Woensdagmiddag DIY: Superhelden cape  

  

  

Carnaval, verjaardagsfeestje of gewoon omdat het kan maar, wat is er nou leuker om je dan te verkleden als je favoriete superheld?

Ik weet het wel! Namelijk je zelfbedachte superheld zijn. Ben je dan de redder van het land, zee of van de lucht of misschien wel van andere werelden. Welke superkracht bezit jij dan? Kun je vliegen? Kun je door muren heen lopen? Natuurlijk ben je supersterk? Kun je ook gedachtes lezen? Misschien kan je wel onderwater horen? Heb je superstralen? Zitten ze op je rug of komen ze uit je cuffs? Heb je een kunstzinnig masker of een ingenieuze riem? Heb je laserogen? Verander je van kleur net als een kameleon? Ben je alleen of heb je een hulpje? Heb je een dayjob en wat is dan je vermomming? Vlieg je misschien op een draak of berijd je de wereldzeeën op een machtig éénhoornzeepaardje? Heb je altijd dezelfde vijand of is er steeds een andere schurk die het heelal bedreigd? Wat er ook gebeurd jij bent natuurlijk altijd de held! Maar dan heb je wel een gepersonaliseerd kostuum nodig. 

Daarom vandaag in de woensdagmiddag-DIY een cape met eigen persoonlijke superheldenlogo.

Benodigheden:

– kleurenprinter

– transferpapier

– bakpapier

– strijkplank en strijkijzer

– papierschaar en stofschaar

– oud of goedkoop t-shirt

– krijtje en lineaal 

  

Werkwijze:

– print het superheldenlogo in spiegelbeeld uit op transferpapier.

– laat de inkt goed drogen, minstens een half uur!

– knip het achterpand van het t-shirt uit en laat het boord ook zitten (zoals op de afbeelding) 

– strijk de cape zorgvuldig

– knip het logo met een lichte marge uit. Strijk het logo met de geprinte kant op de stof met een draaiende beweging

– verwijder voorzichtig het papier

– fixeer het logo door middel van het logo met bakpapier nogmaals te strijken

What’s your superpower?

Voor meer inspiratie bezoek ons op pinterest! Bijvoorbeeld op het Carnaval bord of het Super Hero party bord.

MR 

Lang 

  
 Sinds jaar en dag is mijn haar niet zo lang als nu. Ik val nu voor het eerst in de categorie lang haar, in plaats van dat laffe half lang haar. Het is prachtig. En als ik iedereen om mij heen mag geloven moet de schaar er nog maar niet in. 

Het hebben van lang haar heeft absoluut voordelen. Zo hoef ik niet lang te wachten als ik wil oversteken. En er is altijd iemand zo galant om voor mij de deur op te houden. 

Maar even over die nadelen. Ik ben vandaag de dag een fortuin kwijt aan shampoo en crèmespoeling. Man, wat een lading heb ik tegenwoordig nodig. En alleen al het feit dat ik überhaupt crèmespoeling moet gebruiken. Vandaag de dag ben ik ook uren mijn haar aan het borstelen. Wat een knopen zitten er in. Net als bij het scheren van mijn benen wring ik me nu in de meest onmogelijke yogaposities, anders kan ik niet overal bij. Tijdens het sporten rol ik regelmatig met mijn gewichten over de vloer, maar als ik niet oppas dan rolt mijn haar in de gewichten en moeten de spierbundels uit het krachthonk mij bevrijden. Op de fiets even in mijn dooie hoek kijken is tegenwoordig een opgave, vooral als het waait. Ik steek mijn hand uit, draai mijn hoofd over mijn schouder en hoppa de wind waait mijn haar voor mijn ogen. En dan maar hopen dat ik veilig de bocht kon nemen. Als mijn lief mij wil knuffelen terwijl ik mijn haar los heb is dat geheel op eigen risico. De rits van mijn jas dicht doen terwijl mijn haar prachtig over mijn schouders hangt? Niet makkelijk. Echt niet.

Ik wist oprecht niet dat het hebben van lang haar zo ongemakkelijk kon zijn en dat het zoveel nadelen met zich mee brengt. Misschien ervaart niet iedereen deze nadelen en ben ik gewoon een kluns. Ik ken mezelf goed genoeg om te weten dat ik behoor tot de categorie kluns, maar ik kan toch niet de enige zijn, met lang haar die hier last van heeft?!? 

Maar hé, ik hoef niet lang te wachten bij het oversteken. Lang haar rocks!
ER

 Flower sprouts

  

Een combi van mijn lief zijn lievelingsgroente en die van mij, hoe zal dat smaken?

Wat een geluk, we hoeven niet meer te raden want tegenwoordig kan je het proeven! Flower Sprouts® is deze groente genaamd. De naam is goedgekozen want met de krullerige groen-paarse blaadjes zijn het net gebloemde spruitjes alhoewel de Amerikanen de naam Brusselkale meegeven aan deze groente. 

Sinds januari 2010, ligt deze in Engeland door Marks & Spencer ontwikkelde (prijswinnende) groente, s’winters al in de schappen. In Nederland zijn ze nu ook te koop en vorige week waren ze bij de Albert Hein in de reclame en belande ze voor het eerst in mijn winkelwagentje.  

Net als bij boerenkool kun je, qua bereiding ongeveer alles met de flower sprout doen. De smaak is iets minder bitter dan bij de normale spruitjes en ze hebben de zoete, nootachtige smaak van boerenkool. Ik koos voor een Italiaans recept en dat pakte verrassend goed uit. 

Ingrediënten: 

– pasta

– buffelmozzerella 

– pijnboompitten 

– rundergehakt (kruiden met ketjap,uienpoeder,knoflookpoeder,paprikapoeder,Italiaanse kruiden,foelie, peper en zout)

– foelie

– peper en zout

– Italiaanse kruiden 

– flower sprouts

– sjalotjes

– knoflook

– olijfolie

Werkwijze:

– Kook de pasta zoals aangegeven staat op de verpakking.

– was de flower sprouts kort en laat ze uitlekken

– rooster de pijnboompitten goudbruin in een hete koekenpan

– snijd de sjalotjes en het knoflookteentje

– kruid het gehakt en bak het rul in een scheutje olijfolie

– doe de sjalotjes erbij in de pan 

– roerbak dan de flower sprouts vier minuten in dezelfde pan

– bak de knoflook kort mee

– breng op smaak met Italiaanse kruiden, foelie, peper en eventueel zout

– garneer met mozzarella en pijnboompitten 

Stiekum had ik de hoop dat mijn kinderen deze spruitjes wel zouden lusten maar helaas ging die vlieger niet op. Desalniettemin komen de flower sprouts vaker op tafel want ik ben nu al fan van deze nieuwe groente!

Yummy,

MR 

  

Raising mefrouw: kleine meisjes…

  
Haar hele leven heeft ze die drang gehad, mijn jongste dochter. Ze wou graag gaan reizen. Specifiek: ze wou naar Amerika. Ze wilde daar een jaar doorbrengen in een ander gezin, Highschool beleven en de cultuur van binnen uit proeven. Precies dat heeft ze ook gedaan! Ik ben er nog steeds trots op dat ze is gegaan en hoe ze terug gekomen is.
Dat vlak na haar aankomst in New York de wereld veranderde, dat de Twin Towers in puin lagen daar kon zij niks aan doen. Dat het gastgezin niet zo goed gescreend bleek als het had moeten zijn, daar kon hooguit de organisatie aan schuldig bevonden worden. Dat ze daarom na zes weken al terugkeerde, dat kon niemand haar kwalijk nemen, maar groot was mijn bewondering dat ze het toch maar aandurfde, in haar eentje. Wij konden wel beweren, dat vliegen nooit zo veilig was als juist op dat moment, maar zij moest het doen, in haar eentje. Als 16-jarig meisje vloog ze van Billings Montana terug naar Nederland, met twee keer overstappen. Op die zwaar beveiligde vliegvelden, in die overspannen sfeer van extra controles en bewaking en zonder enige begeleiding heeft ze het hem geflikt en konden we haar overgelukkig weer in onze armen sluiten.
Wel wetend dat dit nog wel een staartje zou krijgen, keek ik er niet van op toen ze er tijdens haar studie voor koos om drie maanden in het buitenland stage te gaan lopen. Het werd Noorwegen. 

Een top tijd voor haar en ook een soort rehabilitatie voor haar eigen gevoel, al had het voor mij niet gehoeven. Op de dag dat haar middelste zuster daar naar toe vloog om haar op te zoeken, maakte een Turks vliegtuig een noodlanding in een weiland bij Schiphol. Als moeder ben je dan blij om te horen dat ze lekker met zijn tweeën waren gaan eten en oh, ja de reis was goed verlopen. 

Haar vriendje heeft haar weer opgehaald met de auto en daar kreeg ik gelukkig van uur tot uur verslag van.
Laatst heeft ze geboekt voor een maandje Vietnam vertelde ze trots en of ik dan een tijdje op haar hondje wil passen, want man en kind gaan ondertussen tien dagen naar Vlieland. 

Niks nieuws onder de zon, haar grootouders gingen vroeger ook al gescheiden op vakantie en zij zal altijd wel die drang behouden om alleen te gaan. 

Ik hou mijn hart vast en hoop dat er zich deze keer geen (wereld) rampen zullen afspelen.
Mijn kleine meisje, een globetrotter!

Groet SH

NB . Ik heb alle vertrouwen in haar. 

Music for the soul: Justin Timberlake

Een van mijn grootste guilty pleasuers aller tijden: Justin Timberlake. Al sinds jaar en dag ben ik fan van deze man. Wat het precies is kan ik niet vertellen. Muzikaal is hij helemaal te gek; zowel qua tekst als zijn muziek.  Zijn stem vind ik dan weer ietsje minder, maar als #1 fan zal ik dat natuurlijk nooit hardop zeggen en mocht iemand mijn gedachten kunnen lezen en mij hiermee confronteren dan zal ik altijd in alle toonaarden ontkennen. Een toonladder zal er niets bij zijn.

Mister Justin Timberlake bewijst ook vaak erg grappig te zijn. Hij lijkt zichzelf niet al te serieus te nemen and that works for me. Samen met Jimmy Fellon laat hij zich ook vaak van z’n beste kant zien. In hun vrije tijd stelen ze ook de Show. Ik ben twee keer bij een concert geweest van deze entertainer en de man kan dansen! En als een man kan dansen, dan ben ik verkocht. 

Wat ik echter uitermate teleurstellend vind, is dat wanneer ik justin type in de zoekbalk van YouTube, Google, of spotify, ik niet niet mijn geliefde JT bovenaan te zien krijg. Nee, Justin Bieber staat bovenaan. Eerlijk is eerlijk, sinds kort durf ik soms toe te geven dat ik een beginnende Belieber ben, maar Justin Bieber zal nooit en te nimmer boven Justin Timberlake komen te staan. Dat beloof ik bij deze plechtig.

Yesterday is history
Tomorrow’s a mistery

– JT

31 januari is de man jarig en dat viert mefrouw! 

ER