Op de montessori-school in Enschede vond ik vrijdag altijd de leukste dag.
’s Ochtends hadden we tot de kleine pauze eerst gewoon vrij werken en dictee. Na de pauze verkeersles, daarna Engels en tussendoor keken we het weekjournaal . Na het overblijven hadden we altijd handenarbeid (dat had natuurlijk wel een andere naam, maar dat ben ik vergeten).

Het leuke hiervan was, was dat je zelf uit een aantal mogelijkheden kon kiezen, wat je leuk leek en wilde leren en dit was altijd een duur van vier weken. Je werkte dan in kleine groepjes en dit werd begeleid door ouders. Dit was mijn favoriete onderdeel van de week. Vier weken origami, vier weken figuurzagen, vier weken doosjes maken met de allermooiste stofjes erheen, maar ook breien, kalligrafie schrijven, collages maken, timmeren, tuinieren, papier-maché of solderen. Heel divers en als je iets toch niet zo leuk vond? Ach het duurde toch maar vier weken. Ook werd er altijd goed op de seizoenen ingespeeld. Zoveel nieuwe vaardigheden die je kon leren, ontdekken en ervaren, je kan het allemaal met je handen doen en het duurde nooit té lang. Behalve als je voor je gevoel echt iets moois aan het maken was, maar soms werd toch afgeraffeld door tijdgebrek. Meestal kon ik niet wachten totdat het weer vrijdag was en ik weer verder kon werken aan mijn project.

Waar ik vroeger stiekum best trots op was, was dat mijn moeder de kookles voor haar rekening had genomen. Altijd als we ons weer moesten inschrijven voor een nieuwe vierweekse workshop, zaten de “kooklessen” van Mama altijd als eerste vol. Zo was het de ene week was het pannenkoeken bakken, de andere week koekjes bakken, met de Sinterklaas periode uiteraard pepernoten, de derde week volgens mij pizza of soep (dit weet ik niet meer zeker) en de laatste week werd altijd afgesloten met gourmetten. Het was elke keer weer een groot succes!

Niet veel van de gemaakte projecten zijn bewaard gebleven, ik geloof dat mijn moeder nog wel ergens de prachtig gemaakte fruitschalen van mij en Eef heeft en mijn egel van klei staat in de kast bij haar. Elk jaar hangt er in mijn kerstboom een prachtig kerstengeltje. Zo kwam ik laatst in een verdwaalde doos nog een marionetpop, wat breiwerkjes en deze dia met eigen gedicht tegen.

Een dia? Huh? Hoe dan? Hoor ik in mijn hoofd mijn broertje vragen.
Dat is echt “old-skool”!!

FR