt hieruit, dat ik mijn mannen nergens op heb uitgezocht, want de ene had de liefde voor het spelen en de andere heeft dat niet.

Welk spel mijn grootste liefde heeft?  

Dat zou ik eigenlijk graag in het midden laten maar, eigenlijk weet iedereen wel, dat dat van oudsher Scrabble is en woordspelletjes dat zijn.

Dus zijn tegenwoordig ook Wordfeud en Alpha Betty in beeld.

Maar bij alles geldt :

Het gaat niet om de knikkers, maar om het spel.

Het spel moet gespeeld worden.

Succes allemaal!

Groet SH
PS: Ik ben wel een goede verliezer!

Ontbijtsoap “over Eva”

mefrouw5 reacties

“Over Eva” is de eerste ontbijtsoap van Nederland. Iedere werkdag om half 8 verschijnt een aflevering van 3 minuten online op Libelle.tv. In totaal zijn er 22 afleveringen gemaakt. 

Ik keek naar de eerste aflevering op Nu.nl, omdat wij net het tweede deel van “nieuwe buren” hadden gezien en daar één van de hoofdrolspeelsters ook Eva heet en ook in coma lag. Sins mijn vader locked in (gevangen in je eigen lichaam, niet in staat om te bewegen of praten maar helder van geest) was, heb ik een bepaalde fascinatie voor coma en het locked in syndroom. Ik dacht dat dit een soort spin-off zou zijn van, nieuwe buren maar niets bleek minder waar.

De eerste aflevering begint met veertiger Eva, die naar huis terugrijdt, nadat ze haar oudste zoon heeft helpen verhuizen naar Utrecht. Overmand door haar emoties en verblind door tranen, ziet ze een van rechts komende vrachtwagen niet. Dan wordt alles zwart….

Ze heeft het locked in syndroom, volgens de dokter is de kans dat ze nog wakker wordt, heel klein. Aan haar bed ontvouwt zich een intrigerend verhaal.

Volgens Elle van Rijn, scriptschrijfster en de hoofdrolspeelster, zit er veel van haar eigen leven en ervaring in deze dramaserie. Een zoon (haar eigen zoon David maar ook haar echte dochter Helena doet mee!) die het nest verlaat, verwikkelingen met vriendinnen (Alwien Tulner en Karien Noordhoff), relatiestress (Kees Boot), de verhouding met haar moeder (Diana Dobbelman). 

Door mijn eigen ervaring speelt er voor mij natuurlijk een extra lading mee, vaak herken ik bepaalde situaties en komt het even heel dicht bij. Soms zet het me aan het denken en regelmatig slaat het de plank mis. Ondanks de drama zit er veel heerlijke humor in de ontbijtsoap en ik houd van intriges.
De eerste 13 afleveringen zijn al geweest maar geen nood, je kan ze nog allemaal terugkijken! 

MR

About books and reading: Poëzie

mefrouw2 reacties


In een ander leven was mijn oma van vaders kant, Aaltje Zeilemaker, misschien wel een beroemd dichteres geworden. Ze las me tenminste weleens voor uit eigen werk en zo werd ik al vroeg in mijn jeugd gegrepen door de schoonheid van de poëzie.

De eerste dichtbundel die ik ooit kocht, was het debuut van Neeltje Maria Min (1944) met de aansprekende titel: ” Voor wie ik liefheb wil ik heten”.

Dus alhoewel ” de keuze reuze is” was hij in dit geval niet zo moeilijk; in het kader van de al eerder aangekondigde Nationale Gedichtendag van morgen, volgt hieronder het gedicht van de titel.

mijn moeder is mijn naam vergeten,

mijn kind weet nog niet hoe ik heet.

hoe moet ik mij geborgen weten?

noem mij, bevestig mijn bestaan,

laat mijn naam zijn als een keten.

noem mij, noem mij, spreek mij aan,

o, noem mij bij mijn diepste naam.

voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Groet SH

NB.
ISBN 90 6019 046 7
Achtste druk, januari 1971
Uitgeverij bert bakker/ Den Haag

Tweedehands verkrijgbaar via Bol.com.
 – Deze blogpost bevat een affiliate link. Dat betekent dat wanneer jij via deze link een aankoop doet, wij een klein percentage van het aankoopbedrag krijgen. Dit kost je niks extra’s maar je steunt ons wel hiermee. Dank hiervoor! – 

One week of yoga 

mefrouw16 reacties


Het is zondagavond en ik zit op de bank, m’n hart zit in m’n keel en de zenuwen zitten in m’n lijf. Ik heb geen klotsoksels zoals ik dat zou hebben als ik een blind audition zou doen bij The Voice en omdat ik dan zou willen dat Waylon gewoon draait, maar toch lichtelijke zenuwen zijn er wel. 

“You don’t have to control your thoughts. You have to stop letting them control you”.

-Dan Millman

Morgen is het zover. vanaf morgen heb ik een hele week vol yoga. Een week waarin ik mezelf mag onderdompelen in yoga, waarin ik mag leren. Ik mag leren van inspirerende mensen en ondanks dat ik er veel zin heb, vind ik het spannend. Waarom? Ja, dat vraag ik me ook af. Maar in plaats van er in te blijven hangen probeer ik te onderzoeken wat ik voel.

Ik voel m’n hart in m’n keel. De zenuwen in m’n buik. Ik concentreer me op m’n ademhaling. Gelukkig voor mij zit er geen snot in de weg en kan ik rustig ademhalen door m’n neus. Ik adem; in en uit. Ik merk dat m’n zenuwen er gewoon mogen zijn en ik glimlach. 

Ik heb zin in morgen! 

Namasté.

ER